Discover the heartfelt journey behind මගේ වයිෆ් සදුනි through our Wela Katha Sinhala collection, where real emotions and relatable experiences come alive. Dive into an engaging story that beautifully captures love, challenges, and the true essence of relationships in Sri Lankan culture.
මගේ වයිෆ් සදුනි කතාවේ කලින් කොටස් කියවන්න: සියලුම කොටස්
හවස 5.00 විතර වෙනකොට සදුනි එයාගෙ ගමන් මල්ල අහුරගන්න ගමන් ගයාන්ට කෝල් කරන්න උත්සහ කරා. කීප වතාවක්ම උත්සහ කරත් ගයාන්ගෙන් ප්රතිචාරයක් තිබ්බෙ නෑ. තමන් ගත්තෙ වැරදි තීරණයක් කියල හිත කිව්වත් සදුනිට තව දුරටත් මේ ගමේ ඉන්න හිත දුන්නෙ නෑ. සදුනි යන්න ලෑස්ති වෙනව දැක්ක අම්ම කාමරයට ඇවිත් මොකද මේ කියල අහනකොට සදුනිට කියන්න හොද නිදහසට කරුණක් හිතාගන්න පුළුවන් උනේ නෑ. ඒත් එයා වචන ගලපමින් ගයාන් ගෙදර තනියම නිසා යනව කියල අම්මට කිව්ව. ගයාන්ගෙ අම්මනම් හවස් යාමේ දුර ගමනක් යන එකට එච්චර කැමති උනේ නෑ ඒත් සදුනි කියන දේ තේරුන් අරන් අම්ම සදුනිට යන්න අවසර දුන්න.
අම්ම: “දුව ගයාන්ට කෝල් කරාද? ”
සදුනි: “කෝල් ගත්ත අම්මෙ ඒත් ෆෝන් එක ඕෆ්ප්කරල. බැටරි බැහැලද දන් නෑ… යන ගමන් ආයෙ කෝල් කරල බලනව.”
අම්ම: “අපරාදෙ දෙන්නටම ඉදල බස් එකේ යන්න තිබ්බෙ. .. දුවට තනියම රෑ පානෙ යන්න පුළුවන්ද “
සදුනි: “අවුලක් නෑ. බස් එකේ තව සෙනග ඉන්නවනෙ.”
අම්ම: “මී.. ඒත් පරිස්සමෙන්.. .. එහෙනම් ඉක්මනින් ලෑස්ති වෙන්නකො මම එන්නම් පාරට ඇරලවල එන්න.”
සදුනි අම්මගෙ අවසරයත් එක්ක ගෙදර යන්න ලෑස්ති උනා. සදුනි දම් පාට පෑන්ටි රා ඇදගෙන ඩෙනිම් ස්කර්ට් එකකුයි ඇගටම හිරවෙන රෝසපාට ටී ෂර්ට් එකකුයි ඇදගත්ත. සදුනි ලෑස්ති වෙලා එලියට එනකොට පවුලෙ ගොඩක් අය සදුනිට තව ටික දවසක් ඉදල යන්න කිව්වත් සදුනි තීරණය වෙනස් කරගන්න හිතුවෙ නෑ. එතනින් ගොඩක්ම දුකෙන් හිටියෙ ගයාන්ගෙ මාමා, සදුනිගෙන් පහසක් ලබන්න බලාපොරොත්තුවෙන් හිටියත් සදුනිගෙ නික්මයෑම නිසා ඒ බලාපොරොත්තු ඔක්කොම සුන් උනා. ගයාන්ගෙ මාමා සදුනිවයි අම්මවයි වීල් එකේ දාගෙන පාරට යන අතරෙදිත් කීප වතාවක්ම සදුනිට තව දවසක් හරි ඉදල යන්න කියල ඉල්ලුව. 5.45 පමණ වෙනකොට ප්රධාන පාරට ආවත් විනාඩි 15 කින් විතර තමා බස් එකක් ආවෙ. ගයාන්ගෙ අම්මයි මාමයි ආපහු පිටත් උනේ සදුනි බස් එකට නැගල පිටත් උනාට පස්සෙ. බස් එකේ එච්චර සෙනගක් හිටියෙ නැති නිසා සදුනිට පිටිපස්සෙ දොර ලගින් සීට් එකක් හම්බ උනා. සදුනි ඉක්මන් වෙලා තීරණයක් අරන් තනියම යන්න ධෛර්යය ගත්තත් බස් එකට නැග්ගට පස්සෙ එදා බස් එකේ වෙච්ච දේවල් නිසා පොඩි බයකුත් හිතට දැනුන. ඒත් සදුනිගෙ සීට් එකේ ඇන්ටි කෙනෙක් හිටිය නිසා පොඩි ශක්තියක් දැනුන. බස් එකට නැගල විනාඩි 10කින් වගේ සදුනි ගයාන්ට කෝල් කීපයක් ගත්තත් ගයාන්ගෙ ෆෝන් එක ඕෆ්. තව ටිකකින් කෝල් කරන්න හිතාගෙන සදුනි පොඩ්ඩක් ඇස් දෙක පියාගත්ත. දවස් කීපයකින් හරියට නින්දක් නොලැබුන නිසාදෝ සදුනි මොහොතකින් නින්දට වැටුන. සදුනිට ආපහු ඇහැරුනේ බස් එක රෑ 8.30 ට විතර කෑම කඩයක් ලග නවත්වන කොට. ඒ වෙන කොටත් බස් එකේ හිටිය සෙනග ගොඩක් අඩුවෙලා සීට් ගානට විතරයි සෙනග හිටියෙ. කලින් වතාවේ වෙච්ච දේවල් නිසා සදුනි බස් එකෙන් බහින් නැතුව සිට් එකට වෙලා හිටිය. සදුනි ඒ අතරෙ ආයෙ වතාවක් ගයාන්ට කෝල් කරන්න උත්සහ කරා. මේ වතාවෙ ගයාන්ගේ ෆෝන් එක නාද උනත් ගයාන් ෆෝන් එකට ආන්සර් කරේ නෑ. විනාඩි 15කින් නැවත බස් එක පිටත් වෙන්න හදන කොටම සදුනිගෙ ෆෝන් එක රිං වෙන්න ගත්ත. සදුනි හිතුවෙ ගයාන් ආපහු කෝල් කරනව කියල. ඒත් ඒ මිස් කෝල් එක ආවෙ එදා බස් එකේ හිටිය කොන්දොස්තරගෙන්. සදුනි ඒ වෙලාවෙ හිටිය මූඩ් එකත් එක්ක ආපහු කොන්දොස්තරට මිස් කෝල් එකක් ගැහුව. තත්පර දෙක තුනක් යන්නත් කලින් සදුනිට මැසේජ් එකක් ලැබුන.
කොන්දොස්තර: “කොහොමද පැටියො “
සදුනි: “කවුද පැටිය.”
කොන්දොස්තර: “වෙන කවුද ඔයානෙ…” “කොහෙද ඉන්නෙ.”
සදුනි: “බස් එකේ ආපහු ගෙදර යන ගමන්.”
කොන්දොස්තර: “හස්බන්ඩ් ලග ඉන්නවද?”
සදුනි: “නෑ එයා දවල්ම ගියා. මම තනියම යන්නෙ.”
සදුනිට එයා කියපු දේ බරපතලකම තේරුනේ පස්සේ.
කොන්දොස්තර: “එහෙමද? මොකක්ද බස් එකේ නම්බර් එක.”
සදුනි: “මම කොහොමද දන්නෙ. නම්බර් බලල බස් එකට නගින් නෑනෙ.”
කොන්දොස්තර: “අයියෝ. ඩ්රයිවර් සීට් එක පිටිපස්සෙ තියන වීදුරුවෙ ගහල ඇති.”
සදුනි: “මී.. ***_**** “
කොන්දොස්තර: “ආ මහතුන් අයියගෙ බස් එකනෙ. මමත් ඔය පැත්තට එන ගමන් ඉන්නෙ මගින් නගින්න්නම්.”
