Dive into the intriguing world of ඇමතිතුමී with our Hukana Katha collection, blending memorable tales and rich local flavor. Discover stories inspired by Sri Lankan culture, perfect for anyone seeking meaningful entertainment and authentic narratives.
ඇමතිතුමී කතාවේ කලින් කොටස් කියවන්න: සියලුම කොටස්
හැඩි දැඩි පිරිමින් දෙදෙනෙකුගේ ග්රහනය හසු වෙලා හිටිය වසූ මැඩම්ට ගැලවීමට අවස්තාවක් තිබුනේම නෑ….මම ඇයව බේරාගැනීමේ අරමුනින් අත් දෙක ගලවා ගැනීමට උබරිම උත්සහ දැරුවා.. මාගේ කලබල වී දැගලීමෙන් සිදු වූයේ අත් දෙක තව තවත් ගැටය තදවීම පමනයි…
මේ අතර කකුල් අකුලවමින් මූන ඇදේ තද කර ගනිමින් කෑ ගසමින් බේරීමට දගලන වසූ මැඩම් දෙස බලමින් ඇයව බේරගැනීමට නොහැකිව සිටින මට ද්රුනෙ අසරන හැගීමක්…
“අනේ අතෑරපල්ල මාව… පාහල් බල්ලා… බාප්පෙ තෝ මහ ජරා යකෙක්…”මනනන්දනගේ මූනට කෙල පාරක් ගසමින් වසූ මැඩම් යටි ගිරියෙක් කෑ ගැසුවා….
ගැසූ කෙල පාර කම්මුල දිගේ පහලට රූටා එද්දි එය ඇගිල්ලෙන් ගෙන රසවත් දෙයක් ලෙස මනනන්දන කටේ දමාගත්තේ ඔහුගේ බෝසත් රූපය යටසගවා සිටින කාමුක යක්ශයාගේ රූපය එලියට පෙන්වමින්…
“මැඩම්ව අතෑරපන් තිරිසන් බල්ලො… ඔය තොගෙ දුවෙක් නේද්රෝ පාහරයො…”මට කරන්න පුලුවන් එකම දේ උනේ කෑගහන එක විතරයි…
“ෆාරුක්. අර පොන්නයගෙ කට වහල දාපන්…” එහෙම කියපු මනනන්දන වසූ මැඩම්ගෙ පෑන්ටිය බලෙන්ම ඇදල ගලවල දාල ඒක ෆාරුක් කියන එකාගෙ දිහාට විසික්ක…
වසූ මැඩම්ගෙ පෑන්ටිය අල්ල ගත්ත ෆාරුක් ඒක ගෙනත් ගුලි කරල මගෙ කටේ එබුවෙ ඊට කලින් ඒක හොදට නහයට කරල ඉබීමෙන් අනතුරුවයි…
ඒ පෑන්ටිය හොදටම තෙත් වෙලා තිබ්බ… ඒකෙන් සැර හුතු සුවදක් ගලාගෙන ආව… කොච්චර කලබල අවස්තාවක් උනත් ඒ හුතු සුවද මාව වෙනම ලෝකෙකට අරන් ගියා…..
සාරිය් දැන් සම්පූර්නයෙන්ම වසූ මැඩම්ගෙ ඇගෙන් ගැලවිලා ඉවරයි… කාමාතුර මනනන්දන පිස්සෙක් වගේ මැඩම්ගෙ මූන පුරාවට ලෙව කනව ඉබිනව… මනනන්දන තොල දාන්න උත්සහ කරත් මැඩම් ඒකට අවස්තාව දෙන්නෙ නෑ… තොල් දෙක එකිනෙක් තද කරගෙන මූන ඒ මේ අත හරවමින් ඉන් බේරෙමින් සිටියා…
ඉන්පසුව මනනන්දන කරේ වසූ මැඩම්ගෙ ඇගේ යන්තමින් දැවටිලා තිබ්බ සාරිය ඇදල එයාගෙ ඇගෙන් අයින් කරල පැත්තකට විසි කරල දාපු එක… දැන් වසූ මැඩම් යට සාය හා හැට්ටයෙන් පමනක් තමන්ගේ කය ආවරනය කරගෙන කාමාතුරයන් තිදෙනෙක් අටතර අසරනව සිටියා….
