වශී කරපු අම්​මා – 6 – