Discover the heartfelt story of මගේ වයිෆ් සදුනි through a captivating Sinhala Wela Katha journey, where love, intimacy, and genuine emotion come alive. This unique narrative invites you to explore real-life experiences that resonate deeply with Sinhala-speaking readers who seek meaningful connections in literature.
මගේ වයිෆ් සදුනි කතාවේ කලින් කොටස් කියවන්න: සියලුම කොටස්
බොස්ගෙ කෝල් එක නිසා මට ලොකු කොටසක් මගහැරිල තිබ්බෙ. මම ආපහු යනකොට අර මනුස්සය සදුනි ලොකු තන්දෙක එලියට දාගෙන් සූප්පු කරනව. මට ඒ වෙලාවෙම ගිහින් ඒක නවත්තන්න ඕනෙ උනත් මට දැනුනෙ ඒක මගේ හිත අස්සෙ තිබ්බ හීනයක් හැබෑවුනා වගේ. ඉතින් මම දිගටම පදුරකට මුවාවෙලා බලන් හිටිය. ඒ මනුස්සය සදුනිගෙ ඩෙනිම් කලිසම අස්සට අතදාන කොටවත් එයාව නවත්තන්න උත්සහ කරේ නෑ. සදුනි කැමැත්තෙන්ම ඒ මිනිහට ඉඩ දෙනවද? නැත්තම් ඒ මනුස්සය බලෙන් මේ දේවල් කරනවද? ඒන් බලෙන් කරනව නම් සදුනිගෙ විරුද්ධත්වයක් පේන්න තියෙන්න ඕනෙනෙ. සමහරවිට මේ සදුනිගෙ කලින් ආදරවන්තයෙක්ද? ඒත් මේ මනුස්සය ගොඩක් වැඩිමල්නේ. ප්‍රශ්න පෙලක් එක දිගටම මගේ ඔළුව ආව. ඉස්කෝලේ බෙල් එක ගහනකොට සදුනි එයාගෙන් මිදිල ඇදුම හදාගෙන ඉක්මනින් කැලෙන් එලියට ගියා. ඒත් අර මනුස්සයගෙ මුණෙ තිබ්බෙ බලාපොරොත්තු කඩවුන පෙනුමක්. මිනිහ මම හැංගිලා හිටිය පදුර කිට්ටුවට එනකොට මාව දැක්කද කියල බය හිතුන. ඒත් මිනිහ පොඩි පැලයකට පයින් ගහල
“ෂික් මේ හුත්තෙ බෙල් එක තව ටිකක් පරක්කු වෙලා ගැහුවනම්, අරකිට හුකලම යවන්න තිබ්බ.”
“චික්… ලේසියෙන් හුකන්න පුළුවන් බඩුවක්..”
මිනිහ සදුනිගෙ කලිසම අස්සට අතදාපු අත නහයට තියල ඉඹින ගමන් මිනිහ කලිසම පාත් කරල පයිය එලියට ගත්ත. ඒක නම් දාර පයියක්. දිගින් වගේම මහතෙනුත් මගේ පයියට වඩා දෙගුණයක් විතර ඇති. මිනිහ දිගටම අත ඉඹ ඉඹ අතේ ගහන්න ගත්ත.
“සදුනී…උඹේ wල් හුත්ත පැලෙන්න හුකනව මම.. ම්ම්..”