සදුනි: “ඒ මොකටද? “
කොන්දොස්තර: “ඔයාගෙ රා එක දෙන්න. ඔයාට ඕනෙනම් තව දේවල් දෙන්න පුළුවන් “
සදුනි: “ඕනෙ නෑරා එක තිබ්බම ඇති.”
සදුනි කොන්දොස්තර එක්ක මැසේජ් කරගන්න අතරෙ වෙලාව යනව සදුනිට දැනුනෙවත් නෑ. ඔය අතරෙ සදුනි ලග වාඩිවෙලා හිටිය ඇන්ටිත් බස් එකෙන් බැහැල ගියා. සදුනිට ඒ වෙලාවේ දැනුනෙ බස් එකේ ඉතුරු වෙලා ඉන්න එකම ගැහැණිය තමන් විදිහට. ඒක එහෙම නොවුනත් එයා වටේ හිටිය පිරිමි සදුනි දිහා හොරෙන් හොරා බලන් හිටියෙ ගොදුරක් දිහා ඇහැගහගෙන ඉන්න කොටි රැලක් වගේ. සදුනි පුළුවන් තරම් එයාලගෙ ඇස් මගහැරල ඉන්න උත්සහ කරා. බස් එක වේගෙන් ඉදිරියට ඇදෙද්දී බස් එකට නගින පිරිසට වඩා බස් එකෙන් බහින පිරිස වැඩි නිසා. බස් එකේ සෙනග ටික ටික අඩු වෙනව. ඒත් තව විනාඩි 20ක වගේ කාලයකින් තමන්ගෙ ගමනාන්තයට ලං වෙන්න්න පුළුවන් නිසා සදුනි හිටියෙ පොඩි සැහැල්ලුවකින්. ඒත් මොහොතකට බස් එක අනිත් පැත්තට ගමන් කරන තවත් බස් එකක් එක්ක නවත්වන කොට ඒ බස් එකේ ඉදල කොන්දොස්තර සදුනි හිටිය බස් එකට නැග්ග. ඉස්සරහ දොරෙන් ගොඩවුන කොන්දොස්තර බස් එකට නැගපු ගමන් කරේ සදුනි වාඩිවෙලා ඉන්නෙ කොහෙද කියල බලපු එක. එයාව දකින කොට සදුනිට ලැජ්ජාවක් දැනුනත් කොන්දොස්තරට නම් ඉහේ මලක් පිපුන වගේ. බස් එක ආයෙමත් ඉදිරියට ගමන් කරන අතරෙ, කොන්දොස්තර ඩ්රයිවර් එක්කයි සදුනි ඉන්න බස් එකේ ගෝලය එක්කයි ටිකක් කතාකර කර ඉදල සදුනි ඉන්න තැනට ආව. කොන්දොස්තර සදුනිගෙ ලගින් වාඩි වෙන කොට සදුනිව බස් එකේ ජනේලය ලගට තල්ලු උනා. කොන්දොස්තර සීට් එකේ වාඩිවෙලා එයාගෙ සාක්කුවේ ගුලි කරල තිබ්බ සදුනිගෙ රා එක එලියට ගන්න.
කොන්දොස්තර: “මෙන්න ඔයා එදා බස් එකේ දාල ගිය රා එක.”
හිනාවෙවී පෙන්නන කොට සදුනි ඉක්මනින් ඒක උදුරගෙන හෑන්ඩ් බෑග් එක ඇතුලට දාගත්තෙ කවුරුත් දකියි කියල බයෙන්.
සදුනි: “පිස්සුද අනේ..”
කොන්දොස්තර: “ඔයාව දැක්කම ඉතින් පිස්සු හැදෙනවනෙ.” …. “අද මොන පාට එකක් ද ඇදල ඉන්නෙ.”
සදුනි: “ඒ මොකටද?”
කොන්දොස්තර: “කියන්නකෝ..” .. “නැත්තම් මම බලන්නද?”
සදුනිගෙ ටී එක පහලින් අල්ලන ගමන් කිව්ව.
සදුනි: “දම් පාට.”
කොන්දොස්තර ටී එක උඩට උස්සයි කියල බයෙන් සදුනි උත්තර දුන්න.
කොන්දොස්තර: “එතකොට ජංගිය. ඒකත් ඒ පාටමද?
සදුනි: “ඕ.. ඔව්..”
කොන්දොස්තර: “ආසයි බලන්න. කෝ පොඩ්ඩක් පෙන්නන්නකෝ “
කියන ගමන් ස්කර්ට් එකේ පහලින් අල්ලගෙන් ටික ටික උඩට අදිනකොට.
සදුනි: “අනේ එපා අයියෙ.. කවුරුත් දකියි..”
කොන්දොස්තර: “උනුත් බලල ආතල් එකක් ගත්තාවේ.”
සදුනි: “අනේ..”
එයා පත්වෙලා ඉන්න අපහසුතාවය නිසා සදුනිගෙ ඇස් වලට කදුලු පිරුන.
කොන්දොස්තර: “හරි එහෙනම් ජංගිය ගලවල දෙන්නකො.”
සදුනි ඒකට අකමැති උනත් දැනට එයාගෙ කරදරෙන් මිදෙන්න ඕනෙ නිසා වටපිට කවුරුත් බලන් ඉන්නවද බලල සීට් එකෙන් යන්තමට ඉස්සිලා ඉක්මනින්ම එයා ඇදන් හිටිය පෑන්ටි එක ගලවල කොන්දොස්තරට දුන්න. එයා ඒක දිහා ආශාවෙන් බලල නහයට තියාගෙන සදුනිගෙ පෑන්ටි එකේ සුවද බැලුව. එයා පෑන්ටි එක නහයට තියාගෙන එක අතකින් කලිසමට උඩින් පයිය මිරිකනව දකිනකොට සදුනිට පොඩි ආඩම්බරකමකුත් නොදැනුනා නෙමේ.
කොන්දොස්තර: “මේකෙ සුවද” .. ” දැන්නම් ඔයාගෙ හුත්තෙ රස නොබල ඉන්න බෑ.”
කියල ආපහු සදුනිගෙ ස්කර්ට් එක උඩට අදින්න්න ගත්ත. සදුනි එයාව නවත්තන්න උත්සහ කරන ගමන් එයාගෙන් එහෙම කරන්න එපා කියල ඉල්ලනව. දෙන්නම පුළුවන් තරම් නිශ්ශබ්දව කතාබහ කරත් ලගපාත හිටිය කීපදෙනෙකුටම ඒ දෙන්න අතර සිද්ද වෙන දේ තේරුනා. එයාල සදුනි දිහා හොරැහින් බලන් හිටියෙ ඊලගට මොකද වෙන්නෙ කියල අවදානයෙන්. සදුනි ස්කර්ට් එක උස්සන එකට විරුද්ධ වෙනකොට,
කොන්දොස්තර: “හරි.. හැබැයි ඔයා බස් එකෙන් බහින් නැතුව බස් එක ඩිපෝවට දානකන් ඉන්න ඕනෙ. “
සදුනි: “අනේ ඒ ඇයි.”
කොන්දොස්තර: “එතකොට අපි දෙන්නට නිදහසේ සැපක් ගන්න පුළුවන්නෙ.”
සදුනි: “අනේ.. හස්බන්ඩ් මාව ගන්න ඇවිත් ඇති.”
