මගේ වයිෆ් සදුනි – 2 – Hukana Katha

Dive into the captivating story of මගේ වයිෆ් සදුනි with our latest Hukana Katha tale, crafted for Sinhala readers seeking something thrilling and heartfelt. Experience the ups and downs of love, longing, and secrets entwined in a compelling narrative you won’t want to miss.

මගේ වයිෆ් සදුනි කතාවේ කලින් කොටස් කියවන්න: සියලුම කොටස්

රන්නෙ: “මම රත්නසිරි ඒත් හැමෝම කියන්නෙ රන්නෙ කියල.”

කියන ගමන් වැදගත් මහත්තයෙක් වගේ අතට අත දෙන්න අත් දික් කරා. ඒත් මම මගේ අත ඉස්සුවෙ නෑ මම එයා දිහා ලොකු අපහසුවකින් බලන් හිටියෙ. මට ඒ වෙලාවේ දැනුනේ වෘකයෙක් ඉස්සරහ ඉන්න බැටළුවෙක් වගේ. එයා ටිකක් සද්දෙන් කතා කළේය.

රන්නෙ: “අතට අත දෙන්නවත් බැරිද”

බයටම මගේ අත ඉස්සුනා. එයා මගේ අතින් අල්ලගෙන යන්නම් හෙලෙව්ව. මිනිහ මගේ අත අතාරින්නෙ නැතුව දිගටම අත පිරි මදිනව. ඒ එයාගෙ අනිත් අතත් මගේ පිට අල්ල උඩ තියාගන්න ගමන්.

රන්නෙ: “හරිම සිනිදුයි. අතට කිස් එකක් දෙන්නමයි හිතෙන්නෙ.”

කියන ගමන් අත ඉහලට අරන් අතට කිස් එකක් දුන්න. මම වටපිට බැලුව කවුරුත් ඉන්නවද කියල ඒත් අපි දෙන්න ඇරෙන්න ලගපාත කවුරුත් නෑ. ඊලගට කියපු දෙයින් මාව තවත් බය වුනා.

රන්නෙ: “ඔයා මේ අතෙන් මගේ පයිය අල්ලගෙන අතේ පාරක් දෙන කොට කොහොමට තියෙයිද?’”

කියල කියන ගමන් මිනිහ උඩ බැලුවෙ ඒක හිතින් මවාගන්නව වගේ. ආයෙ පැණි හිනාවක් එක්ක මගේ දිහා බලපු රන්නෙ කතා කළේය.

රන්නෙ: “ඔයාගෙ හම නම් මාර සිනිදුයි. මම කල්පනා කරේ ඔයාගෙ තන්දෙක පස්ස කොහොම ඇත්ද කියල”

ඒ මිනිහ එච්චර දේවල් කියලත් මගේ තිබ්බ බියගුලුකම නිසා වචනයක්වත් කතා කරගන්න බැරිවුනා. ඔය වෙලාවෙ ගේට් එක ඇරල පියන් එලියට එඹුන. රන්නෙ ඉක්මනින්ම මගේ අත අතඇරල පැත්තකට උනා. මාව දැකපු පියන් කතා කළේය.

පියන්: “නෝන ප්‍රින්සිපල් ලමයින්ට රැස්වීමක් තියල ඉස්කෝලේ අරින කොට 12.30වන් වෙයි. අව්වට වෙලා ඉන්නෙ අපරාදෙනෙ නෝන, නව වෙලා තියන නිසා අර පැත්තේ හෙවනකට වෙලා ඉන්න. බෙල් එක
ගැහුවහම එන්න පුළුවන් නෙ.”

මම හා කිව්වම එයා ආපහු ඇතුලට ගියා. ඇත්තටම ඒ වෙලාවෙ එතන මාර රස්නයක් තිබ්බෙ. ඉස්කෝලේ ඉස්සරහ ගහක්වත් නැති නිසා ඒක හොදට දැනුන.ඒත් ඉස්කෝලෙ දෙපැත්තෙන් තිබ්බ පුරාවිද්‍යා රක්ෂිතය නිසා ඒ පැත්තට අව්වක් වැටෙන්නෙ නෑ. ඒත් ඒ පැත්ත හරිම පාළුයි. පියන් ගියාට පස්සෙන්සෙ මම ඔරලෝසුවෙන් වෙලාව බැලුව. තවම 11.50යි. ඉස්කෝලේ අරින්න තව පැය භාගයකට වඩා තියනව. මට හිතාගන්න බෑ එච්චර වෙලා මේ මනුස්සය එක්ක බේරිලා ඉන්නෙ කොහොම ද කියල. මොහොතකින් රන්නෙ ඇසුවේය.

