අම්මගේ කාමාරිෂ්ටය – Ammage Kamarishtaya 14

mmage Kamarishtaya – 14 brings a fresh wave of excitement for those searching for Hukana Katha online. As the series progresses, this chapter focuses on the intricate emotional shifts and the realistic consequences of the characters’ actions, ensuring a high-quality reading experience for fans of contemporary Sri Lankan adult fiction.

තම දියණියගේ ඇති සුරතල් ගති නිසා ඇය එසේ සිදු කරන්නට ඇතැයි සිතා නයනා ඒ පිළිබඳ වැඩිදුර සිතන්නට ගියේ නැත.

බෙහෙත් සොයන්නට යනවා යැයි තම මවට කියා වලව්වෙන් එලියට පැමිණි අනිල් ආච්චී හමුවීමට නොගොස් වත්ත පහළ ඇති ඇල වෙත ගියේය. එහි ගොස් ගලක් මත වාඩි වී කෝටු කැබැල්ලකින් ඇලේ වතුරට ගසමින් කල්පනා කරන්නට විය.

” මේ දවස් ටිකේම වෙන්නේ මට මහ පුදුම වැඩ. අරිෂ්ඨ නිසා අම්මා මගේ අතේ ගැහුවා. තව ඩිංගෙන් ඒක හින්දා අම්මා මාත් එක්ක සදහටම තරහ වෙන්න වුණත් ඉඩ තිබ්බා. ඊයේ සීයගෙ බෙහෙත් කොටන්න ගිහිල්ලා අහම්බෙන් වගේ අම්මට ගලක් කපන්න සෙට් වුණා. අද නංගි මට තොලක් දැම්මා. මේ කෙල්ල මේ දවස් ටිකේ මට ලං වෙන්න ට්‍රයි කරනවා වගේ මට දැනෙනවා. මේකි මට ආදරෙයිවත්ද. ඒත් මං කොහොමද…. මට හිතාගන්න බෑ මං මොනව කරන්නද කියල. ඊයේ අම්මත් එක්ක අර විදිහට කරාට පස්සේ අම්මා ආයෙත් මගෙත් එක්ක තරහා වෙයි කියලා මම හිතුවේ. ඒත් පුදුමයි. අම්මා මගෙත් එක්ක තරහ උනේ නෑ. එයා සතුටින් ඉන්නවා වගේ කියලා මට පේනවා.
ආ…. මට දැන්නේ මතක් උනේ.. ඊයේ දේවාලෙ බෙහෙත් කොටද්දී මගේ පයිය හොඳටම නැගලා අමාරුවෙන් ඉන්නකොට අම්මා මට කිව්වා අමාරුයි නම් කරලා යවාගන්න කියලා. අනික ඊයේ දේවාලෙ ඇතුලෙදියි මම නිදාගන්න යනකොටයි අම්මා මගේ මූණ ඉඹලා මට තොලකුත් දැම්මා. දෙයියනේ… අම්මා මට ලව් කරනව වත්ද.. හරියට කොල්ලො කෙල්ලො ලව් කරනවා වගේ.. නැත්තං ඒ දරුසෙනෙහසද…? නැත්තං ඒ දෙකමද….? මම අම්මයි නංගි දිහා බලාගෙන ඒගොල්ලො ගැන හිතාගෙන අතේ ගැහුව තමයි. ඒත් මං ඊට වඩා දෙයක් කරන්න හිතුවේ නෑ. අනික මම අම්මව සෙට් කරගන්න අම්මට අරිෂ්ඨ දුන්නෙත් මම මැරෙන්න බය වුණ හින්දනේ. දැන් අම්මා අරිෂ්ට බොන්නේ නැතුවම මට ආදරේ කරනවවත්ද. සමහර විට වෙන්න ඇති. මගේ හිතටත් දැන් අම්මගැන අමුතු ආදරයක් හිතෙනවා. ළමයෙක් අම්මට තියෙන ආදරේයි කොල්ලෙක් කෙල්ලෙක්ට තියෙන ආදරෙයි දෙකම කවලම් වෙලා වගේ මට මගේ අම්මා ගැන ආදරේ හිතෙන්නේ. මේ දවස් ටිකේ අරිෂ්ඨ නිසා මට අමාරුවක් උනේ නෑ. සමහරවිට මම අම්මත් එක්ක අර විදියට යන්තම් හරි සෙට් වුන හින්දා වෙන්න ඇති. අනේ මන්දා මට හිතාගන්න බෑ. එන විදිහකට මූන දෙනව මිසක් මම අම්මට බලහත්කාරෙන් කිසිම දෙයක් කරන්න යන්නේ නැ.

මෙලෙස කල්පනා කරමින් සිටි අනිල් නැවත නිවසට යන විට උදේ එකොළහ හමාර පසුවී තිබුණි. ඔහු නිවසට ඇතුල් වන විට නයනා ඔහු එනු දැක.