ගයාන් මලගෙදර ඉදන් ඇවිත් මහන්සියට ඇදට වැටුන ගමන් නින්ද ගියා. එයාගෙ ෆෝන් එකේ බැටරි බැහැල ඕෆ් වෙලා කියලවත් එයා දැනන් හිටියෙ නෑ. රෑ 8.30 ට විතර ගයාන් නැගිටල බලනකොට තමා ෆෝන් එක ඕෆ් කියල දැක්කෙ. එයා ෆෝන් එක චාර්ජ් එකට ගහල ඔන් කරල රෑට කන්න මොනාහරි ගේන්න කඩයට ගියා. ඒ වෙලාවෙ තමා සදුනි බස් එකේ එන ගමන් ආයෙ වතාවක් කෝල් කරේ. කෑම කඩේ හමුවුන පරණ මිතුරෙක් නිසා ගයාන් සෑහෙන වෙලාවක් එයා එක්ක කතා කරමින් ඉදල තමා ගෙදර ආවෙ. ගෙදර ඇවිත් කෑම කන අතරෙ ආයෙ වතාවක් ගයාන්ගෙ ෆෝන් එක රිං උනා. ඒ වෙන කවුරුත් නෙමේ ගයාන්ගෙ අම්ම. ගයාන්ගෙ අම්ම කියන කොට තමා ගයාන් දැනගත්තෙ සදුනි ගෙදර එන්න පිටත්වුන වග. ගයාන් අම්මගෙ ඇමතුම ඉවර වෙනවත් එක්කම ආපහු සදුනිට කෝල් කරා. ඒ වෙනකොට කොන්දොස්තර සදුනිට ඩිපෝවට යනකන් එන්න කියල බලකරන ගමන් හිටියෙ. ගයාන්ගෙන් කෝල් එක දැකපු ගමන් සදුනි බයෙන් වගේ කොන්දොස්තර දිහා බැලුවෙ හස් බන්ඩ් කෝල් කරනව කියල ෆෝන් එක පෙන්වන ගමන්.
කොන්දොස්තර: “මොකක් හරි බොරුවක් කියල් ෂේප් කරගන්න. නැත්තම් ඉතින් මෙතන හැමෝම ඉස්සරහ හුකල තමා යන්න වෙන්නෙ.”
සදුනි බයෙන් බයෙන් ගයාන්ගෙ කෝල් එක ආන්සර් කරා.
ගායාන්: “හැලෝකොහෙද ඉන්නෙ..”
සදුනි: “මේ.. මේ බස් එකේ එන ගමන් “
ගයාන්: “ඔයාටත් පිස්සුනෙ. රෑ ඉදල උදේම එන්න තිබ්බනෙ.”
සදුනි: “ඔයා නැතුව එහෙ ඉන්න මොකක්ද වගේ.. ඒකයි.”
ගයාන්: “හරි දැන් කොයිහරියෙද ඉන්නෙ, තව කොච්චර වෙලා යයිද?”
සදුනි: “අනේ මන්ද.. බස් එක මගදි කැඩුනනෙ. ඒක නිසා ටිකක් පරක්කු වෙයිවගේ.”
ගයාන්: “අනේ මන්ද ඔයත් කරන වැඩ. හරි අපේ හන්දියට ලං වෙලා කෝල් එකක් දෙන්න. කෝකටත් බස් එකේ නම්බර් එකත් එවන්නකො.”
කෝල් එක අවසානයේ සදුනි කොන්දොස්තරට යවපු බස් එකේ නම්බර් එක එහෙම්මම කොපි කරල ගයාන්ට යැවුව. ගයාන් කෝල් එක කට් කරේ හිතේ පොඩි සැකයක් තියාගෙන. සදුනි ගමේ ගියපු බස් එක වගේම එන බස් එකත් මගදි කැඩුන එක අහම්බෙන් වුන දෙයක් කියල ගයාන්ට හිතුනෙ නෑ මොකද කලින් වතාවෙ සදුනි බස් එකේ කරපු දේවල් සදුනිගෙ මැසේජ් වලින් දැනගත්ත නිසා ගයාන්ගෙ සැකය තවත් වැඩිවුනා. ගයාන්ගෙ අම්ම බස් එක පිටත් වුන වෙලාව ගයාන්ට කියපු නිසා, බස් එක එන වෙලාව ගයාන්ට අනුමාන කරන්න පුළුවන්. තව විනාඩි 10ක 20ක කාලයක් ඇතුලත බස් එක එන විශ්වාසෙන් ගයාන් ආපහු ලෑස්ති වෙලා හන්දියට ගියා. සදුනි ගයාන් එක්ක ඇමතුම විසන්ධි කරනකොට කොන්දොස්තර සදුනි දිහා බලාගෙන හිනාවෙලා,
කොන්දොස්තර: “කෙල්ලටත් අද සැප ඕනෙවෙලා වගේ මිනිහට හොද බොරුවක් කිව්වේ.”
සදුනි: “අනේ එහෙම නෑ.”
කොන්දොස්තර සදුනිගෙ පෑන්ටි එක අතේ ගුලි කරගෙන බස් එක ඉස්සහට ගිහින් ඩ්රයිවර් එක්ක කතා කර කර ඉන්නකොට සදුනි ඊලගට මොකක්ද කරන්න ඕනෙ කියල හිතාගන්න බැරුව ඉන්නව. සදුනිට කොන්දොස්තර එක්ක එකතු වෙන්න ආශාවක් දැනුනත් මේ ඒකට හොද වෙලාවක් නොවෙන බව එයා දන්නව. ඒත් දැන් ආපහු හැරෙන්න පරක්කු වැඩියි කියල සදුනි දන්නව. කොන්දොස්තර ඩ්රයිවරුයි බස් එකේ ගෝලය එක්කයි කතා කරන අතරෙ ඒ දෙන්නත් සදුනි දිහා බලනකොට සදුනිට ලොකු ලැජ්ජාවක් දැනුන. එයාට තේරුනා කොන්දොස්තර සදුනි ගැන එයාලට කියන බව. සදුනිගෙ කෝල් එකෙන් පස්සෙ ගයාන් ආපහු ලෑස්ති වෙලා පාරට ආවෙ සදුනි මොකක්හරි දෙයකට අර අදින බව ඉවෙන් වගේ තේරුන නිසා. ගයාන්ට පාරට ඇවිත් වැඩි වෙලාවක් ඉන්න ලැබුනෙ නෑ. එයා දැක්ක සදුනි එනව කිව්ව බස් එක ඈතින් එනව. ගයාන් කෝකටත් බයික් එක අදුරු තැනක නවත්තල බලන් හිටියෙ සදුනි බස් එකෙන් බහියි කියන බලාපොරොත්තුවෙන්. ඒත් බස් එක නොනවත්වාම යන කොට සදුනි බස් එකේ නැද්ද කියලත් ගයාන්ට හිතුන. කෝකටත් කියල බයික් එක ස්ටාර්ට් කරගත්ත ගයාන් බස් එක පිටිපස්සෙන් යන්න ගත්ත. තැන් කීපයකම බස් එක නැවැත්තුවත් ඒ එක තැනකින්වත් සදුනි බැස්සෙ නැති නිසා සදුනි බස් එකේ නෑ කියලමයි ගයාන්ට හිතුනෙ. ගයාන්ලගෙ ගෙවල් ලගට හැරෙන හන්දියේ ඉදල කිලෝමීටර් 15 ක පමණ දුරින් පිහිටි ප්රධාන බස් නැවතුමේ බස් එක නවත්වන කොට බස් එකේ හිටිය හැමෝම බස් එකෙන් බැහැල ගියත් සදුනි දිගටම බස් එකට වෙලා හිටිය. බස් නැවතුමේ තිබ්බ ටිකට් බාර් එකකට මුවාවෙල බයික් එක නවත්තපු ගයාන් බස් එකෙන් බහින අය දිහා වගේම බස් එක ඇතුලෙ ඉන්න අය දිහත් ඈත ඉදන් හොදින් විපරම් කරා. සදුනි බස් එකේ ඉදන් ඉන්නව දැක්කම ගයාන්ට පුදුම හිතුන. ඊටත් වඩා පුදුම අනික් හැමෝම බස් එකෙන් බැහැල යද්දි සදුනි බස් එකේ දිගටම ඉදන් ඉන්න එකයි. සෙනග ඔක්කොම බැහැල බස් එක ආපහු ගමන් පටන් ගන්නකො, කොන්දොස්තර බස් එකේ ගෝලය එක්ක ඇවිත් සදුනි ලගින් වාඩිවුනා. ගයාන්ට බස් එක නවත්තල සදුනිව බස් එකෙන් ඇදන් ගෙදර යන්න ඕනෙ උනත්. එයා ඊට වඩා කුතුහලයෙන් හිටියෙ ඊලගට මොනව වෙයිද කියල. ඒක නිසා එයා දිගටම බස් එක පිටිපස්සෙන් ගියා. බස් එකේ තමන් තනි වෙන කොට සදුනිට ලොකු බයක් දැනෙන්න ගත්ත. කොන්දොස්තර සදුනිගෙ ලගින් වාඩිවෙලා කරට අතක් දාලගෙන සදුනිගෙ කම්මුලට කිස් එකක් දෙන කොට බයත් එක්ක ලැජ්ජාවක් දැනුනෙ නාදුනන කෙනෙක් ඉස්සරහ සීට් එකේ ඉදන් බලන් ඉන්න නිසා. ගෝලය සදුනි වාඩිවෙලා ඉන්න සීට් එකට ඉස්සරහ සීට් එකට වෙලා සදුනිගෙ ලස්සන මූණයි පිම්බිලා පේන තන්දෙක දිහයි ආශාවෙන් බලන් ඉන්නව. මේ මොහොතෙ සදුනිට ලොකු බයක් වගේම අපහසුතාවයක් දැනුනත් හිත යටින් එයා මේකෙන් විනෝද වෙනව වගේ දැනුනේ.