මිනිහ විනාඩි 5ක් විතර අතේ ගහන කොට බඩු ලෝඩ් එකක් එලියට පැන්න. පස්සෙ මිනිහ එලියට යනකන් ඉදල තමා මම හිමින් සැරේ ආපහු ගියේ. බෙල් එක ගහපු නිසා මාව යන්තම් බේරුනා වගේ දැනුන. රන්නෙ තරහින් වගේ අත අහකට ගන්නකොට මම බ්රා එක හදාගෙන බ්ලව්ස් එකේ බොත්තම් දා ගත්ත. රන්නෙ අවුලෙන් වගේ
“මේ ඉස්කෝලේ බෙල් එක කෑව මගේ ආතල් එක. කමක් නෑ අපි මේක හෙට නවත්තපු තැනේ ඉදල පටන් ගමුකො”
කියල මගේ කම්මුලට කිස් එකක් දෙනකොට මම ඉක්මනින් බ්ලව්ස් එකේ බොත්තම් දාගෙන ඩෙනිම් එකේ බට්න් එකත් දාගන්න ගමන් ඉස්කෝලේ ගේට් එක ගාවට ආව. නෙත්මි ඒ වෙනකොටත් එලියට ඇවිල්ල. මම එයාවත් ස්කූටියේ දාගෙන ගෙදර එන්න පිටත් උනා. රන්නෙ කරපු දේවල් නිසා, මම එදා දවසම හිටියෙ ෂොක් වෙලා වගේ. ඒත් මට ඒ ගැන කාටවත් කියන්න පුළුවන් කමක් තිබ්බෙ නෑ. කොහොමහරි එදා මම ඇදපු පැන්ටි එකේ තෙත පැල්ලම දකිද්දි ඒ මිනිහ නිසා මගේ හැගීම් ඇවිස්සිලා ගයාන්ට ද්‍රෝහි උනා වගේ හැගීමක් ඇති උනා. මම මටම බැනගත්ත රත්නෙව නවත්තන්න හයියක් තිබ්බෙ නැති එකට.
සදුනි දවල් අර මනුස්සය එක්ක හැසිරුන විදිහ දැක්කට පස්සෙ මම දවසම හිටියෙ ලොකු ප්‍රශ්න ගොඩක් හිතේ හිර කරගෙන. හවස් ගෙදර ආවම මම බලාපොරොත්තු උනා සදුනි මනුස්සයෙක් එයාට කරදර කරා කියල මට කියයි කියල. ඒත් සදුනි ඒ කිසිම දෙයක් මගේ එක්ක කිව්වේ නෑ. හැබැයි වෙනදට වඩා සදුනි මගේ ඇස් මගහරිනව කියල මට තේරුනා. එයාල අතර ඇත්තටම මොකද උනේ කියන එක මට දැනගන්න ඕනෙ උනත්, සදුනිගෙන් ඒ ගැන අහන්න පුළුවන් උනේ නෑ හැබැයි එදා රෑ පියුමි වෙනදට වඩා උද්‍යෝගයෙන් මාත් එක්ක ලිංගිකව එක් උනා. එකෙන් මට වෙනදට වඩා හොද සැපක් ලැබුන. සමහරවිට විට ඒ මම අර මනුස්සය සදුනිට හුකනව ඒ වෙලාවේ මවාගත්ත නිසා වෙන්න ඕනෙ. අර තඩි පඨිය සදුනිගෙ හුත්ත ඉරාගෙන යන හැටි ගැන හිතන කොට මටත් අමුතු උද්‍යෝගයක් ආව. සමහරවිට සදුනින් මා එක්ක හිකුවට අර මනුස්සය එක්ක හුකන එක ගැන හිතුවද කියලත් මට හිතුන. ඊලග දවසෙ මම හිතාගත්ත රත්නෙට මාව පාවිච්චි කරන්න කිසිම අවස්ථාවක් දෙන් නෑ කියල. ඒක නිසා වෙනද වගේ කලින් ඉස්කෝලේ ගාවට යනව වෙනුවට ටිකක් පරක්කු වෙලා ගියා. ඒ කියන්නෙ 12 ට කලින් ඉස්කෝලේ ගාවට ගිහින් ඉන්නව වෙනුවට 12.15ට විතර එතනට ගියා. ගොඩක් වෙලාවට මම ඒ වෙලාවට යන කොට ඉස්කෝලේ ඇරල. එහෙම නැතත් ඒ වෙනකොට දෙමව්පියො ගේට්ටුව ගාව පිරිල නිසා ආරක්ෂාකාරී බවක් දැනුන. කීප වතාවක්ම මම දැක්ක රන්නෙ සෙනග