ඉන්පසුව යට සාය ඇදල ඉරල දැම්ම මනනන්දන ඊට පසුව හැට්ටයද ඉරල දැම්ම… තනපටයද එලෙසම ඇද පසෙකට විසිකරේ කමරාග ගින්නෙන් පිස්සු වැටුන සත්වයෙක් ආකාරයටයි…
මට අදහා ගත නොහැකි උනේ සුදු ජාතික ඇදුම අදින, සිංහල සංස්කෘතිය ගැනම නිතරම කතා කරන, කාන්තාවන් වෙනුවෙන් පෙනීස් ඉටින, නිතරම පන්සල් වල පිංකම් කටයුතු සිදු කරන වගේම ස්වාමීන් වහන්සේලා විශාල පිරිසකගේ සහයෝගය ලබන මනනන්දන ඒ හැම මවාපෑමක් පසුපසම සගවාගෙන සිටින මුර්ගයා ගැනයි…
දැන් වසූ මැඩම් සිටියේ සම්පූර්නෙන්ම නිරුවත්වයි… දැන් ඇගේ දැගලිල්ලද කෙමෙන් කෙමෙන් අඩු වෙලා තිබුනේ වෙහෙස නිසා විය යුතුයි…
මනනන්දන කෑදර සතෙකුට කෑමක් ලද විලසින් වසූ මැඩම්ගේ මුලු සිරුරම පෙරේත සතෙකු මෙන් ලෙවකමින් සිටියා… මූනද බෙල්ලද ලස්සන පිරිපුන් හැඩ තන් දෙකද බඩද ලෙවකෑවෙ බුරියටද දිව දමමින්… කිහිලි ඉකිලි මෙන්ම කකුල්ද පා ඇගිලි දක්වාම ලෙවකාගෙන ගිය මනනන්දන නැවතුනේ වසූගේ සියුමැලි හුතු තොල් අතරයි..
හුතුතොල් දෙබෑ කරගෙන මනනන්දන ඔහුගේ ගොරෝසු දිව ඇතුල් කරන විදිය මම අසරනව බලාගෙන හිටිය… වසූ මැඩම් ඇස් වහගෙන තාමත් ඒ මේ අත දගලනව ඇස් තද කරගෙන වේදනාවෙන් ඇබරෙන විදිය දැක දැකත් නරුමයින් තිදෙනාට කිසිදු ගානක් තිබුනේ නෑ…
මනනන්දන වසුන්දරා මැඩම්ගේ හුතු තොල් හපමින් මෑ මල හපාගෙන අදිමින් සෑහෙන වෙලාවක් හුත්තට දිව දැම්ම… මේ සියල්ල වසු මැඩම් දරා ගත්තෙ වේදනාත්මක කෙදිරි පිට කරමිනුයි..
“මාර හුත්තක් බන් මේක… යූස් වෙලාම නෑ….ආසාවෙ බෑ යකෝ…” වසූගෙ හුත්තට දිව දැමීම අවසන් කල මනනන්දන වසූගෙ හැඩ තන් දෙකෙන් එකක් මිරිකමින් පැවසුවා..
“බලපන් මේ තන් දෙක ගානට හැඩට හැදිල ඇවිල්ල තියන හැටි… බෝලෙ වගේ….”
“ෆාරුක් දන ගස්සපන් මේකිව…”
මනනන්දනගේ අනට කීකරු වූ සහචරයින් දෙදෙනා වසූව බලෙන්ම ඇද ලග බිම දන ගැස්සුව….