කොන්දොස්තර: “කොහොමද මගේ කෑල්ල.?” සදුනිගෙ කරට උඩින් අතදාගෙන සදුනිගෙ තනයක් මිරිකන ගමන් කිව්ව.
ගෝලය: “පට්ට අයියෙ.” සදුනි කොන්දොස්තරගෙ අත තනෙන් අයින් කරන කොට “අයියෙ මාන් අල්ලන්නද පොඩ්ඩක්”
කොන්දොස්තර: “ආ.. අල්ලල බලපන්කො එහෙනම්.”
කියනවත් එක්කම ගෝලය සීට් එකෙන් ඉස්සිලා සදුනිගෙ තන්දෙක අත්දෙකෙන් අල්ලගෙන තදින් මිරිකන්න ගත්ත. සදුනි එයාව නවත්තන්න හැදුවත්,
කොන්දොස්තර: “දගලන්න එපා”
කියල සැරෙන් කියන කොට සදුනි බයටම එයාට අවනත් උනා. ගෝලය එක දිගට තදින් තන්දෙක මිරිකනකොට සදුනිට “ආ අව්..” කියල කෙදිරි ගෑවුනා.
ගෝලය: “මාර මෙලෙක් බං”
කොන්දොස්තර: “ඉදපන් ඉදපන් ලෙහල බලන්න තියන එක ඔබල බලන්නෙ මොකටද?”
කියල සදුනිගෙ ටී එක පහලින් අල්ලල්ල උඩට උස්සන කොට සදුනි ආයෙමත් එයාව නවත්තන්න උත්සහ කරා. එතකොට කොන්දොස්තර,
කොන්දොස්තර: “හොදින් ගලවන කොට ගැලෙව්වොත් ඔයාට හොදයි. නැත්තම් රෙදි නැතුව තමා ගෙදර යන්න වෙන්නෙ.”
ඒක අහනකොට සදුනිගෙ බය තවත් වැඩිවුනා. වෙන්න යන දේ බරපතල කර නොගෙන කොන්දොස්තරට ඉඩ දෙන්න සදුනි හිතුව. ඒත් එක්කම කොන්දොස්තර සදුනි ඇදන් හිටිය ටී ෂර්ට් එක ගලවල පැත්තකට විසික් කරා. කොන්දොස්තර සදුනි දිහා බලාගෙන හිනාවෙලා සදුනිගෙ බ්රා එකට උඩින් තන් දෙක අල්ලගෙන එයාගෙ පපුවට කිස් එකක් දුන්න. කොන්දොස්තර සදුනිගෙ බ්රා එකේ හုක් එකත් ගලවල එයා ඇදන් හිටිය දම්පාට රා එක ගලවල ගෝලය අතට දුන්න. ගෝලය සදුනිගෙ බ්රා එක ඉඹල සදුනිගෙ නිරුවත් උන තන්දෙක පිරිමදිමින් මිරිකන්න ගත්ත. කොන්දොස්තරත් සදුනිගෙ තනයක් පොඩි කරන ගමන් සදුනිගෙ තොල් සිපගන්නව. ඒ වෙලාවෙ එයාලට සහයෝගය දෙනව ඇරෙන්න වෙන විසදුමක් සදුනිට තිබ්බෙ නෑ බස් එක පදවන ගමන් පිටුපස බලන කණ්ණාඩියෙන් හැමදේම බලන් හිටිය ඩ්රයිවර්,
Explore the enchanting tale of Sanduni as Walkata takes you through every twist and turn of her marriage. Uncover genuine moments of passion and connection that make this Sinhala narrative feel incredibly close to your heart.
ඩ්රයිවර්: “පොඩ්ඩක් ඉදපල්ල ඩිපෝව ඇතුලට දාගන්නකන්. “
ගෝලය: “ඇයි ඔයාට ඉරිසියද?. ”
ඩ්රයිවර්: “ඉරිසියයි තමා හුත්තො. මේ වගේ සූකිරි කෑල්ලක් උඹල දෙන්න මට කලින් ඉදුල් කරන කොට ඉරිසියයි තමා. “
කොන්දොස්තර: “හරි හරි අපි මේ පොඩි ආතල් එකක් ගන්නව විතරයි. තන්ඩ්යට ගියාට පස්සෙ තුන්දෙනා එක්ක සුපිරි සැපක් ගමු.”
ඒක ඇහෙනකොට සදුනි සැක කරපු දේ වුන තමන්ට මේ තුන්වෙනාවම සතුටු කරවන්න වෙන බව තහවුරු උනා.
ඩ්රයිවර්: “අඩේ ඕකිට තුන්දෙනෙක් හැඩල් කරන්න පුළුවන්ද? “
කොන්දොස්තර: “තුනක් නෙමේ මෙයා දහයක් ආවත් හැඩල් කරයි. එහෙම බඩුවක් මෙයා. නැද්ද නංග? “
සදුනි ඇදන් හිටිය ස්කර්ට් එක උඩට කරමින් සදුනිගෙ කලව අතගගා කිව්ව.
ගෝලය: “අයියෙ අද මුරට කවුද දන් නෑ?”
ඩ්රයිවර්: “හේමෙ ඇත්තෙ. මිනිහ අවුලක් නෑ.”
කොන්දොස්තර: “අවුලක් උනත් බයවෙන්න දෙයක් නෑ මෙයාගෙන් සැපක් ගන්න දෙනව නම් ඕනෙ එකෙක් ෂේප්. “
සදුනිගෙ ස්කර්ට් එක උඩටම කරල හුත්ත අතගාන ගමන් කිව්ව.
කොන්දොස්තර: “හුත්ත දැන්මම තෙත් වෙලා නේද?