අතරෙ ඉදන් මම දිහා තරහ මුණක් එක්ක අප්සට් එකෙන් බලන් ඉන්නව. ඒත් එයා මා එක්ක වචනයක්වත් කතාකරේ නෑ. ටික දවසක් යන කොට මිනිහ එතනට එන එක අතහැරල දැම්ම. ඒකෙන් මට ලොකු සහනයක් දැනුන. සති දෙකක් වගේ යනකොට ඒ ප්‍රශ්නය මගේ ඔළුවෙන් අයින් වෙලා ගියා. මොකද මම හිතුව ආයෙ රන්නෙගෙන් මට කරදරයක් වෙන් නෑ කියල. ඒත් ඒක මගේ මෝඩ විශ්වාසයක් විතරයි. ඒත් තව ලොකු ප්‍රශ්නයක් මං වෙනුවෙන් බලන් ඉදල. කලින් දවසෙ සිද්ධිය නිසා පහුවදා වැඩට ගියත් මට නිතරම ඒක මතක් වුනා. ඒක නිසාමද කොහෙද මම දවල් වෙනකොට නෙත්මිගෙ ඉස්කෝලේ පැත්තට ආවෙ. මම ඈත ඉදන් බලන් හිටිය සදුනි ඉන්නවද කියල. ඒත් සදුනි ඇවිත් හිටියෙ නෑ හැබැයි අර මනුස්සය නම් ඉස්කෝලේ කිට්ටුවට වෙලා බලන් හිටිය. මිනිහ සදුනි එනකන් බලන් ඉන්නෙ කියල මට ෂුවර්. සදුනි ඉස්කෝලේ ගාවට ආවෙ ඉස්කෝලේ ඇරිල ලමයි ඔක්කොම එලියට ආවට පස්සෙ. එකෙන් අර මනුස්සයට සදුනිව තනි කරගන්න අවස්ථාවක් ලැබුනෙ නෑ දවස් කීපයක් ගෙවුන. මමත් දැන් පුරුද්දක් විදිහට ඉස්කෝලේ ගාවට එනව සදුනි මොනාහරි හොර වැඩක් කරනවද බලන්න.
ඒත් එහෙම කිසි දෙයක් උනේ නෑ ඒ කෙන් මට සහනයක් වගේම සතුටක් දැනුනත් පොඩි බලාපොරොත්තු කඩවීමකුත් දැනුන. සති කීපයක් යන කොට තේරුනා තවදුරටත් මෙතනට එන එක වැඩක් නෑ කියල. එදා මම කඩෙන් තේ එකක් බිබී කල්පනා කරේ ආයෙ ඒ වගේ දෙයක් දකින්න වෙන නෑ කියල. ඔය වෙලාවෙ තමා අර මනුස්සය කඩේ ගාවට ආවෙ. මම දැක්ක මිනිහ කඩේ ඉස්සරහ ඉදන් සාක්කුවට අත දාගෙන සල්ලි හොයනව. කාසි වගයක් එකතු කරගෙන අවුලෙන් වගේ වටපිට බලනකොට එලියෙ බංකුවේ ඉදන් තේ බොන මාව දැක්ක. මිනිහ හිමින් සැරේ මං ලගට ආව.
මිනිහ (රත්නෙ): “මහත්තය රු 20 තියනව නම් දෙන්නකො.”
මමත් ඕනෙ මගුලක් කියල සාක්කුවට අත දානකොට අතට අහුවුන රු. 50 මිනිහට දීල දැම්ම.
“කඩෙන් මාරු කරල ඉතුරු දෙන්නම්.”
මම: “කමක් නෑ ඕක තියාගන්න.”
රන්නෙ: “තැන්ක් යූ. මහත්තය”
e.c
මිනිහ කඩේ ඇතුලට ගිහින් එලියට ආවෙ ප්ලේන්ටියක් එක්ක බීඩියක් පත්තු කරගෙන එලියට ආව. මිනිහ මගේ ඉස්සරහ තිබ්බ කොටේ උඩ වාඩිවෙලා බීඩිය බොන ගමන්,
රත්නේ: “අද මුකුත් වැඩක් සෙට් උනේනෑ මහත්තය ඒකයි.”
මම: “මොනාද ඉතින් කරන වැඩ.”
රත්නේ: “ඕන වැඩක් කරනව ඉතින්.”
මම: “මේ පැතෙමද ගෙවල්. ”
රන්නෙ: “අපෝ නෑ මෙතන ඉදන් ටිකක් දුර, මේ ළග තිබ්බ වැඩපලක වැඩක් සෙට්වෙලා ආවේ. දැන් ඒකෙත් වැඩ නෑ. ”
මම: ” එතකොට මේ පැත්තෙ… ලමයව ඉස්කෝලෙන් ගන්නද?”
