Discover the captivating story of මගේ වයිෆ් සදුනි through authentic Sinhala Wal Katha PDF content, delving into the emotions and relationships that shape these tales. Explore the compelling narrative, perfect for anyone seeking a heart-touching Sinhala reading experience.
මගේ වයිෆ් සදුනි කතාවේ කලින් කොටස් කියවන්න: සියලුම කොටස්
සේන: “ඉක්මන් කරහන් මටත් අනින්න ඕනෙ මේකීට “
කපිල: “පිස්සුද බන් මෙහෙම චාන්ස් එකක් ආයෙ කවද එයිද. ආව චාන්ස් එකෙන් හොදට හුකන්න ඕනෙ.”
සේන: “අඩේ තව ටිකකින් බණ ඉවරවෙයි.” “මේකීගෙ මිනිහ මෙයාව හොයන්න ගත්තොත් ලෙඩක් වෙයි.”
කපිල: “එහෙනම් ඔහොම්මම මෙයාගෙ පුකට දාපන්.” “කමක් නෑ නේද කෙල්ලෙ.”
සදුනි: ” ම්ම්.. හා.. අයියෙ..”
සේන: “නංගි කලින් පයි දෙකකින් හුකාගෙන පළපුරුද්දක් තියනව වගේ.” සදුනිගෙ පස්සට අතින් පාරක් ගහල “නේද කෙල්ලෙ කියපන්”
සදුනි: “මී… අනේ අයියෙ ඉක්මන් කරන්න… ගයාන් දැන ගත්තොත් මාව මරයි..”
කෙදිරි ගගා කිව්ව. එහෙම කියන කොට සේන සදුනිගෙ පස්සෙ හිලට දාල හුකන්න ගත්ත. කපිල ඉස්සරහින් සදුනිගෙ හුත්තට හුකද්දි ඒ රිද්මටම සේන සදුනිගෙ පස්සට දාල හු කනව. දැන් සදුනිගෙ කෙදිරිය තවත් වැඩි වෙලා. දෙන්න ටික ටික වේගෙන් හුකනව. ගයාන් දෙපාරක් අතේ ගහල හිටියත් ඒක දකිද්දි ආයෙ පයිය කෙලින් වෙනව.
සේන: “අඩො මේකිගෙ පුක මරු ඈ..”
කපිල: “මටත් දියන් බලන්න. උඹ ඉස්සරහ ගනින්.”
කියල දෙන්න තැන් මාරු කරගෙන තවත් විනාඩි 5ක් විතර හුකන කොට කපිලට යන්න ලං උනා. එයා සදුනිගෙ පස්ස ඇතුලෙම කැරි යැව්ව. ඒත් සේන තවම හුකනව. එයත් තව විනාඩි 2ක් විතර හුකන කොට එයාටත් යන්න ලං වුනා.
සේන: “ඇතුලෙ යවන්නද නංගි”
සදුනි: “මී.. හා.. “
සදුනි තවත් සුරාන්තයක් ලබන කොට සේනත් සදුනිගෙ හුත්ත කැරි වලින් පිරේව්ව. සදුනි හිටියෙ ලොකු තෙහෙට්ටුවකින් ඒන් එයා ඉක්මනින් ඇදුම් ඇදගත්තෙ ඉක්මනින් ආපහු ගෙදරට යන්න ඕනෙ නිසා. ඒත් කපිල සදුනිගෙ පෑන්ටි එක එයාල ගාව තියාගත්ත. සදුනිට පෑන්ටි එක නැතුව ඉන්න එක අලුත් දෙයක් නොවන නිසා පෑන්ටි එක නැතුවම ගෙදර ගියා. ඔක්කොමවගේ බණ අහමින් හිටිය නිසා සදුනිගෙ අතුරුදන් වීම කාටවත් දැනිල තිබ්බෙ නෑ. සදුනිත් කිසිම වෙනසක් නොපෙන්වා දිගටම බණ ගෙදර වැඩ වලට උදව් කරා. සදුනි බණ ගෙදර ඉද්දි උක්කු මාමා කපිල සේන තුන් දෙනා මුහුණට මුණ ගැහුනත් සදුනිට එයාලගෙ මූණ බලන්න පුළුවන් උනේ නෑ එයාට කරපු දේ ගැන ලැජ්ජාවක් වගේම පොඩි පසුතැවීමකුත් දැනුන. එදා රෑ ගයාන් චන්න එක්ක බෝතලයක් අරන් බොන්න සෙට් උනා ඒත් එයාගෙ හිතේ තිබ්බෙ වෙන අරමුණක්. ගයාන් එයාගෙ සල්ලි වලින්ම තමන්ගෙ වයිෆ්ට හුකාගත්ත යාළුවන්ට බොන්න අරන් දුන්න. ඒත් එයා බොනවට වඩා කරේ බයිට් කන එක. ඒත් වෙරි වගේ රගපාන්නනම් අමතක කරේ නෑ චන්න එයාගෙ යාළුවො තුන්දෙනා එක්ක බෝතල් දෙකක් ඉවර කරනකොට ගයාන් බිව්වේ වීදුරු දෙකක් විතරයි. බොතල් දෙක ඉවර වෙනකොට හතර දෙනාම හොද පදම්. එතකොට තමා ගයාන්ට එයාගෙ යාළුවන්ගෙ හරි පෙනුම බලාගන්න පුළුවන් උනේ.