සදුනිගෙ හුත්තට දාපු ඇගිල්ලක් කටේ දාගෙන සූප්පු කරන ගමන් කිව්ව. එනකොටම ගෝලයත් සදුනිගෙ කලව අතගගා හුත්තට ඇගිල්ල දන්න ගත්ත. විනාඩියක් විතර සදුනිගෙ හုත්තට ඇගිල්ල දාල හොල්ලපු ගෝලය,
ගෝලය: “මට තව ඉන්න බෑ බං”
කියල ගෝලය සිට් එක උඩ හිටගෙන එයා ඇදන් හිටිය කලිසම යට කලිසමත් එක්ක පාත් කරා. සදුනි අසරණ විදිහට එයා ඉස්සරහ යකඩෙ වගේ කෙලින් වෙලා ගැස්සෙන අගල් 6 විතර පයිය දිහා බලන් ඉන්න කොට, ගෝලය සදුනිගෙ කොන්ඩෙන් අල්ලගෙන එයාගෙ තොල් අතරින් සදුනිගෙ කටට පඨිය ඇතුල් කරා. සදුනිටත් එයාගෙ පයිය සූප්පු කරනව ඇරෙන්න වෙන විසදුමක් නෑ. කොන්දොස්තර සදුනිගෙ තනයක් සූප්පු කරන ගමන් හුත්තට ඇගිලි දෙකක් දාල හොලවනව. ඒ අතරෙ සදුනි ගෝලයගෙ පයිය අතකින් අල්ලගෙන සූප්පු කරනව. මිනිත්තු කීපයක් යන්නත් කලින් බස් එක ඩිපෝවට ලගාවුනා. ඩිපෝවෙ ගේට්ටුව ලග බස් එක නවත්තල,
ඩ්රයිවර්: “හේමෙ අයියෙ. ඇතුලෙ කවුද ඉන්නෙ. කොළඹ බස් එක ඇද්දුවද? “
හේමරත්න (හේමෙ): “දැන් දහය පහුවෙලානෙ බං හරියටම 10.00 වෙනකොට බස් එක ඇද්දුව. ආයෙ ඉතින් කවුරුත් නෑ මහත්තයත් ගෙදර ගියා. වව්නියාව බස් එක ආවම මිනිහ එයි.
ඩ්රයිවර්: “වව්නියාව එක එන්නකොට 01.00 වත් වෙයිනෙ?”
හේමෙ: “කොහේ. ඌ හදීසිකාරයනෙ 12.30 – 12.45 වගේ වෙනකොට මිනිහ එයි.”
ඩ්රයිවර්: “අවුලක් නෑ පැය දෙකක් වගේ තියනවනෙ. ඕක වහල ඉක්මනින් එනවකො. බඩු කෑල්ලක් ගෙනාව සෙට් වෙලා ගහමු.”
කියල ඩ්රයිවර් බස් නවත්තන්න තැනින් බස් එක පාක් කරා. ගයාන් බස් එක ඩිපෝව ඉස්සරහ නවත්වනකන්ම තරමක් දුරින් ඉදන් පස්සෙන් ආව. බස් එක ඇතුලට දැම්මට පස්සෙ ගයාන් ඊලගට මොකද කරන්නෙ කියල හිත හිත වටපිට බැලුව. ගයාන්ට ඩිපෝව ඇතුලට යන්න ඕනෙ උනත් ගේට්ටුවෙන් ඇතුළු වෙන එක අවදානම්. ඒක නිසා ගයාන් බයික් එක අතුරු පාරක නවත්තල ඇවිත් වැඩිය අලෝකය නැති තැනක් බලල තප්පෙන් පැන්න. ඒත් ගයාන්ට සදුනි හිටිය බස් එක නවත්තපු තැන හොයාගන්න ටික වෙලාවක් ගියා. ඩ්රයිවර් බස් එක නවත්තල බස් එකේ… පිටිපස්සට එනකොටත් කොන්දොස්තර වැඩ පටන් අරන් ඉවරයි. කොන්දොස්තර සදුනිව එයාගෙ ඔඩොක්කුවේ නියාගෙන සදුනිගෙ පාලනයෙන් උස්ස උස්ස වේගෙන් හුකනව. බස් එකේ එන්ජින් එක නැවතුන නිසා සදුනිගෙ කෙදිරි සද්දෙන් ඇහෙනව. ඩ්රයිවර් උඩ පැන පැන හුකන සදුනි ලගට ඇවිල්ල සදුනිගෙ කොණ්ඩෙන් අල්ලගෙන එයාට තොලක් දාන්න ගත්ත. විනාඩියක් විතර තොල දාපු ඩ්රයිවර්,
ඩ්රයිවර්: “මේකි අහිංසක පාටට හිටියට නියම වේෂ බඩුවක්නෙ බං” සදුනිගෙ පස්සට අතින් පාරක් ගහන ගමන් කිව්ව.
ගෝලය: “අහිංසක කමට ඉන්න උන් තමා නිවාඩුවට වටේට අල්ලන්නෙ.”
ඔය වෙලාවෙ හේමෙ ඉස්සරහ දොරෙන් බස් එකට ගොඩවුනා.
හේමෙ: “මේ මොකද බන් මන් හිතුවෙ උඹල කේජී කෑල්ලක් ගහන්න කතා කරා කියල. “
ඩ්රයිවර්: “කේජී වගේද බන් මේ වගේ ළපටි හිත්තක් පලනකොට. කේජී ඕනෙ නම් ඒවත් තියනව. “
හේමෙ: “කීයද බඩුව.”
ගෝලය: “එහෙම එකක් නෙමේ අයිය. මූට මේ බස් එකේ සෙට්වෙච්ච බැදපු කෑල්ලක්.”
හේමෙ: “අම්මා… එහෙනම් සුපිරි.”
ඔය වෙලාවෙ ගෝලය සදුනිව කොන්දොස්තරගෙ ඔඩොක්කුවෙන් නැගිට්ටවල එයා ගාවට ගන්න හදනකොට ඩ්රයිවර් සදුනිව ඇදල අරන් හතර දෙනා ඉස්සරහ සදුනිව දෙතුන් වතාවක් කරකවන ගමන් සදුනිගෙ පස්සට හයියෙන් පාරක් ගැහුව. සදුනි ලැජ්ජාවෙන් බයෙන් එයාල ඉස්සරහ හිටියෙ සම්පූර්ණයෙන් වගේ හෙළුවෙන්. එයාගෙ ඇගේ ඉතුරු වෙලා හිටියෙ ඉනට උඩින් ගුලිවෙලා හිටිය ඩෙනිම් ස්කර්ට් එක විතරයි. හේමෙ අයිය සදුනිව ඇදල අරන් තොලක් දැම්මෙ අත්දෙකෙන්ම සදුනිගෙ පස්ස තදින් මිරිකන ගමන්. විනාඩි දෙකක් විතර සදුනිගෙ තොල්වලรส බලපු හේමෙ සදුනිගෙ නිපල් එකක් ඇගිලි දෙකෙන් අල්ලල පොඩි කරන ගමන්,
හේමෙ: “උඹේ මිනිහ දන්නවද උඹ වටේටම පුක දෙනව කියල.”
සදුනි: “අනේ. නෑ..”
බයෙන් වගේම ලැජ්ජාවෙන් උත්තර දුන්න.
හේමෙ: “බැදල කොච්චර කල්ද?”
සදුනි: “මාස 05ක්”
හේමෙ: “අම්මට සිරි, බැදල මාස 5න් පෝලිම් දානව කියන්නෙ නියම මෝලක් ඇතිනේ.”
සදුනි: “එහෙම නෑ.”
හේමෙ: “මිනිහ හිකන් නැද්ද? නැත්තම් උගෙන් සැපක් නැද්ද? “
සදුනි කිසිම දේකට උත්තර දෙන්න බැරුව ලැජ්ජාවෙන් බිම බලාගෙන ඉද්දි. ගයාන් බස් එක නවත්තල තියන තැන කිට්ටුව තිබ්බ ගොඩනැගිල්ලකට මුවාවෙලා සදුනි හෙළුවෙන් පිරිමි හතර දෙනෙක් ඉස්සරහ ඉන්නව බලන් ඉන්නව. සදුනි එහෙම ඉන්නව දකිනකොට ගයාන්ගේ පයිය යකඩෙ වගේ කෙලින් වෙන්න ගත්ත.
ඩ්රයිවර්: “මේ.. හුරතල් වෙවී ඉන්න වෙලාවක් නෑ. ලොක්ක එන්න කලින් වැඩේ ඉවරයක් කරන්න ඕනෙ.”