රත්නේ: “මට මොන ළමයිද, මම මෙතනට එන්නෙ වෙන වැඩකට”
මූණෙ හිනාවක් එක්ක කිව්ව.
මම: “කියන්න බැරි වැඩක්ද?”
Dive into an unforgettable Wal Katha Novel that unveils the emotional depths and everyday moments of married life. Readers looking for an engaging and relatable storytelling experience will find themselves invested in every twist and turn of this relatable tale.
රන්නෙ: “කියන්න බැරි කමක් නෑ තාම වැඩේ හරි ගියේ නෑ ඒකයි අවුල.”
මටත් මිනිහගෙ කටින්ම සදුනි එක්ක වෙන දේ දැන ගන්න ඕනෙ උනා.
මම: “ගෑනු සීන් එකක් වගේ.”
රත්නේ: “අම්මටසිරි. මහත්තය කොහොමද හරියටම කිව්වෙ.”
මම: “නෑ ඉතින් පිරිමි ඉස්කෝලේ ගාවට එන්නෙ එක්කො ළමයව ගන්න නැත්තම් ඉතින් ළමයි ගන්න එන අම්මලාව අල්ලගන්නනෙ.”
රන්නෙ: “ඒක සිරා කතාව.”
රන්නෙ තේ උგුරක් බීල
රන්නෙ: “මහත්තයට නිසා කියන්නම් දවසක් මෙතනට කෙල්ලෙක් ආව මාර ලස්සනයි, පට්ට කද ගෙඩි දෙක පස්ස ඉන නියම ගාන.”
මම: “ඉතින්”
රන්නෙ: “මම ඒකිට පොඩි ඇඩ් එකක් දුන්න. ඒත් ඒකි මුකුන්ම කිව්වෙ නෑ.”
මම: “ඔයා කලින් දන්න කෙනෙක්ද? ”
රත්නෙ: “මොන එදාමයි දැක්කෙ.”
මම: “ඉතින් ඉතින්”
ekoම
රන්නෙ: “මාව ගනන් ගන්නෙ නැතුව ඒකි ඉස්කෝලේ ගේට්ටුව ලගට ගියා. පස්සෙ ඉතින් මාත් පස්සෙන් ගියා. එහෙන් මෙහෙන් ටෝක් කරල මම ඒකිගෙ අත ඇල්ලුව. එත් ඒකි කිසි ප්‍රතිචාරයක් නෑ මට තේරුනා ඒකි ලේසියෙන්ම අල්ලගන්න පුළුවන් බයගුල්ලියක් කියල. පස්සෙ මම ඒකිව ඉස්කෝලේ පිටිපස්සෙ කැලේට ඇදගෙන ගියා.”
මම: “ඉතින් තමුසෙ මොනාහරි කරාද ඒකිට.”
රන්නෙ: “කරන්න තමා ගියේ ඒන් මේ රෙද්දෙ බෙල් එක ගැහුවනෙ. හැබැයි මම කෙල්ලගෙ ගෙඩි දෙක එලියට අරන් හුරතල් කරල පොඩි සැපක් දුන්න. බෙල් එක ගැහුවෙ නැත්තම් මම ඒකිට හුකලම තමා යවන්නෙ. කොහෙද අතට ගත්ත දේ කටට දාගන්න පින නෑනෙ.”
මම: “ඉතින් ආයෙ සෙට් උනේ නැද්ද?”