චන්න: “මූ මගේ පට්ට බොක්කක්.” “උඹල දන් නෑ අපි දෙන්න දවසක් එකට බඩුවක් ගැහුව. උඹට මතකද?”
ගයාන්: “ගයාන් කෑ ගහන්න එපා බන් ගෑනිට ඇහෙයි.”
චන්න: “ඇහුනාවෙ. ගෑනුන්ට බය වෙන්න එපා බං. ” ” කොහොමද එදා ගහපු කෑල්ල”
අශාන්: “අපි ගහපු නැති එකක්ද.”
චන්න: “උඹල ඒකට ගහල නෑ. ඒකි ඉස්කෝලෙන් අවුට් වෙච්ච ගමන් කොළඹ ගාමන්ට් ගියානෙ. නැත්තම් තවම ගහනව ඒකට. “
අශාන්: “පොඩි කෙල්ලෙක් නේද”
චන්න: “ඒකි සුපිරි සැපක් දුන්න. මම පැය භාගයක් විතර හුකල මූට දුන්න. ඒත් මේකට විනාඩි දෙකෙන් බඩු ගිහිල්ල.” කට්ටියම හිනාවෙන කොට “හොදම වැඩේ කෙල්ලට මුගෙ පයිය දැකල හිනහ ගියා.”
අශාන්: “ඒ මොකද බන්”
චන්න: “මෙන්න මෙච්චරයි”
කියල චන්න එයාගෙ සුලගිල්ල උස්සල පෙන්නුව.” ආයෙමත් කට්ටිය හයියෙන් හිනහ වෙන කොට ගයාන් ලැජ්ජාවෙන්,
ගයාන්: “බොරු කියන්න එපා බන් “
චන්න: “බොරුනම් දැන් එලියට අරන් පෙන්නපන්.” “කෝ උඹට බෑනෙ.”
Dive into a world of passion and secrets with Wal Katha Pituwa, where each story captures real-life experiences in a relatable, human way. This collection brings you closer to the allure of Sinhala adult stories, skillfully written to draw you in and keep you engaged.
ගයාන් ලැජ්ජාවෙන් එයල ඉස්සරහ ඉන්නකොට චන්න ආයෙමත්,
චන්න: “මට දුක උඹේ ගෑනි ගැන. අච්චර ලස්සන කෙල්ලට උඹෙ පයියෙන් කිසිම සැපක් දැනිල නැතුව ඇති.”
අශාන්: “හරි බන් ඒකටනෙ යාළුවො ඉන්නෙ.”
දමින්: “ඒක ඇත්ත.”
අශාන්: “ඒකිට තියෙන්නෙ සැප කදක්නෙ.” “වට්ටක්ක පස්ස දැක්කත් ඇති මෝල් වෙනව.”
දමින්: “ඇයි ගෙඩි දෙක ස්පොන්ච් වගේ.”
අශාන්: “පයියවල් දහයකින් කෑවත් මදි ඒකිට “
චන්න: “ගෑණිව අපිට දීල බලපන්කො. දවසම හුකල හොද සැපක් දෙනව.”
තමන්ගෙ වයිෆ් ගැන යාළුවො කියල හිතන් උන්න අයම මෙහෙම දේවල් කියන කොට ගයාන්ට තරහක් දැනුනත් ඒකෙන් එයාව මෝල් වෙනව.
