අම්මගේ කාමාරිෂ්ටය – Ammage Kamarishtaya – 1

Ammage Kamarishtaya – 1 begins with emotionally rich storytelling inspired by Sinhala Wela Katha, introducing a powerful storyline filled with subtle tension, deep emotions, and a strong narrative foundation.

මගෙ නම අනිල්. මම මේ කියන කතාවේ සිදුවිම් සිද්දවෙන පටන්ගත්තේ මම 2015 o/l කරලා ප්‍රතිඵල නිකුත් වෙනකන් ගෙදර හිටිය කාලෙ. අපේ ගෙදර හිටියේ මමයි, මගේ නංගියි, අපේ අම්මයි,  ආච්චියි. තව හිටියා ඩ්‍රයිවර් කෙනෙක් සෝමපාල කියලා අවුරුදු පනහක විතර වයසක මනුස්සයෙක්. තව මගේ වයස විතර කොල්ලෙක් හිටියා සමන් කියල. අපේ ගෙදර ඇත්තටම වලව්වක්. අපි තමයි ගමේ පෝසත්ම. අපේ පරම්පරාවේ සීයලා අත්තලා මුත්තල හැමෝම වෙදකම් ගුරුකම් කරපු මිනිස්සු. මේ පළාතම අපි ගැන දන්නවා ටවුන් එකේ මිනිස්සු පවා අපිට බයයි. ඒකට හේතුව අපේ පරම්පරාවේ මිනිස්සු දරුණු විදිහේ ගුරුකම් කරන්ඩ දැනගෙන හිටපු හින්දාදැන් ඒ දේවල් කරන්නේ අපේ ආච්චි. ආච්චි දන්නෙ වෙදකම් කරන්න විතරයි.  ගුරුකම් කරනකොට අපේ නැතිවුන සීයගෙ ආත්මය ආච්චිගේ ඇගට වැහිලා තමයි ඒ දේවල් කරන්නේ. ඇත්තටම ආච්චි ආවේශ වෙච්ච වෙලාවට ආච්චිගේ කටහඬ එයාගේ කටහඬ නෙවෙයි සීයගෙ කටහඬ එන්නේ පිරිමි කටහඬක්. ඈත පළාත් වලින් පවා ආච්චිගෙන් වෙදකම් ගුරුකම් කරන්න මිනිස්සු සෑහෙන්න එනවා. අපේ තාත්තා ඇක්සිඩන්ට් එකක් වෙලා මායි නංගි පොඩි කාලෙම නැති වෙලා. අපේ අම්මයි ඊට පස්සේ වෙන කසාදයක් ගැන හිතුවේ නෑ. මාවයි නංගිවයි බලාගෙන අපේ ආච්චිගේ වැඩවලට උදව් කරගෙන හිටියේ. අපේ ආච්චිගේ සල්ලි හැමදේම දෙන්නේ අපේ අම්මට එයා තමා සල්ලි වගේම ගෙදර අනිත් වැඩ පාලනය කරේ. අපේ අම්මගැන කියනවා නම් එයා හරිම ලස්සනයි හරියටම කිව්වොත් අර තනූජා දිල්හානි වගේමයි. ඇඟ සුදුම සුදුයි. කොණ්ඩෙ දිගයි තන් දෙක රන් තැඹිලි වගේ. බෝල පස්සක් තිබ්බේ. බඩක් ඇත්තෙම නෑ සාරියක් ඇන්දහම ආය මොනවද සුපිරි. ගමනක් යද්දි එහෙම මං අනන්තවත් දැකලා තියෙනවා පිරිමි අපේ අම්මා දිහා හැරි හැරී බලනවා කන්න වගේ පිරිමි විතරක් නෙවෙයි ගෑනුත් හැරි හැරී බලනවා. හැබැයි ඉතින් අපේ ගමේ පිරිමි හොරෙන් බල බලා ලයින් දැම්මට එළිපිට මොකුත් කරන්නට ආවේ නෑ මොකද අපේ ආච්චිට බය හින්දා. අපේ නංගි ගැන කියනවා නම් නංගිත් අම්මා වගේම පට්ටම ලස්සනයි මං දැකල තියෙන ලස්සනම කෙල්ල අපේ නංගි. අපේ අම්මා අපේ නංගිගේ වයසේදී වගේ ගත්ත පොටෝ තියෙනවා. ඒ වගෙ අම්මගෙ රූපේ අපේ නංගි වගේමයි. නංගි මට වඩා අවුරුදු එකහමාරක් විතර බාලයි. අම්මගෙ වයස 35යි.

The opening chapter develops naturally with the smooth pacing often found in Sinhala Wal Katha New, allowing readers to connect with characters and situations without rushing the story.