රන්නෙ: “ඔයාගෙ නම මොකක්ද?” සදුනි: “ස. ස. සදුනි..” රන්නෙ: “වයස කීයද? ” සදුනි: “වි. විසිතුනයි.” රන්නෙ: “බැදලද?”

මම ඒකට සද්ද නැතුව ඔව් කියල ඔළුව හෙල්ලුව.

රන්නෙ: “දැන් බැදල කොච්චර කල්ද? ” සදුනි: “මාස දෙකක් වගේ…”

රන්නෙ මගේ වම් කලව උඩින් අතක් තියල යන්නමින් අතගාමින් කතා කළේය.

රන්නෙ: “එහෙනම් තවම හුත්ත හොද හිරට ඇති නේද?”

කියල කියන කොට මට කරන්ට් වැදුන වගේ ගැස්සිලා ගියා. පස්සෙ මිනිහ යන්නම් කලව මිරිකන ගමන් “ඔයානම් නියමයි කෙල්ලෙ” එහෙම කියල මොහොතකට නැවතිලා කල්පනා කරපු රත්නෙ කතා කළේය.

රත්නෙ: “අපි යන් අර පැත්තට. මෙතන අව්වෙ ඉන්න බෑනෙ.”

මම ඒකට නම් බෑ කියල ඔළුව වැනුව ඒත් එයා කතා කළේය.

රත්නෙ: “අව්වෙ ඉදල් ඔයා කළු වෙයි අනේ.”

කියල මගේ අතින් අල්ලගෙන ඇදන් ගියා. මට දගලල එයාගෙන් ගැලවෙන්නවත් හයියක් තිබ්බෙ නෑ. එයා මගේ අත තදින් අල්ලගෙන හිටියෙ. එයා මාව ඉස්කෝලේ පැත්තක තිබ්බ බිත්තිය ලගින් පොඩි කැලෑ කෑල්ලට මාව ඇදගෙන ගියා. මීටර් 20 විතර ඉස්සහට ගිහින් මාව බිත්තියට හේත්තු කරල තියාගත්ත. එයා තවමත් මගේ අත අල්ලගෙන පිරිමදිනව. ඒ වෙලාවෙ මගේ හදවත වේගයෙන් ගැහෙනව දැනුන බයට. සේල්ස් රෙෆින් කරද්දි ඉතින් ඔෆිස් එකේ ඒසී එකට වෙලා ඉදල බෑනෙ. එලියට බැහැල ටාර්ගට් කවර් කරන්න ඔනෙනෙ. හැබැයි ඉතින් මම නම් මාසෙ මුල් සති දෙකේ ටාර්ගට් එකෙන් සියයට අසූවක් විතර කවර් කරන්න බලනව. එනකොට අනිත් සති දෙක රිලැක්ස් එකේ සේල්ස් කරන්න පුළුවන්නෙ. දවල් 11.40 ට විතර මම නෙත්මිගෙ ඉස්කෝලේ පැත්තට ආවෙ එතන තිබ්බ පොඩි කඩ දෙකටත් ගොඩ වෙලා, සදුනි එක්කම ගෙදර ගිහින් ලන්ච් එක ගන්න හිතාගෙන. මම දැක්ක සදුනි ඉස්කෝලේ ගේට් එක ලගට වෙලා ඉන්නව අනිත් පැත්තෙ පාරෙන් ආව නිසා එයා මාව දැක්කෙ නෑ. මුලින් රාජකාරිය කරල ඉන්න හිතල මම කඩවල් දෙකට ගොඩවෙන්න හැදුවත් මම දැක්ක කවුද මනුස්සයෙක් සදුනිට ලං වෙනව. මම ඒක වැඩිය හිතුවෙ නෑ. ඒත් ටිකක් අවදානෙන් බලනකොට තේරුනා ඒ මනුස්සය සදුනිට ලං වෙලා කතා කරන ගමන් සදුනිගෙ අතින් අල්ලගෙන ඉන්නෙ කියල. ඒ වෙලාවෙනම් මගේ ලේ රත්වෙනව වගේ දැනුනෙ. ඒ මට දනුන තරහ නිසාද, ඉරිසියාව නිසාද නැත්තම් මම සදුනිගෙන් මේ වගේ දෙයක් බලාපොරොත්තු නොවුන නිසාද දන් නෑ. ටික වෙලාවකි මිනිහ සදුනිගෙ අතින් ඇදගෙන ඉස්කෝලේ තාප්පෙ කෙලවරට ගියා. සදුනිගෙ මූණෙන් පෙනුන එයා කැමැත්තකින් යනව නෙමේ කියල. හරිනම් හස්බන්ඩ් කෙනෙක් විදිහට ඒ මිනිහට ගහල වයිෆ්ම බේරගන්න ඕනෙ උනත්. මම ගහකට මුවාවෙලා මොකද වෙන්නෙ කියල බලන් හිටිය. එයාල තාප්පෙ කෙලවර තිබ්බ අඩිපාර ඇතුලට යනව දැක්කම මමත් ඉක්මනින් දුවගෙන එයාල පස්සෙන් ගියා. මම ගස් වලට මුවාවෙවී එයාල දිහා බලන් හිටිය. අර මනුස්සය සදුනිගෙ තන්දෙක අල්ලගෙන ඉන්නව. ඒත් සදුනි එයාව නවත්වන්නෙවත් එයාගෙන් බේරෙන්න හදන්නෙවත් නෑ. හිතට පොඩි තරහක් දැනුනත් කලිසම අස්සෙන් මගේ පයිය කෙලින් වෙන්න හදනව ඒක දැකල. ඒ අස්සෙ බොගෙන් කෝල් එකක් ආව. හොද වෙලාවට ෆෝන් එක සයිලන්ට් මොඩ් එකේ තිබ්බෙ. කෝල් එක කට් කරන්නත් බෑ මෙතන වෙන දේ මගහැර ගන්නත් බෑ. දෙවනි පාරටත් ෆෝන් එක රිං වෙනකොට මම ආපහු හිමීට කැලෙන් පාරට ආව. ඉක්මනින් ආන්සර් කරල තියන්න හැදුවට බොසා කියවනව ඉවරයක් නෑ. මට මල පැනල බොසාට කුණුහරපෙන් බනින්න තරම් තරහයි. විනාඩි 10 කින් විතර කෝල් එක කට් වෙච්ච ගමන් මම ආපහු කැලේ ඇතුලට රිංගුව.