රන්නෙ: ” ඒකට තමා මේ ට්‍රයි කරන්නෙ. ඒත් දැන් ඒකි හරියට වෙලාවටම ඇවිත් ළමය අරන් යනව. බලමුකෝ කොයි වෙලාවෙහරි අහුවෙයිනෙ. එදාට හුකනව බකල් ගගහ යන්න”
මිනිහ ඒ කියපුව නිසා මගේ පයියත් කෙලින් වෙලා. මිනිහගෙ බලාපොරොත්තුව ඉටු වෙනව බලන්න ඕනෙ උනත් ඒක නොවෙන තරමට හොදයි කියල හිතුන. මොකද එහෙම දෙයක් සිද්ද උනොත් අපේ කසාදය පටන් ගත්ත තැනම විනාශ වෙලායයි. රට්ටු දැනගත්තොත් අපේ පවුලට වෙන අවනම්බුව, ඒ ගැන හිතන කොටත් බය හිතෙනව. ඒක නිසාමයි සදුනි රත්නෙගෙන් බේරිලා ඉන්න එක ගැන මට සතුටක් දැනුනෙ. රන්නෙගෙන් බේරිලා සති කීපයක් ගෙවිල ගියා. දවසක් මම උදේ ඇහැරෙන කොට වෙලාව 8.30ත් පහුවෙලා. ඒකට හේතුව කලින් දවසෙ මට තිබ්බ අසනීප ගතිය වෙන්න ඇති. වෙලාව දැක්කම මම බය වුනා මම ඉක්මනින් ගිහින් නෙත්මි ගැන බැලුව. තනූජ කිව්ව නෙත්මිගෙ තාත්තා එයා එක්කම නෙත්මිව අරන් ගියා කියල. මම හිතුව එයා වැඩට යන ගමන් නෙත්මිව ඉස්කෝලෙට බස්සගෙන යන්න ඇති කියල. ඔය වෙලාවෙ ගයාන් වැඩට යන්න ලෑස්ති වෙලා එලියට ආව. මගේ කම්මුලට කිස් එකක් දීල එයා යන්න වාහනේට නගින්න හදලත් ආයෙ බැහැල මගේ ලගට ආව. බෑග් එකේ තිබිල අරන් ෆිල්ම් එකක ටිකට් එකක් මගේ අතේ තිබ්බ. එයා ඒක යළුවෙකුගෙන් හම්බවුනේ කියල මට දුන්නෙ එයාට අද ඒකට යන්න වෙන්නෙ නෑ කියන ගමන්.
ගයාන්: “අදට ඔයා තනියම ගිහින් මෙක බලන්න. දවසක අපි දෙන්නම ෆිල්ම් එකක් බලන්න යමුකෝ.”
තනූජන් ඒ වෙලාවේ එතන ඉදල, එයා මට හිනා වෙලා ස්කූටියේ නැගල වැඩට ගියා. මම ටිකට් එක බලන කොට ඒකෙ තිබ්බෙ දවල් 12.30 දර්ශන වාරයට කියල. ඉතින් මම ගයාන්ගෙන් ඇහුව.
මම: ” නෙත්මිව ඉස්කෝලෙන් ගන්න කොටත් 12 පහුවෙනව. ඉතින් 12.30 ෆිල්ම් එක බලන්න යන්න වෙලාව මදි වෙයිනෙ”
ගයාන්: “එහෙනම් ටිකට් කලින් යන්න. ඉස්කෝලේ ඇතුලටම ගිහින් ප්‍රින්සිපල් හම්බවෙලා නෙත්මිව කලින් ගෙදර ගෙනියන්න අවසර ඉල්ලගන්න. ප්‍රින්සිපල් බෑ කිව්වොත් වගේ මට කෝල් එකක් දෙන්න මම ප්‍රින්සිපල්ට කතා කරන්නම්. මම එයාව අදුරනව.”
මම ඒකට එකග උනහම ගයාන් මගෙන් සමුඅරගෙන රැකියාවට ගියා. දවල් වෙන කොට මම නාල එහෙම ඉස්කෝලෙට යන්න ලෑස්ති උනා. ගයාන් මට අරන් දුන්න ලස්සන කහපාට සල්වාර් ටොප් එකයි ඒකට මැච් වෙන කහ පාට ලෙගින්ග් එකයි ඇන්ද. ඒකටම ගැලපෙන කහ පාට පෑන්ටි රා එකක් ඇදගන්න ගමන්. ඒ එක්කම පොඩිවට මේකප් එකකුත් දාගත්ත. ලස්සන සෙරප්පු දෙකකුත් දාගෙන මම ස්කූටියේ නැගල 11.45 වෙනකොට ඉස්කෝලේ ගාවට ආව.
Genuine readers searching for compelling වල් කතා will appreciate the sincerity and warmth in these stories, blending romance and reality. Let yourself be drawn into a world where relationships and true feelings take center stage, offering an authentic escape for Sinhala literature lovers.
Leave a Reply