නයනා: කොහෙද පුතු ඔයා ගිහිල්ලා හිටියේ.. මම ඔයාව හෙව්වත් එක්ක

අනිල්: නෑ අම්මි මම නිකන් මේ පහල ඇල පැත්තට ගිහිල්ලා ඉඳලා ආවා කම්මැලි හින්දා.

නයනා: ඇයි ඔයාගේ මූණ අමුතු වෙලා.. ඔයාට මොකක් හරි ප්‍රශ්නයක්ද.. මට කියන්න සුදු මහත්තයා..

අනිල්: නෑ අම්මි.. ඔයා මට ආදරෙයිද.

නයනා: ඔව් මගේ පැටියෝ.. අම්මි පුතුට ආදරේ තමයි..

අනිල්: ඒ කියන්නේ අම්මි දරු සෙනෙහද.. එහෙම නැත්තං…

කියා අනිල් කීවා පමණි ඔහු කී දේ ඉවර කිරීමටත් කලින් නයනා පැන ඔහුව තදින් තුරුලු කරගෙන.

නයනා: යමු පැටියෝ බත් කන්න.. ඔයාට දැන් බඩගිනිත් ඇතිනේ.. දවල්ට දේවාලෙට යන්නත් තියෙනවානේ..

නයනා කතාව වෙනස් කළ නිසා මේ පිළිබඳ නැවත ඇයගෙන් ඇසීමට ගියහොත් තම මව නැවත තමා සමඟ තරහ වේ යැයි සිතා බියෙන් අනිල් නැවත ඒ පිළිබඳ විමසීමට ගියේ නැත.

ඇත්ත වශයෙන්ම මේ වන විට නයනාගේ සිතේ තම පුතු බිළිබඳ දරු සෙනෙහස සමඟ දෙවන ආකාරයේ ආදරය වන පෙම්වතුන්ගේ ආදරය ඇයටත් නොදැනීම ලැගුම් ගෙන තිබිණි. තම පුතු ඒ පිළිබඳව විමසන විට නයනා එයට පිළිතුරු ලබා නොදී මගහැරියේ විසින් පුතකු හට කීමට අපහසු දෙයක් වූ බැවින් සහ ඇගේ සිතේ තිබූ ලැජ්ජාව නිසාය.

දහවල් ආහාරය ලබා ගැනීමෙන් පසුව නයනා සහ අනිල් දෙදෙනාම දේවාලය වෙත ගියේය. එහි යන විට සීයා ආච්චි ගේ සිරුරට ආරූඪ වී සිටියේය.

සීයා: ආ.. දෙන්නමාවද හොඳයි හොඳයි.. ආ මෙන්න දරුවෝ තෙල් බෝතලේ. තිරේ ඇතුළට ගිහිල්ලා ඔය ඇඳුම් ගලවලා ඊයේ කොරපු විදිහටම හොඳට ගාගන්න. අර කොලා තුටු ටිකත් බිත්තියේ ගහපු ඇනේම ඇති ඒ ටිකත් ඇඳ ගන්න. ඔය කොලුවත් මෙතන ඉඳන්ම ඇඳුම් ගලවලා ඔය මේ සෙ උඩ තියෙන කොළ අතු ටික ඇඳ ඇඳගත්තනම්.

සීයා මව් පුතු දෙදෙනාට උපදෙස් දුන්නේය.
නයනා සහ අනිල් දෙදෙනාද සීයා කී පරිදි තම ඇඳුම් උනා දමා තෙල් ද ගා කොළ අතු ඇඳ ගත්තේය. ඉන්පසු සීයා යක්බෙරේද කරේ බැඳගෙන අනිල් සමග තිරය තුළට ගියේය.
තිරය පිටුපස පෙර දින මෙන් වංගෙඩිය සහ මෝල් ගහ තිබුණු අතර බෙහෙත් ඖෂධ ද වංගෙඩිය තුළට දමා තිබුණේය. ඊට අමතරව වංගෙඩියේ අනිත් පසින් කොට මේසයක් තබා තිබූ අතර ඒ මත සුදු රෙද්දකින් වැසූ යම් දෙයක් තිබුණි.

සීයා: හරි දැන් එහෙනම් සේරම ලෑස්ති නොවැ. එහෙනම් අපි යාතිකාව දැන් පටන් ගමු.

සීයා එසේ කී විට නයනා මෝල්ගස ද රැගෙන වංගෙඩිය අසල සිට ගත් අතර අනිල් ගොස් තම මව පිටුපසින් ලෙස බදාගත්තේය.

සීයා මන්තර ජප කරමින් බෙරේ ගැසීම ආරම්භ කළේය. නයනාද ඒ තාලයට බෙහෙත් කෙටීම ආරම්භ කළේය.