මෙතෙක් ඔවුන් සමග ඔට්ටු වූ වසූ දැන් සිටියේ තෙහෙට්ටුවෙන්… ඇයට දැන් කෙසේ දැනෙනවද කියල මට හිතා ගන්න බැරි උනා… දිව දාපු එකෙන් ආවෙ ආතල් එකක්ද එහෙමත් නැත්තන් වේදනාවක්ද කියල මට හිතාගන්න බැරි උනා… දැන් වසූ අඩපනව කඩා හැලෙන පරඩැලක් වගේ නිරුවත්ව අමාරුවෙන් දන ගසාගෙන සිටියේ මනනන්දනගේ සහචරයින් දෙදෙනාගේ උදව්වෙනුයි…
සෙමෙන් තමා ඇද සිටින කලිසමේ බෙල්ට් එක බුරුල් කල මනනන්දන ඉන් පසුව ඔඅහුගේ පයිය එලියට ගත්ත… එය අගල් හයක පමන සාමාන්ය ප්රමානයේ පයියක් වූ අතර එය උපරිමේටම නැග ඇති බව මට පෙනුනා…
මි… දැන් උබේ වාරෙ… මම උබට දීපු සැපට දැන් ප්රති උපකාර දක්වපන්….” මෙසේ කියමින් මනනන්දන ඔහුගේ පයිය වසූගේ මූනට ලන් කරා…
තොල් එකිනෙක තෙරප ගනිමින් මූන ඉන් ඉවත් කර ගනිමින් වසූ මැඩම් ඉන් වැලකීමට උත්සහ දැරුවා….
“තෝ මේක කටට ගන්නවද නැද්ද බැල්ලි…”
ඒ තර්ජන කනකට නොගත් වසූ මැඩම් දිගටම මනනන්දනගේ පයිය කටට ගැනීම ප්රතික්ශේප කරමුන් සිටියා…
එක්වරම පසෙක මේසයක් මත තිබූ පිස්තෝලය අතර ගත් මනනන්දන එය වසූ මැඩම්ගේ නලලට තැබුවා….
මට ඇයව බේරා ගැනීමට අවශ්ය උනත් කිසිත් කර කියාගත නොහැකිව අසරනව සිටියා….
අඩුම තරමේ කෑ ගසාගැනීමටවත් නොහැකිව අසරන දෙනෙතින් වසූ මැඩම් දෙස බලා සිටියා…
“බැල්ලි… තෝ කියන දේ අහනවද නැත්තන් මැරුම් කනවද….” ඔහු ගර්ජනය කරා…
“තෝ වගේ පොන්න මිනිහෙක්ගෙ පයියක් කටේ ඔබා ගන්නවට වඩා මැරෙන එක සැපයි යකෝ…”
එවිට චටාස් ගා හඩක් නන්වමින් වසූගේ කම්මුලට පහරක් එල්ල කල මනනන්දන ඉන්පසු පිස්තෝලය එල්ල කරේ මා දෙසටයි…
“තොගෙ මහලොකු දකුනු අත… මේකව යවන්නද එකපාරින්ම පරලොව… මූ නිසානෙ කොහොමත් මේ හැම ප්රශ්නයක්ම පටන් ගත්තෙත්…”
ඒ අවස්තාවේ මම බය නොවුනා කිව්වොත් එය බොරුවක්… මම සලිතව මා දෙස එල්ලව ඇති තුවක්කුව දෙසම ඇස් ලොකු කරගෙන බලාගෙන හිටියා… සමහර විට මේ මගෙ ජීවිතේ අවසන් විනාඩි කීපය වෙන්න පුලුවන්…
ඉන් පසුව උනේ මට හිතාගන්නවත් බැරි උන දෙයක්.. මම හීනෙකින්වත් හිතුවෙ නැති දෙයක්…. කිසිම වෙලාවක වැරදිලාවත් බලාපොරොත්තු උනේ නැති විදියේ දෙයක්…..