If you’re passionate about Sinhala Wal Katha Lokaya tales, this story about මගේ වයිෆ් සදුනි brings you all the emotion and excitement you desire. Let yourself be drawn into a world filled with relatable characters and unforgettable moments that speak to your experiences.

මම උත්තර නොදී බලන් ඉන්න කොට රන්නෙ කතා කළේය.

රන්නෙ: “ඔයාට අව්ලක් නෑ නේද මම ඒක චෙක් කරල බැලුවට ”

මම ආයෙත් උපරිමයට බයවුනා. මම ඇස් දෙකත් ලොකු කරගෙන එයා දිහා බලන් හිටියෙ අඩන්න ලෑස්ති වෙන පොඩි ලමයෙක් වගේ. එයා ඒක කියල තත්පර දෙකක් යන්නත් කලින් එයාගෙ දකුණු අතින් මගේ බ්ලව්ස් එකට උඩින් වම් තනය ඇල්ලුව. හිමින් සැරේ කීප සැරයක් මිරිකල බලපු එයා කතා කළේය.

රන්නෙ: “ස්පොන්ච් එකක් වගේ මාර ගති. ඒත් මේ ඇදුම නිසා හරියට දැනෙන් නෑනෙ.”

කියල මගේ බ්ලව්ස් එකේ බොත්තම් ගලවන්න ලෑස්ති උනා මම ඒක නවත්තන්න අත උස්සන කොටම රන්නෙ සැරෙන් වගේ කතා කළේය.

රන්නෙ: “අතපත දාල කණ පැලෙන්න කන්න ලෑස්ති වෙන්න එපා. තේරුණාද?”

කියන කොට මම බයටම අත්දෙක පහලට කරා. කහපාට බ්ලව්ස් එකේ පහල ඉදන් බොත්තම් ගලවපු රන්නෙ ඔක්කොම ගලවල බ්ලව්ස් එක දෙපැත්තට කරා. එතකොට එයාට මගේ සුදුපාට රා එක බලාගන්න පුළුවන් උනා. එයා එතනින් නැවතුනේ නෑ එයාරා එකට පහලින් අත දාල උඩට කරල මගේ තන් දෙක රා එකෙන් නිදහස් කරගත්ත. මට ඒ වගේ ලැජ්ජාවක් මීට කලින් දැනිලම නෑ. මම කවදාවත් හිතුවෙ නෑ මගේ හස්බන්ඩ්ල්ඩ්ට ඇරෙන්න වෙන කෙනෙකුට මගේ ඇග පෙන්වන්න. ඒත් මගේ කුලෑටි බියගුලුකම කම නිසා මේ නන්නාඳුනන මනුස්සය මගෙන් ප්‍රයෝජන ගන්නව. මට එතනින් පැනල යන්න හිතුන වාර අනන්තයි. ඒත් මට මගේ කකුල් දෙක පන නෑ වගේ දැනුනෙ. රන්නෙ කතා කළේය.