කියන ගමන් සදුනිව ලගට ඇදල අරන් තොලක් දැම්මෙ සදුනිගෙ හිත්ත ඇගිලි වලින් පිරිමදින ගමන්. ඩ්රයිවර් තොල දාල ඉවර වෙනකොට ගෝලය අතටත් ගෝලය ලගින් ආපහු කොන්දොස්තර අතටත් මාරුවෙමින් සදුනිගෙ හිත්ත තන් දෙක පොඩිවෙනකොට සදුනිත් පයියක් ඇතුලට දාල හුකන්නකන් බලන් හිටියෙ. කොන්දොස්තර සදුනිව පිටිපස්සෙන් සීට් එකට අරන් ගිහින් වාඩිකරවල එයා ඉස්සරහ දන ග ගන්න කොට සදුනිත් එයාගෙ කකුල් දෙක පලල් කරල එයාට ඉඩ දුන්න.කොන්දොස්තර සදුනිගෙ කලව කිස් කරමින් හිත්ත ලෙවකන අතරෙ, සම්පූර්ණයෙන් නිරුවත් වෙලා හිටිය ගෝලය ආපහු සදුනිගෙ කටට දෙන්න ගත්ත. ඒ අතරෙ ඩ්රයිවර් වගේම හේ මෙන් එයාල දෙන්න ඇදන් හිටිය ඇදුම් එකින් එක ගලවමින් වැඩේට ලෑස්ති උනා. සදුනි ගෝලයගෙ පයිය කටට ගන්න අතරෙ දැක්ක ඩ්රයිවර්ගෙ වගේම හේ මෙගෙ පයියත් අගල් හතකට වඩා වැඩිබව. ඒව දකින කොට සදුනිගෙ හිත්ත තවත් තෙත් වෙලා කොන්දොස්තරගෙ කටේම ජූස් පිටකරා. සදුනිගෙ හිත්තෙ ජූස් ලෙවකාල කොන්දොස්තර නැගිටින කොට ගෝලය සදුනිට හුකන්න ලෑස්ති උනත් ඩ්රයිවර් එයාව පැත්තකට තල්ලු කරල,
ඩ්රයිවර්: “වැඩිහිටියන්ට ඉඩ දෙන්න පුරුදු වෙයන්”
කියල සදුනිව සිට් එක පෙරලගෙන ඩ්රයිවර්ගෙ තඩි පට්ඨිය සදුනිගෙ හිත්තට ඇතුල් කරා.
සදුනි: “අආඅහ්…”
ගාල කෙදිරි ගානකොට ඩ්රයිවර් සදුනිගෙ තොල් දෙක සූප්පු කරගෙනම හිකන්න ගත්ත. විනාඩි කීපයක් එකදිගට වේගෙන් හිකපු ඩ්රයිවර් පැත්තකට උනේ හේමෙට හුකන්න ඉඩදෙන ගමන්. හේමෙන් සදුනිගෙ තනයක් තදින් මිරිකන හපන ගමන් වේගයෙන් හුකන්න ගත්ත. සදුනි වේදනාවෙන් වගේම හුකන කොට දැනෙනෙ වින්දනයත් එක්ක හයියෙන් කෙදිරි ගානව. හේමෙ විනාඩි 10ක් වගේ එක දිගටම සදුනිගෙ ඇග උඩ නැගල හුකල සීට් එකේ වාඩිවුනේ සදුනිවථ් එයාගෙ ඔඩොක්කුවේ තියාගෙන. තවත් විනාඩි කීපයක් වේගයෙන් සදුනිගෙ ඉනෙන් අල්ලගෙන උස්ස උස්ස හිකනකොට හේමෙට සදුනිගෙ හිත්ත ඇතුලෙම කැරි ගියා. මහන්සි අරින්නවත් වෙලාවක් නොදී ඩ්රයිවර් සදුනිව ඇදල අරන් වඩාගෙන හුකන්න ගත්තෙ සීට් එකකට හේත්තු කරගෙන. ඩ්රයිවර් සදුනිව වඩාගෙන අතින් සදුනිගෙ පස්සට පාරවල් කීපයක් තදින් ගහන ගමන් වේගයෙන් හුකන කොට සදුනිගෙ කෙදිරිය සද්දෙට ඇහෙනව. ඩ්රයිවරුත් විනාඩි කීපයකින් සදුනිගෙ හිත්ත පුරවල පැත්තකට වෙන කොට ආපහු ගෝලය සදුනිට අයිතිවාසිකම් කියන්න උත්සහ කරත් කොන්දොස්තර ඉස්සහට ඇවිත් අවස්ථාව ගත්ත. සදුනිට බස් එකේ උඩ පොල්ලක් අල්ලගෙන ඉන්න කිව්ව කොන්දොස්තර සදුනිගෙ පිටිපස්සෙන් ඉදන් ඉනෙන් අල්ලගෙන වේගෙන් හුකන ගත්ත. ඒ අතරෙ ගෝලය බලන් ඉන්න බැරිම තැන සදුනිගෙ ඉස්සරහට ඇවිත් සදුනි තොල් සිපගනිමින් තන්දෙක පොඩි කරන්න ගත්ත. විනාඩි කීපයක් ඒ ඉරියව්වෙන් හිකපු කොන්දොස්තර සදුනිව ආපහු සීට් එකක දිගා කරවල එයාගෙ කකුලක් උස්සල තමන්ගෙ උරහිසේ හිර කරගන්න ගමන් සදුනිට හුකන්න ගත්ත. විනාඩි කීපයකට පස්සෙ කොන්දොස්තරත් සදුනිගෙ හිත්ත කැරි වලින් පිරේව්ව. කොන්දොස්තර සදුනිගෙ ලගින් අයින් වෙනවත් එක්කම මෙච්චර වෙලා නොඉවසිල්ලෙන් බලන් හිටිය ගෝලය සදුනිගෙ ඇගට පැන්නෙ ලොකු ආශාවකින්. ඒත් විනාඩි 5න් මිනිහට කැරි පිටවුනා. ගෝලය සදුනිගෙන් පැත්තකට වෙනකොට අනිත් තුන්දෙනා ගෝලයට විහිළු කරමින් සිගරට් බොනව. මෙච්චර වෙලා මේ හැමදේම බලන් හිටිය ගයාන් තමන්ගෙ ගෑණිට වෙන පිරිමි හතර දෙනෙක් හුකනව බලාගෙන කීප වතාවක්ම අතේ ගහල කැරි පිට කරල ඉවරයි. සදුනි අමාරුවෙන් කෙලින් වෙලා “අයියෙ මම යන්නද?” කියල අහන කොට,
ඩ්රයිවර්: “කොහෙ යන්ඩද හිත්තියෙ. තව වැඩ තියනව.”
හේමේ: “ඔව් ඔව්. හැබැයි ඕනෙ එකක් අරූ එන්න කලින්. මගේ ජොබ් එකත් ගහල යයි නැත්තම්.’
ඩ්රයිවර්: “හරි හරි බං තාම 11 පහුවෙනා විතරනෙ.”….”කේජී පාරක් ගහල තව වටයක් ගහල මේකිව යවමු.”
කොන්දොස්තර: “ඔව් ඔව්. මේකිගෙ මිනිහත් බලන් ඇතිනෙ.”
ගෝලය: “කෝ ඉතින් කයිය ගහන වෙලාවේ ඔතල ගන්නකො.”
ඩ්රයිවර්: “පල පකය යන්න. විනාඩි 10ක් හිකාගන්න බෑ උඹ බැදපු දවසටත් අපිට කතා කරපන්.”
කොන්දොස්තර: “කියල වැඩක් නෑ.”
හේමෙ: “කෝ සිගරට් භාගයක් දියන්,”
ඩ්රයිවර්: “අඩේ අන්තිම එක තමා දැන් බිව්වෙ. පොඩ්ඩක්වත් ඉදහන් ….ආ සල්ලි එකෙක් ගිහින් ඉස්සර පෙට්ටි කඩෙන් අරන් වරෙන්.”