“එයාට මොකුත් කරන්න එපා… එයාව අතාරින්න… උබලට ඕනෙ දෙයක් මට කරන්න…” වසූ මැඩම් එයාගෙ කටහඩ අවදිකරා…
දෙයියනේ… මම වෙනුවෙන් එයා මෙච්චරකල් පරිස්සම් කරපු පතිවත අතෑරල දානව නේද.. මට හිතාගන්න බැරි උනා… මගෙ කකුල් දෙකත් පන නැතුව ගියා… මට ඕනෙ උනා අනේ මැඩම් ඔය දෙව් කරන්න එපා කියල කෑගහන්න… ඒත් මට කෑ ගහගන්න බෑ… එයාව බේරගන්නත් බෑ… මම පට්ටම අසරනයි…
වසූ මැඩම් ඔලුව උස්සල මනනන්දන දිහා බලාගෙන ඉන්නව.. මනනන්දන කුපාඩි විදියට සද්දෙට හිනා වෙවී ඉන්නව…
මට වසූ මැඩම් ගැන දරාගන්න පැරි තරම් දුකක් දැනුන… ඒ වගේම එයාගැන තිබ්බ ආදරේ ගව්රවේ තව දස දහස් ගුනයකින් වැඩි උනා…
වසූ මැඩම්ගෙ මූන අතගාපු මනනන්දන එයාගෙ කෙස් වැටියෙන් අල්ලගෙන පයිය මූනට ලන් කරා…
ටික වේලාවක් මොකුත් නොකර කල්පනා කරපු වසූ මැඩම් හෙමින් කට ඇරල මනනන්දනගේ පයිය අප්පිරියාවෙන් වගේ කට අතුලට ගත්ත…
සෙමෙන් කට ඇතුලට පයිය ගෙන එය වටා ඒ ලස්සන මල් පෙති වගේ තොල්පෙති එතෙන දිහා මම දුකෙන් බලාගෙන හිටිය…
සෙමෙන් සෙමෙන් හිස පද්දමින් වසූ කටට ගැනීම ආරම්බ කරා… විටෙක කටින් එලියට ගත් පයිය වඩා දිව එලියට ගෙන ලෙවකමින් මනනන්දනට හොද ආතල් එකක් දෙමින් සිටියේ ටිකෙන් ටික ඔහුට කීකරු වෙමිනුයි…
ඇයව අල්ලාගෙන සිටි මනනන්දනගේ සහචරයින් දෙදෙනා එතනින් ටිකෙන් ටික පසෙකට උනා… ඔවුන්ද සිදුවන දේ දෙස බලා සිටියේ ඉමහත් කෑදර කමින්..
ඔවුන්ද කලිසම් වලට උඩින් තම පයියවල් මිරික ගනිමින් සිටියේ ඇස් ඉදිරිපිට වෙන කාමුක දර්ශනය දෙස බලමිනුයි…
වසූ එතරම් කැමැත්තකින් නොවුවත් මනනන්දනගේ පයිය ලෙවකමින් සිටියා.. ඉදහිට මා දෙසද හොරෙන් මෙන් බලමින් එම කාර්ය දිගටම කරගෙන ගියා… මම එවිට ඇය වෙත අසරන බැල්මක් හෙලුවේ මා හට කර කියාගත කිසිත් ඉතිරිව නොතිබූ නිසයි…
තවද මේ සිදුවන දෙයට මාද වැරදි කරුවෙකු බවට වරදකාරී හැගීමක්ද මා තුල පැවතුනා….
එයට හේතුවූ මුල්ම කරුන ඇයව රැස්වීම අවස්තාවේම බේරාගෙන පලායාමට අපොහොසත් වීම හා මේ අවස්තාවේ ඇය මෙය සිදු කරනුයේ මාගේ ජීවිතය බේරාගැනීමේ අරමුනින් වීමත් නිසයි..
ඉන්පසුව ඇයව උරහිස් දෙකෙන් අල්ලා නැගිට්ටවූ මනනන්දන ඇයගේ මුහුන පුරාවටම සිප ගැනීම ආරම්බ කරා… ඇයට තොල දැමීමට උත්සහ කලත් ඇය එයට කිසිදු සහයක් දැක්වූවේ නැහැ…
කීපවරක් උත්සහ දැරීමෙන් අනතුරුව මනනන්දනට නැවතත් මාරයා තද උනා…..
Find your next storytelling obsession in the Wal Katha Zone as we explore the unique tale of ඇමතිතුමී. Uncover fascinating characters and emotional journeys, crafted to keep readers captivated and coming back for more.
“අන්න අරූගේ අතක් පයක් කපල දාපන්… මේ බැල්ලි ලොකු කම් පෙන්නනව…”
“මොකෝ කියන්නෙ බොස් කන කපල දාන්නද…” එකවරම මා වෙත ආ ෆාරුක් පිහියක් මා වෙත අමෝරාගෙන ඇසුවා….