රන්නෙ: “අම්මේ මේවගෙ ලස්සන”

කියල කියන ගමන් පැනල මගේ තන් දෙකම අත් දෙකෙන් ඇල්ලුව. විනාඩියක් විතර පිස්සුවෙන් වගේ මගේ තන් දෙක මිරිකනකොට මම ඇස්දෙක පියාගෙන වෙන පැත්තකට ඔළුව හැරේව්ව. රන්නෙ කතා කළේය.

රන්නෙ: “මම හිතුවෙ නෑ මේව මෙච්චර මෙලෙක් කියල අල්ලන්න අල්ලන්න ආසයි.”

ඇගිලි දෙකකින් නිපල් රෝල් කරන ගමන් කතා කළේය.

රන්නෙ: “මේවනම් හරිම රසට ඇති. දැක්කම සූප්පු කරන්නමයි හිතෙන්නෙ. මම දන්නව ඔයා එපා කියන් නෑ කියල”

හිනාවක් එක්ක කිව්ව. මම ඒකට උත්තරයක් දෙන්නත් කලින් ඇස් ඇරල බලන කොට එයාගෙ තොල් මගේ දකුණු නිපල් එකට ලං වෙලා. එයා නිපල් එකට Kට තියාගෙන දිවෙන් ලෙවකකා සූප්පු කරනව. ඒ ගමන්ම එයා අතකින් අනිත් තනේ පොඩි කර කර මිරිකනව. මම හොදටම බයවෙලා හිටියෙ ඒත් මට මුකුත් කරගන්න බැරිවුනා. එයා අනිත් නිපල් එකට මාරු වෙලා සූප්පු කරනකොට අනිත් අතින් ආපහු කලින් සූප්පු කරපු තනේ මිරිකනව. විනාඩි 15ක් එයා මාරුවෙන් මාරුවට තන් දෙක සූප්පු කරන කොට මම නිකන් මෝඩයෙක් වගේ එයාට කැමති දෙයක් කරන්න දීල බලාගෙන ඉන්නව. එයාගෙ දිවෙන් ලෙවකකා තොල් වලින් මගේ නිපල් පොඩි වෙන කොට එයාගෙ වැඩ නිසා මටත් පොඩි ආශාවක් ඇති නොවුනම නෙමේ. ඒත් මගේ හිතේ ඊට වඩා ලොකු බයක් හිරවෙලා තිබ්බ. මගේ තන් වලින් මිදුන රන්නෙ මගේ ඇස් දිහා එක එල්ලෙ බලාගෙන පොඩි හිනාවක් එක්ක ඇහුව.

රන්නෙ: “ඔයාගෙ හුත්තෙ මයිල් තියනවද? නැත්තම් ෂේව් කරලද?”

ඒ ව්ලාවෙ බයටම මගේ ඇහැකින් කදුලක් එලියට ආව. මම හිතුව එයා මට අනුකම්පා කරල යන්න දේවි කියල. ඒත් රත්නෙ කතා කළේය.

රත්නෙ: “මමම හොයාගන්නම්කො ඒක”

කියල මගේ ඩෙනිම් එක ඇතුලට අත දැම්ම කලිසම හිරට තිබ්බ නිසා අත පහලට ගියේ නෑ. ඒත් මිනිහ අනිත් අතින් මගේ ඩෙනිම් එකේ බොත්තම ගලවල අත තව ඇතුලට දැම්ම. පෑන්ටි එකට උඩින් හුත්ත අල්ලපු රත්නෙ ඊලග උත්සහයෙන් අත පෑන්ටි එක ඇතුලට දැම්ම. එයාට මගේ මයිල් වලින් වැහුන හුත්ත අතට හොදට අහුවුනා.

රත්නෙ: “ඔයාගෙ කකුල් දෙක මැද්දේ ලොකු කැලයක්නෙ. ඔයා දන්නෙ නැද්ද පිරිමි ආස ෂේව් කරපු ලස්සන හුත්තවල් වලට.”

එහෙම කියල ඇගිලි වලින් හුන්නෙ තොල් ටිකක් අතගාල එලියට ගත්ත.

රත්නෙ: “හුත්ත දැන්මම තෙමිලනෙ”

කියල ඇගිලි කටේ දාගෙන සූප්පු කරා. ඊලග වතාවෙ මගේ පිටිපස්සෙන් අතදාපු රත්නෙ මගේ සිනිදු පස්ස අතගාල තදින් මිරිකුව. දැන්නම් මම කෑ ගහල අඩන්න ඔන්න මෙන්න. එතකොටම තමා දෙවියො බැලුව වගේ ඉස්කෝලේ බෙල් එක ගහනව ඇහුනෙ.

Discover the raw emotion and realism of New Wela Katha through the engaging journey of මගේ වයිෆ් සදුනි. This story invites you to lose yourself in romance, drama, and authentic moments that define modern Sinhala storytelling.