අපේ අම්මයි තාත්තයි යාළුවෙලා තියෙන්නේ ඉස්කෝලෙ යන කාලෙමයි. අපේ තාත්තා අතින් අම්මව ප්‍රග්නන්ට් වෙලා ඉස්කෝලෙ යන කාලෙදිම. ඒ කියන්නේ දැන් අපේ නංගි ඉන්න වයසෙදිම වගේ. ඊට පස්සේ අපේ සීයා අපේ තාත්තට කියලා තියෙනවා අම්මාව ගෙදර එක්කන් එන්න කියලා. ඊට පස්සේ අම්මගේ පවුලේ කට්ටියට සීයා සෑහෙන්න සල්ලි දීලා තියෙනවා. අපේ නංගි ඉපදිලා අවුරුදු තුනකට විතර පස්සේ තමයි අපේ තාත්ත ඇක්සිඩන්ට් එකකින් නැති වෙලා තියෙන්නේ. අපේ තාත්තා නැති උනාට පස්සේ සීයා කාලේ ගත කරේ හරිම දුකින් අපේ තාත්තා නැතිවෙලා අවුරුදු පහකට විතර පස්සේ සීයට පපුවේ අමාරුවක් හැදිලා නැතිවුණා. සීය නැතිවෙලා මාස තුනකට විතර පස්සේ සීයාගේ ආත්මේ අපේ ආච්චිට ආවේශ වෙන්න පටන් ගත්තා. ඊට පස්සේ පරණ විදිහටම වෙදකම් ගුරුකම් දිගටම කරගෙන යන්න පටන් ගත්තා. මම ගැන කියනවනම් මම කෙට්ටුයි අම්මට වඩා ටිකක් කොටයි. අම්මයි නංගී වගේ සුදු නෑ. තාත්තා වගේ තලෙලුයි. driver සෝමපාලටයි වැඩ කරන කොල්ලා සමන්ටයි නැවතිලා ඉන්න වලව්වට ටිකක් ඈතින් ගෙයක් වෙනම හදල දීල තිබ්බා. ඒ දෙන්නට කෑම උයන්න ගමේ ගෑණු කෙනෙක් හැමදාම ඇවිල්ල ගියා.ඔය දවස් වල මම අපේ ආච්චිගේ වෙදකම් වැඩවලට ගන්න බෙහෙත් පැල හොයන්න බෙහෙත් කොටන්න අම්මාගේ වැඩ වලට එහෙම උදව් කර කර තමයි ගෙදර හිටියේ. බෙහෙත් පැළෑටි එහෙම හොයන්න මම හැමදාම අපේ වත්තේ පල්ලෙහා ඇලට එගොඩ කෙළවරේ තියෙන කැලේට යනවා. ඒ කැලේ සෑහෙන්න විශාල කැලයක් කඳු ගැට ලොකු පර්වත ගල් විශාල රූස්ස ගස් එහෙම තිබුණා ඒ කැලේ. ආච්චිට සීයා ආවේශ වෙච්ච වෙලාවට මට බෙහෙත් පැළ අරවා මේව එන්න එහෙමත් කියනවා. ගුරුකම් වලට ඕන ඒවා තමා ගොඩක් වෙලාවට සිහිය මට ගේන්න කියන්නේ. සීය මට කතා කරන්නේ කොලූවො කියලා. සිය අපේ අම්මට නම් කතා කරන්නේ දරුවෝ කියලා සීය ජීවත් වෙලා හිටියේ කාලෙත් දරුවෝ කියලා තමයි අම්මට කතා කරලා තියෙන්නේ. ඔය කාලෙදිම මගේ විභාග ප්‍රතිඵල ආවා මම ෆේල් වෙලා. මට ඇත්තටම ඉගෙන ගන්න එච්චර උවමනාවක් තිබ්බේ නෑ මම කරේ ගොඩක්ම වැල බල බලා අතේ ගහපු එක කොම්පියුටර් එකෙන්. සමහර වෙලාවට මම අපේ නංගි, අම්මා එහෙම ඇඳුම් මාරු කරනවා හොරෙන් බලාගෙන ඉඳලා අතේ ගහනවා තව නානකොට හොරෙන් බලාගෙන ඉඳලා අතේ ගහනවා. හැබැයි ඉන් එහාට කිසිම දෙයක් මම කරන්න ගියේ නෑ. අපේ අම්මා නංගිටයි මටයි පුදුම විදිහට ආදරෙයි අපි දෙන්නත් එහෙමයි. අපේ වලව්වේ මිදුල ඉස්සරහට වෙන්න තමයි දේවාලයක් හදලා තිබ්බේ ඒකේ තමයි ගුරුකම් එහෙම කරන්නේ. වෙදකම් වැඩවලට එහෙම අපේ වලව්වේම ලොකු කාමරයක් වෙන් කරලා තිබ්බා.

This first part sets the tone for a compelling Sinhala reading journey aligned with Wal Katha 2026, promising depth and continuity in the chapters ahead.