“අනේ එපා… එයාව අතාරින්න… එයාට කරදරයක් කරන්න එපා… මම ඕනෙ දෙයක් කරන්නම් කියල කිව්වනෙ… තමුසෙ මහ නරුමයෙක් බාප්පෙ…”
වසූ මැඩම්ගේ මේ වදන් මගෙ හදවත පෑරුවා… මා වෙනුවෙන් ඇය නරුමයෙක්ට බිලිවන ආකාරය මට දරාගත නොහැකි උනා…
වසූ හෙමීට එයාගෙ මුව විවුර්ත කරල මනනන්දනගේ දිවට එයාගෙ කට ඇතුලට ඇතුල් වෙන්න අවස්තාව දුන්නේ මගෙ හදවතට පිහියෙන් අයිනව වගේ වේදනාවක් එක්කරමින්…
දැන් මනනන්දන වසූගෙ කෙස් අතරින් අත යවමින් ඇගේ මූන මනනන්දනගේ මූනට තවත් තද කර ගනිමින් කෙල බේරෙන තොලක් දානව… මනනන්දනගේ කෙල වසූගෙ මූන පුරා ගෑවිලා… මනනන්දන පිස්සුවෙන් වගේ තොල දානව…
පුදුම කෑදර කමක් තමා ඔහුගෙන් පේන්නෙ… ඔහු එහෙම තොල දාන අතරෙම වසූගෙ ලස්සන බෝල කුක්කුවක් මිරිකන්නත් අමතක කරේ නෑ…
මෙලෙස තව ටික වෙලාවක් වසූගෙ රස බලපු මනනන්දන වසූව එකපාරම ඇදටතල්ලු කරා… ඊට පස්සෙ ගොදුරක් වෙත පනින ව්යාග්රයෙක් වගේ වසූගෙ ඇගට පැන්න….
ඊට පස්සෙ පිස්සුවෙන් වගේ වසූගෙ ලස්සන හැඩ ඇග පුරාම ලෙවකන්න පටන් ගත්ත…
එහෙම ලෙවකන ගමන් හුත්ත ටියුන් කර කර වසූව අස්සන එකත් සිදුකරා…. මෑමල මිරිකමින් හුතු තොල් මිරිකමින් හුත්තට ඇගිල්ල දමමින් හුත්ත ටියුන් කර කරම වසූගෙ මුලු ඇගම අගලක් නෑර ලෙවකෑව…
වසේගෙ බෝල ගෙඩිදෙක අතර මූන තියාගෙන අත් දෙකෙන් ගෙඩි දෙක මූනට තද කරගෙන නිපල් හපමින් ඒව දත් වලින් අදිමින් ගෙඩි දෙක ලෙවකෑමත් සිදු කරා…
දැන් වසූගේ මුවින් සියුම් කෙදිරිලි හඩක් එනව… ඒ හඩ එන්නෙ වේදනාවටද ආතල් එකටද කියල මට හිතාගන්න බෑ…
මනනන්දන වසූගෙ හුත්තට ඇගිලි දෙකක් දාල ඇගිල්ල ගහන්න පටන් ගත්තෙ හුත්ත වටේට ලෙවකන ගමනුයි…. ඇගිලි ගසන විට චොක චොක ගාල හොද හඩක් කාමරේ පුරා විහිදුනා…
වසූට දැන් හොදටම ගලල කියල ඒකෙන් තේරුනා… වසූගෙ හුත්තෙන් ගලා එන ජූස් මනනන්දන ර්… හඩක් නන්වමින් උරා බොමින් හිටියා…
“ම්හ්…. ආආආආආහ්….”