රුඳ ගත ගත ගුඳ
රුඳ ගත ගත ගුඳ

පෙර දින සිදුවූ පරිද්දෙන්ම අනිල් ගේ ළිඟුව ප්‍රාණවත් වීමට පටන් ගත්තේය. ඔහුගේ ලිඟුව ඇඳ සිටි කොල අතු මෑත් කරමින් මව ඇඳගෙන සිටි කොල අතුද ඈත් මෑත් කරමින් දික්වෙමින් මහත් වෙමින් ගොස් මවගේ කකුල් අතර රැඳුනේය. එය දැනුණු වහා නයනා කකුල් දෙක දෙපසට කර පුතුගේ ලිඟුවට ඉඩ සලසා දුන්නේ ඇයගේ මුහුණෙහි සිනාවක්ද මතුවන විටය. බාධාව ඉවත්වූ ලිඟුව රිසිසේ ඉහලට එසවෙමින්, දික් වෙමින් ගොස් නයනාගේ යෝනි තොල්වල වැදී නතර වුණේය. වහා නැවත ණයනා තම දෙපා එක ළඟට කර හොඳින් තද කරගත්තේය. දැන් අනිල්ගේ විශාල ලිඟුව තම මවගේ යෝනිය සහ කලවා අතර හොඳින් සිරවී ඇත.

සීය බෙරේ ගහන්න පටන් ගත්ත මන්තර ජප කරන ගමන්. ඊයේ වගේම මගේ පයිය නඟින්න ගත්තා අම්මා බෙහෙත් කොටනකොට. මගේ පයිය නැඟෙන ගිහින් අම්මගේ කකුල් දෙක අතරේ වැදුනා විතරයි අම්මා මෙන්න කකුල් දෙක ඈත් කරා. මාර සීන් එක අම්මට අප්සට් ගියාවත්ද මගේ එක කකුල් වල වදිනකොට. මගේ එක තවම නඟිනවා.
“අම්හ්හ්..” වැදුන නේද පයිය හුත්තෙ.
“උහ්හ්..”. මොනවා අම්ම කකුල් ලං කරලා මගේ පයිය හිර කරගත්තා නේද.

The narrative depth in this chapter is exceptionally crafted, making it a standout selection for anyone following the Wela Katha Lokaya collection. By blending authentic dialogue with a steady build-up of suspense, the author delivers a human-written story that resonates with readers looking for sophisticated and engaging local storytelling.

සිදුවීමෙන් පුදුමයට පත් අනිල් තම මවගේ කන දෙසට මුහුණ ලංකර.

අනිල්: අම්මි… ඔයා..
කියා කියන විටම නයනා.

නයනා: කරන්න පුතු…
යැයි රහසින් දෑස් අඩවන් කරගෙන කීවේය.

මාරයි.. අම්මි මට කරන්න කියලා කිව්වා. ඒ කියන්නේ එයා ඒකට කැමතිද.

කියා මොහොතක් සිතූ අනිල් තම මව හොඳින් බදාගෙන හොඳින් ඉන සොලවමින් තමා මවගේ යෝනිය මත ඔහුගේ විශාල ලිඟුව අතුල්ලන්නට පටන් ගත්තේය.

ආආආහ්හ්… මාර සනීපයි මගේ පයිය අම්මගේ හුත්තෙ හොඳට ලෙස්සල යනව.. අම්ම ඊයෙට වඩා හොඳට තෙල් ගාගෙනද කොහෙදෝ අම්මෝ සනීපෙ…
ස්ස්ස්ස්ස්…. ඕඕඕ…
මගේ සුදු අම්මී…. මං ඔයාට ආදරේ මගේ රත්තරං…. ආ.. සනීපයි…

“තකස් තකස් තකස් තකස්” යන හඬ නගමින් දෙදෙනාගේ සිරුරු එකට ගැටුණේය.

“තකස් තකස් තකස් තකස්”

නයනා: හයියෙන් කරන්න පැටියෝ අම් මිට.. ම්ම්ම්හ්හ්…
නයනා තම පුතු දෙසට ඔළුව මදක් හරවා කෙඳිරිගාමින් පැවසුවේය.

අනිල්: ආ මගේ සුදු අම්මී සනීපයි රත්තරන්… ස්ස්ස්ස්ස්…
” තකස් තකස් තකස් තකස්”
නයනා: මටත්… ම්ම්ම්හ්හ්… ආආආහ්හ්….

දැන් ඔවුන් දෙදෙනා ඖෂධ කොටන්නේ බෙර පදයේ තාලයට නොව ඊට බොහෝ සෙයින් වැඩි වේගයකිනි.

අනිල්: ආ…. හ් අම්මි…. මට යන්න එනවා..
නයනා: ම්ම්ම්ම්… ස්ස්ස්ස්ස්… යවන්න පුතූ…

සීයා: හා… ඔය කෙට්ටුව ඇති.

Don’t miss out on the latest developments in Ammage Kamarishtaya – 14 and stay updated with our future posts. For readers who enjoy a variety of immersive content, our Sinhala Sex section is the ideal place to discover the most popular and professionally written stories in the current scene.