කොන්දොස්තර: “මෙයාව යවමුද කඩේ.” සදුනි දිහා කින්ඩියට වගේ බලමින් කිව්ව.
ගෝලය: “අන්න මරු ” .. ” ඔහොම්මම ගිහින් සිගරට් දෙකක් ගෙන්න මැණිකෙ.”
සදුනි: “අනේ. ම.. මට.. බෑ…”
බයෙන් බයෙන් කිව්ව.
කොන්දොස්තර: “දන්නවනෙ නැත්නම් ඉතින් රෙදි නැතුව ගෙදර යන්න වෙන්නෙ.”
හේමෙ: “පව් බන් මොනා උනත් කෙල්ලෙක්නෙ. මෙන්න මේක ඇදගෙන ගිහින් ඉක්මනට අරන් වරෙන්.”
ඩ්රයිවර් ගලවල දාල තිබ්බ ලේස් බැනියම අරන් සදුනිගෙ ඇගට විසික් කරා. සදුනි ඒක අතේ තියාගෙන ලැජ්ජාවෙන් බලන් ඉන්න කොට “ඔයා පරක්කු වෙන්න පරක්කු වෙන්න ඔයාටම තමා ගෙදර යන්න පරක්කු වෙන්නෙ.” ඒක ඇහෙන කොට සදුනිට ඉක්මනින් ලේස් බැනියම ඇදගත්ත. හතර වෙනාම හිකනකොට හොද සුරාන්තයක් ලැබුනත්. සදුනි මේ හැමදෙයින්ම ගැලවෙලා ගෙදර යන්න ලොකු උවමනාවක් තිබ්බ. මොකද සදුනි දන්නව ගයාන් තමන් එනකන් ගෙදර බලන් ඉන්නව කියල. බැනියම ලොකු නිසා සදුනි ඒක ඇන්දම සදුනිගෙ පස්ස නම් සම්පූර්ණයෙන් කවර් කරගන්න පුළුවන් උනත් කරේ තියන පටි නිසා සදුනිගෙ තන්දෙකෙන් සියයට අනූවක්ම වගේ එලියෙ. ඒ මදිවට ලේස් බැනියමේ කීප පලකම තියන හිල් නිසා සදුනිගෙ සෙක්සි ගතිය වැඩිවෙලා පෙනුන. සදුනි බස් එකෙන් බහින්න්න ඉස්සර හට යනකොට ඩ්රයිවර් සදුනිගෙ පස්ස මිරිකල. “නාකියව මෝල් නොකර ඉක්මනින් වරෙන්.” හයියෙන් හිනාවෙලා කිව්ව. සදුනි බස් එකෙන් බැහැල යන කොට ගයානුත් ගොඩනැගිලි වලට මුවාවෙලා තාප්පය ගාවට ඇවිත් බලන් හිටිය. ඩ්රයිවර්ගෙ කීමට ගෝලයත් හේ මෙගෙ සරම ඉනේ පටලවගෙන සදුනි ගිහින් මොහොතකට පස්සෙ ආරක්ෂාවට වගේ ගියා. සදුනි ඩිපෝවෙ ගේට් එක ලගට ඇවිත් පාරෙ වාහන යනවද කියල බැලුවෙ බයෙන් වගේ. වාසනාවකට වගේ ඒ වෙලාවේ කලාතුරකින් වගේ තමා වාහනයක් ගියේ. සදුනි ඉක්මනින් ගේට් එක ඇරගෙන පාරෙන් එහා පැත්තෙ තිබ්බ පොඩි පෙට්ටි කඩයට දිව්වෙ අතකින් තන් දෙක වහගන්න ගමන්. කඩේ හිටිය වයස 80 කට වැඩි වයසක මනුස්සය ලේස් බැනියමක් ඇදගෙන පාර පැනල එන ලස්සන කෙල්ල දිහා කටත් ඇරගෙන බලන් හිටියෙ. සදුනි කඩේ ගාවට ඇවිත් අතකින් තන්දෙක කවර් කරගෙන ඉන්න ගමන්ම සිගරට් දෙකක් ඉල්ලුව. මොහොතක් සදුනිගෙ හැඩ දිහා බලන් හිටිය මුදලාලි සදුනිගෙ අත පිරිමදිමින් එයා අතේ තිබ්බ සල්ලි අරන් සිගරට් දෙක දුන්න. සදුනි ආපහු යන්න හැරුනත් මුදලාලි ඉතුරු සල්ලි අරන් යන්න කිව්ව. සදුනි මුදලාලිගෙ අතින් ඉතුරු සල්ලි ගන්නකොටම සදුනිගෙ අතින් අල්ලගෙන අනිත් අතින් සදුනිගෙ අත යටින් අතදාල තනයක් මිරිකුව. අවස්ථාවෙන් උපරිම ප්රයෝජන ගත්ත මුදලාලි සදුනිගෙ බැනියම අස්සෙන් අත දාල නිපල් එක තදින් මිරිකුව.
සදුනි: “ආඅ…..ආ අයීයි…”
මුදලාලි: “වරෙන් කෙල්ලෙ ඇතුලට. අපේ පයියත් තවම කෙලින් වෙනව.”
කියල තවත් තදින් මිරිකනව. ඒ වෙලාවෙ සදුනිගෙ පිටිපස්සෙන් ආව ගෝලය සදුනිගෙ පිටිපස්සෙන් බදාගෙන මුදලාලිගෙ අතින් සදුනිව නිදහස් කරගත්ත.
ගෝලය: “ඔයාටන් කෙල්ලෙක් දැක්කම ඉන්න බෑ නේ. “
මුදලාලි: “රෙදි නැතුව කෙල්ලෙක් ආවම කොහොමද බන් ඉන්නෙ. ඇයි යකෝ අපිට ලාදුරු කියල හිතුවද? මේව තාම වැඩ”
සරම උස්සල භාගෙට කෙලින් වෙන පයිය පෙන්නන ගමන් කිව්ව.”
ගෝලය: “අද මෙයාව දෙන්න බෑ. වෙන දවසක බලමු.”
කියල සදුනික්ක යන්න හැරුන. එතකොටම ටිකක් දුරින් ආව බස් එක කඩේ ලයිට් එලියෙන් සදුනිව දැක්කල ටිකක් හිමීට එනව. සදුනි බස් එක දැකල ගෝලයට මුවාවෙන්න හැදුවත් ගෝලය සදුනිව ඉස්සහට අරන් පිටිපස්සෙන් බදාගෙන හිටිය. බස් එක ලං වෙනකොට සදුනි මੁහුණ අනිත් අතට හරවගෙන බස් එකට නොපෙනෙන්න මුහුණ හග ගත්ත. බස් එක සදුනිල ඉස්සරහින් යනකොට බස් එකේ කට්ටිය සදුනිගෙ මුහුණ නොදැක්කත් ගෝලය සදුනිගෙ පිටිපස්සෙන් ඉදන් බැනියමේ ඉස්සරහින් දෙපැත්තට ඇදල සදුනිගෙ නිරුවත් තන්දෙක බස් එකේ අයට බලන්න දුන්න. බස් එකේ ගොඩක් අය ඒ වෙනකොට නින්දෙ හිටිය නිසා මේ දේ නොදැක්කත් දැක්ක අය ජනේලයෙන් එඹෙමින් කෑ ගැහුව. සදුනිට ඒ වෙලාවෙ පොළව පලාගෙන යන තරමට ලැජ්ජාවක් දැනුන. ඒ මොහොත සදුනි මෙතෙක් ලබපු ලැජ්ජා සහගතම අවස්ථාවක්. බස් එක ටික දුරක් ගියහම ගෝලය සදුනිව ලිහිල් කරා. ඒ අවසරයෙන් සදුනි පාර පැනල ගේට්ටුව ගාවට දිව්ව. ගෝලයත් සදුනිගෙ පස්සෙන් දුවගෙන ආව. ගේට් එකෙන් ඇතුලට ආව ගමන් ගෝලය කරේ සදුනි ඇදන් හිටිය බැනියමත් ගලවල දාල සදුනිව නිරුවත් කරපු එක. සදුනිට ඒකෙන් ලැජ්ජාවක් දැනුනත්, ඒ කෙක්කෙන් තමන්ට කරදරයක් නැති බව එයා දන්නව. ඒක නිසා එයා හෙළුවෙන්ම බස් එක පැත්තට ඇවිදගෙන ගියා. සදුනි හෙළුවෙන්ම බස් එකට ඇතුල් වෙනකොට තුන්දෙනාගෙම මුණට හිනාවක් ආව.