වසූට කෙදිරි ගෑවෙනව… මනනන්දන ඒ කෙදිරියෙන් දිරිමත් වෙමින් තව තවත් හොදට දිව දැමීම කරගෙන ගියා…
ඊට පස්සෙ වසූ ඒ විදියට ඇදේ දිගා වෙලා ඉද්දිම කෙල තලියක් අතට අරන් පයියෙ
ගාගත්ත මනනන්දන හෙමින් හෙමින් පයිය වසූගෙ හුත්තට ලන් කරා… හෙමීට පයියෙ ටොපා විතරක් මුලින් ඇතුල් කරපු මනමනනන්දන හෙමීට හිකීම ආරම්බ කරා…
“ආආආහ්ර්හ්….. අනේ එපාපාහ්…” වසූ මනනන්දන තල්ලු කරමුන් ඔහුව වැලැක්වීමට උත්සහ කලත් එය සාර්තක උනේ නෑ…
වසූගේ අත් දෙක එකට කර අල්ලාගත් මනනන්දන ඒව ඇගේ හිසට ඉහලින් සිටින සේ ඇදට තද කරගෙන එක අතකින් ඒ අත් දෙකම අල්ලාගෙන වේගෙන් වේගෙන් හුකාගෙන් හුකාගෙන ගියා…
“ආආආහ්… අනේනෙහ්… අමාරුයි… නවත්තන්න………. ..”
වසූ අමාරුවෙන් ඒ වදින පහරවල් දරාගනිමින් කෑගැසුවා…
මෙලෙස ටිකක් සිකීමෙන් අනතුරුව ඇයව බලෙන්ම ඇගේ දන ගැස්සූ මනනන්දන පිරුනු හැඩ ඉනෙන් අල්ලාගෙන නැවතත් වේගෙන් හුකන්න පටන් ගත්තෙ තපක් තපක් හඩ නංවමින්…
“අතෑරපන් මාව බල්ලා… තිරිසනා… උබ මහ නරුමයෙක්… ම්හ්…”
වසූ ඇයට හැකි එකම දේ උන මනනන්දනට සාප කිරීම සිදු කරමින් සිටියා….
ඉන් පසුව මදකට හිකීම නැවතූ මනනන්දන නැවතත් පයිය වසූගේ කටේ එබුවා…
එසේ කටට දීමෙන් අනතුරිව වසූගේ කකුල් දෙකෙන් ඇද ඇද අයිනට ඇයව රැගෙන ආ මනනන්දන නැවතත් සිකීම ආරමබ කරා…
මි… උබ නම් සැප ආකරයක්…. හුකන්නම ඉපදිච්ච බැල්ලියෙක්… තෝ මාව ස්ත්රී දූශකයෙක් ගෑනු හොරෙක් ගානට දාල මගෙ නම කෑව…. දැන් බලපන් මම තොගෙ ආත්ම ගරුත්වය නැත්තට නැති කරල දාන හැටි… වේස බඩුව…”
නරුම ලෙස හිනාවෙමින් එසෙ පැවසූ මනනන්දන දිගටම හිකීම සිදුකරගෙන ගියා…
ඉන් ටික වෙලාවකින් අනතුරුව මනනන්දනට බඩු යන්න ආව බව තේරුනා… වසූගෙ හුත්තෙන් පයිය එලියට ගත්ත මනනන්දන බඩු පාරවල් තුන හතරක් වසූගේ මූනටත් තන් වලටත් වැටෙන සේ එල්ල කරා…
වසූ කිසිදු පනක් නොමැතිව ඇදේ වැතිර සිටියේ මලානිකවයි…
“ෆාරුක්… උබලත් ඕනෙ එකක් කරගනින් මේ වේසිගෙන්…” මනනන්දන එහෙම කිව්වෙ නැවත ඇදුම් ඇදගන්න අතර තුරයි….