දමින්: “එදා වෙලාව මදි උනානෙ නැත්තම..”
එහෙම කියන කොට කට්ටියම දමිත්ව නවත්තල කතාව වෙනස් කරා. ගයාන් ඔය අතරෙ එයාලට නොදැනෙන්න චන්නගෙ ෆෝන් එක ගත්ත. ගයාන් ෆම්ප් එකක් දාල එන්නම් කියල ටිකක් එහැයින් තිබ්බ ලොකු ගහට මුවාවෙලා චන්නගෙ ෆෝන් එක ඔන් කරා. කලින්ම ඒකෙ ෆැටන් එක බලාගත්ත නිසා ඒක අමාරු උනේ නෑ. ගයාන්ට ඒකෙ තිබිල සදුනිට හුකපු වීඩියෝ වගේම ෆොටෝ හම්බවුනා. එයාට ඒව බලන්න වෙලාවක් නැති නිසා. එයාගේ ෆෝන් එකට ඒව ෂෙයාර් කරා. ඒකට ටිකක් වෙලාව යන නිසා ගයාන් අරුන්ට කෝල් එකක ඉන්නව වගේ අගවල වෙලාව ගන්න. ඔක්කොම ෂෙයාර් කරාට පස්සෙ ගයාන් ඒ ඔක්කොම ඩිලිට් කරා. ගයාන් දන්නෙ නෑ අනිත් අයගෙ ෆෝන් වලත් සදුනිගෙ වීඩියෝ තියනවද නැද්ද කියල. එයා හිතුව චන්න කට්ටියගෙ නායකය වගේ ඉන්න නිසා ඒව ඇත්තෙ චන්න ගාව විතරයි කියල. ඇත්තටම චන්න සදුනිගෙ විඩියෝ අනිත් අයගේ ෆෝන් වලට දාගන්න දුන්නෙ නෑ. එයාල ගාව තිබ්බෙ සදුනිගෙ පින්තූර කීපයක් විතරයි. ගයාන් චන්නගෙ ෆෝන් එකේ තිබ්බ ඒව ඩිලිට් කරත් එයාට සැටිස් නෑ. ආපහු රෙකවරි කරන්න පුළුවන් තාක්ෂණය දැන් තියන නිසා ඊට වඩා දෙයක් කරන්න ඕනෙ කියල හිතල ෆෝන් එක දෙකට නමල කැඩුව. පස්සෙ ගයාන් ආපහු චන්නලාට එකතුවෙලා කයිය ගහල. චන්න නැගිටින කොට කළුවරේම එයගෙ කකුලට පෑගෙන්න ෆෝන් එක තිබ්බ. චන්න වෙරිමතේ හිටිය නිසා ඇත්තටම හිතුවෙ එයා අතින් ෆෝන් එක පෑගුනා කියල. ඒ කෙන් චන්නගෙ හිතේ තිබ්බ ලොකු බරක් නිදහස් උනා. පහුවදා දානෙ නිසා සදුනි ඒ වැඩ වලටත් දුවල පැනල මහන්සි වෙලා කරා. උක්කු මාමාගෙ ගැන්සිය වගේම චන්නගෙ ගැන්සියත් සදුනිව තනි කරගන්න අවස්ථාවක් එනකන් බලන් ඉන්නව. ඒත් හැමෝම කාර්‍ය බහුල වෙලා එහෙ මෙහෙ දුවන නිසා කාටවත් ලොකු දෙයක් කරගන්න පුළුවන් උනේ නෑ. උක්කු මාමා කීප වතාවක්ම කාටවත් නොපෙනෙන්න සදුනිගෙ පස්ස මිරිකල වත්ත පහලට යන්න කතා කලා. ඒත් සදුනි ඒව මගහැරිය. අශාන් වතාවක් සදුනිගෙ තනයක් මිරිකුව. ඒකනම් ගයාන් යන්තමින් දැක්ක. දානෙ ඉවර උනාට පස්සෙ ගයාන් සදුනිට අම්ම එක්කම ගෙදර එන්න කියල අයියලාගෙ කාර් එකේම නැගල ගෙදර ගියේ ඊලග දවසෙ අනිවාර්යයෙන් ඔෆිස් යන්න ඕනෙ නිසා. වාහනේ ඉඩ මදිකම නිසා සදුනිට යන්න බැරි උනාට සදුනිටත් ගයාන් එක්කම යන්න ඕනෙ උනා. හවස් වෙන්න කලින් දානෙ ගෙදර අස්පස් කරල සදුනි එයාගෙ පුංචි ආරක්ෂකය එක්ක ඇලට ගියේ නිදහසේ නාගන්න හිතාගෙන. ඒත් එයා පොඩි අඩි පාර දිගේ ඉස්සහට යන කොට සදුනි දැක්ක උක්කු මාමා පෑන්ටි එකක් අතට අරන් ඒකෙන් මූණ පිහදා ගන්නව. ඒක තමන්ගෙ පෑන්ටි එක කියල අදුනගන්න සදුනිට අමාරු උනේ නෑ.