ඩ්රයිවර්: “අන්න ඔහොමනෙ ඉන්න ඕනෙ. “
හේමෙ: “දැන් නම් නියම බඩුවක් වගේ.”
කොන්දොස්තර සදුනිගෙ අතින් ඇදල එයාගෙ ඔඩොක්කුවේ වාඩිකරගත්ත. ඩ්රයිවර් හේමෙ එක්ක කේජී කෑල්ල ඔතල දුම අදින්න් ගත්ත. හතර දෙනාම මාරුවෙන් මාරුවට දුම අදින අතරෙ සදුනිටත් උගුරක් පොවන්න උත්සහ කරා. සදුනි ඒ හැම වෙලාවෙම ඒක මගහරින්න උත්සහ කරත්, සදුනිටත් දුම් උගුරක් දෙකක් පෙවිල කැස්සක් ආව. පස්සෙ සදුනි අනිත් අය දුම බොන අතරෙ එයාල ඉස්සරහ දනගහගෙන එයාලගෙ පයිය සූප්පු කරන්න ගත්ත. කේජී කෑල්ලෙ පවර් එකයි සදුනිගෙ දිවෙන් ලැබෙන සැපත් එක්ක කට්ටියටම ආයෙ මෝල් වෙන්න එච්චර වෙලාවක් ගියේ නෑ. විනාඩි කිහිපයක් එහෙම මාරුවෙන් මාරුවට කටට ගන්න කොට හේමෙ සදුනිව නැගිට්ටවල පිටිපස්සෙන් සීට් එක අල්ලගෙන දෙකට නැමෙන්න කියල කෙල තලියක් සදුනිගෙ පස්සෙ ගෑව. සදුනි දන්නව ඊලගට වෙන්න යන දේ. හේමෙ සදුනිගෙ පස්සෙ හිලට හිමීට බස්සන කොට සදුනි තොලත් හපාගෙන වෙදනාව දරා ගත්ත. සදුනිගෙ ඉනෙන් අල්ලගෙන හිකන වෙගෙ වැඩි කරන කොට සදුනිගෙ කෑ ගැහිල්ලන් වැඩිවෙනව. හේමෙ පිස්සුවෙන් වගේ විනාඩි කීපයක් හිකල පස්ස ඇතුලෙම කැරි යවනකොට, කොන්දොස්තර ඊලග අවස්ථාව ගත්ත. කොන්දොස්තර සදුනිට තොලක් දාල සදුනිව වඩාගෙන හිකන්න ගත්ත. ගෝලයට මේක බලාගෙන ඉන්න බැරිම තැන එයත් සදුනිගෙ පිටිපස්සෙන් ඉදන් සදුනිගෙ පස්සට පඨිය බැස්සුව. දෙන්නගෙන්ම ලැබෙන සැප නිසා සදුනිගෙ කෙදිරිය වැඩි වෙනව. විනාඩි කීපයක් එකදිගට හිකල දෙන්න එයාලගෙ තැන් මාරු කරගෙන ආයෙමත් හිකන්න ගත්ත. ගෝලය කොන්දොස්තරට කලින් සදුනිගෙ හිත්ත පුරවල පැත්තකට වෙනකොට ඩ්රයිවර් එයාගෙ තැන අරගෙන හිකන්න ගත්ත. තවත් විනාඩි කිහිපයකින් කොන්දොස්තරත් සදුනිගෙ පස්ස කැරිවලින් පිරේව්ව. පස්සෙ ඩ්රයිවර් සදුනිව සීට් එක උඩ ඩෝගි ස්ටයිල් එකට තියාගෙන සදුනිගෙ පස්සට හිකන්න ගත්ත. විනාඩි කීපයකින් ඩ්රයිවරුන් කෙදිරි ගාගෙන් සදුනිගෙ පස්ස ඇතුලෙම බඩු යැව්ව. හතර දෙනාගෙම සෙල්ලම ඉවර වෙන කොට සදුනිගෙ පස්සයි හිත්තයි හිරිවැටිල වගේ දැනුනෙ. සදුනි සීට් එකෙ වාඩිවෙලා විනාඩි කීපයක් විවේක ගන්නකොට කොන්දොස්තර වෙලාව බලල. එයාගෙ ඇදුම් ඇදගන්න ගමන් සදුනි ඇදන් ආව ස්කර්ට් එකයි ටී එකයි සදුනිගෙ ඇගට දාල ඉක්මනින් ඇදගන්න කිව්ව. සදුනි එයාගෙ යට ඇදුම් ආපහු ඉල්ලුවත් එයාලට ඕනෙ උනේ සදුනිව යට ඇදුම් නැතුව ගෙදර යවන්න. සදුනිට ගයන් ඉස්සහට එහෙම යන්න අකමැති උනත්, මෙතෙනින් ඉක්මනින් ගැලවෙන්න උවමනා නිසා සදුනි ඩ්රයිවර්ගෙ බැනියමෙන් ඇගේ තිබ්බ දාඩියයි කැරි පාරවලුයි පිහදාගෙන ස්කර්ට් එකයි ටී එකයි ඇදගත්ත. ඇගටම හිර ටී එක නිසා සදුනිගෙ නිපල් හොදට පේන්න තිබ්බ. සදුනි යන්න කලින් හතර දෙනා ආයෙ වතාවක් සදුනිව කිස් කරන්න අමතක කරේ නෑ කොන්දොස්තර ඩ්රයිවර්ගෙ බයික් එක ඉල්ලගෙන සදුනි බහින්න්න හිටිය හන්දියට සදුනිව අරන් ගියා. ගයානුත් ආපහු බයික් එක ලගට ඇවිත් එයාලට ටිකක් දුරින් ඉදන් පස්සෙන් ආව. සදුනි බයික් එකේ යන ගමන් ගයාන්ට කෝල් දෙක්ක ගත්ත ඒත් ගයාන් ඒක ආන්සර් නොකර පස්සෙන් ආව. කොන්දොස්තරට සදුනිව ගෙදරටම බස්සන්න ඕනෙ උනත් හස්බන්ඩ් එනව කියල හන්දියෙන් බැස්ස. කොන්දොස්තර ආපහු ගියේ සදුනිගෙ ටී එකට උඩින් නිපල් එක ලාවට මිරිකන ගමන්. ගයාන් කොදොස්තර ගියාට පස්සෙ සදුනි එයාගෙ ගෙවල් පාරෙ ඉස්සහට ගියේ ආයෙ ගයාන්ට කෝල් කරන ගමන්. ගයාන් සදුනිගෙ කෝල් එක ආන්සර් කරල එන ගමන් ඉන්නෙ කියල අතුරු පාරකින් දාල සදුනි ඉස්සහට ආව. සදුනිත් මුකුත් නොවුන ගානට එයාගෙ බෑග් එකෙන් නිපල් කවර් කරගෙන ගයන්ගෙ බයික් එකේ නැගල ගෙදර ආව. ගයානුත් කිසිම දෙයක් ගැන සැකයක්වත් තියන බවක් පෙන්නුවෙ නෑ.
Lose yourself in the emotional world of Sanduni on Walkatha9, where Sinhala love stories are brought to life with authenticity and depth. Experience a touching journey that resonates with anyone who values the beauty of heartfelt storytelling.









Leave a Reply