මනනන්දන කාමරයෙන් පිටව යාමෙන් අනතුරුව හැඩි දැඩි තවත් කාමාතුරයින් දෙදෙනුකුට බිලිවීමට වසූට සිදු උනා…
ඔවුන් දෙදෙනාද පැයක් පමන කාලයක් වසූට දස වද දෙමින් හුකන ලද අතර ඔවුන්ද ඔවුන්ගේ දාතු වලින් වසූව නැහැවීමින් අනතුරුව කාමරයෙන් පිටව ගියා…
වසූ කිසිදු චලනයක් නොමැතිව මලානිකව ඇදේ වැතිර සිටියේ නරුමයින් අතහැර ගිය ආකාරයටමයි…
මම කිසිත් කර කියා ගත නොහැකිව ගැට ගසා තිබූ ස්තානයෙන් ගැලවීමට උත්සහ දරමින් සිටියා…
ඔය විදියට කොච්චර වෙලාවක් ගත උනාද කියල මට අදහසක් තිබ්බෙ නෑ… එකපාරම දොර ඇරෙන සද්දෙකට මම ඒ පැත්ත හැරිල බැලුව…
ඒ ආව කෙනා වෙන කවුරුවත් නෙමේ මනනන්දන ලගට මම දාපු අයගෙන් කෙනෙක්… නදුන්…
පොරව අහු වෙලා නෑ…. එකවරම මගෙ ලගට දුවගෙන ආව ඌ මගෙ අත් දෙකයි කකුල් දෙකයි ලෙහුව… කටත් නිදහස් කර ගත්ත මම ඌට පින් දුන්න මේ වෙලාව මෙතෙන්ට ආව එකට…
“උබ කොහොමද බේරුනේ කොහොමද මෙතෙන්ට ආවෙ විස්තර මම උබෙන් පස්සෙ අහන්නම්… දැන් කියපන් අපිට මෙතනින් පැනගන්න විදියක් තියෙයිද…”
“ඔව් බොස්.. මනනන්දනය ගියා… උගෙ ගාඩ්ල සෙට් එකත් ඒ එක්කම ගියා… දැන් ඉන්නෙ වත්තෙ මුරට ඉන්න ඩයල් එකයි ගෙදර මුරට දාපු තව තුන හතරකුයි විතරයි.. උන්ව මගෑරල යන විදිය මම දන්නව..මම මේ ආවෙත් ඒ විදියටම තමා…”
“නියමයි… උබ දොරගාව පොඩ්ඩක් බලපන්..මම මැඩම්ව ලෑස්ති කරන්නම්…”
“ඕකේ බොස්… කරන දෙයක් ඉක්මනට…” එහෙම කියල නදුන දොර ගාව මුර කරා…
වසූ මැඩම් ගාවට ගිය මට එයාව දැක්කාම වාවගන්න බැරි උනා… ඇදේ නිරුවතින් සිහියක් නැතුව වැතිර සිටින වසූ මැඩම්ගෙ කම්මුල් වල තන් වල වගේම ඇග පුරාම අත් පාරවල් හීරුම් පාරවල් තිබ්බෙ විදින්න උන දස වද වේදනා වල කැලැල් ඉතිරි කරමින්…
මම ඉක්මනටම බෙඩ් ශීට් එක අරගෙන මැඩම්ගෙ ඇගේ තිබ්බ කැරි පිහදාල දැම්ම… ඒත් මැඩම්ට කිසිම සිහියක් තිබ්බෙ නෑ… මම මේසෙ උඩ තිබ්බ වතුර එකෙන් ටිකක් අරන් ඇයගෙ මූනට ඉස්ස… ඒත් ම්හ්.. වගේ ලා කෙදිරියක් නැංවුවා මිසක වෙන කිසිදු ප්රතිචාරයක් ඇගෙන් ලැබුනේ නෑ….
මම වහාම ඇයව බෙඩ් ශීට් එකෙන්ම ඔතාගෙන ඔසවාගත්ත… ඉන්පසුව නදුන් පසුපසින් නිවසෙන් එලියට වනතෙක්ම ගියා…
නිවසේ පිටුපස ගරාජයේ නවතා තිබූ ජීප් රතයකට අප ගොඩ උනා… මම වසූද සමග පසුපසට ගොඩ වූ අතර ඇයව මගෙ ඔඩොක්කුවේ නිදිකරවාගෙන හිස අතගාමින් සිටියා…
වාහනය පනගන්වාගත් නදුන් ඒ බූමියෙක් විදුලි වේගයෙන් ඉවත්ව ගියා…
Experience fresh stories with a twist through New Wela Katha, where the adventures of ඇමතිතුමී are brought to life. Get lost in vivid settings and heartfelt moments, designed to entertain and inspire passionate readers.
Leave a Reply