ගයාන්ගෙ මාමා: “මොකද බන් ගෑණිගෙ ජංගියෙන්ද මූණ පිහින්ෙද දැන්. “
උක්කු මාමා: “අපේ ගෑනිට කොහෙද බන් මල් මල් ජංගි.”
ගයාන්ගෙ මාමා: “එහෙනම් කාගෙද?”
කපිල: “කාගෙද කියල හිතාගන්න බැරිද?”
ගයාන්ගෙ මාමා: “අඩේ උඹල අපේ අක්කගෙ ලේලි පොඩ්ඩගෙ ජංගියක් ඉස්සුවද?”
උක්කු: “උස්සන්නෙ මොකටද බන් හුත්ත පිරෙන්න හිකුවට පස්සෙ ඒකිම දීල ගියේ.”
ගයාන්ගෙ මාමා: “පලයල්ල යන්න බොරු නොකිය.”
කපිල: “බොරු කියල තෑගි ගන්නද? “
උක්කු මාමා: “බලපන් තාම හුතු සුවද තියනව.” කියල මාමා අතට දෙන කොට එයත් ඒක නහයට තියල ඉඹිනව.
ගයාන්ගෙ මාමා: “අඩේ උඹල දෙන්නම හිකුවද.”
කපිල: “අපි විතරක් නෙමේ සේනයත් හිකුව.”
ගයාන්ගෙ මාමා: “උඹලට මාව මතක් උනේ නැද්ද යකෝ. නිකමට හරි කිව්වනම් මමත් එනවනෙ.”
උක්කු මාමා: “වෙච්ච දේ වෙලා ඉවරනෙ. පුළුවන්නම් කොහොමහරි කෙල්ලව තව දවස් දෙක තුනක් නවත්තගනින්. පස්සෙ ඔක්කොම එකතුවෙලා හොද පෝලිමක් දාමු.”
කපිල: “ඔව් බන් ඊයෙ හදීසියට හිකුවට හරියට සැපක් ගන්න වෙලාව තිබ්බෙ නෑ.”
ඔය වෙලාවෙ සදුනිට දැනුනෙ ලොකු ලැජ්ජාවක්. ගයාන්ගෙ මාමාත් තමන්ගෙ වල් වැඩ ගැන දැනගත්ත නිසා සදුනිට ලොකු අපහසුතාවයක් දැනුන. සදුනි ඇලෙන් නාන එක අමතක කරල ආපහු ගෙදර ගියේ දහසකුත් දේවල් හිතන ගමන්. ගයාන්ගෙ අම්ම ඇයි ආපහු ආවේ කියල අහනකොට ඇළේ කට්ටිය කියල අම්මව මග ඇරල ගෙදර තිබ්බ නානකාමරයට වෙලා නාගන්න ගත්ත. සදුනි නානගමන් පවා කල්පනා කරේ ඉක්මනින් මේ ගමෙන් යන්න ඕනෙ කියල. මොකද මෙහෙ තවත් හිටියොත් වෙන්නෙ මේ මිනිස්සු අතින් තමන්ව ආයෙමත් වතාවක් පාවිච්චි වෙනව කියන එක සදුනි දන්නව. අම්ම දැන්ම ගෙදර යන්න අකමැති උනත් සදුනි තනියම හරි ආපහු ගෙදර යන්න හිතාගත්ත.
Unwind with the best වල් කතා that reflect heartfelt emotions and genuine human connections, offering more than just entertainment. These stories are crafted to transport you to new experiences, making every moment of reading both exciting and thought-provoking.
Leave a Reply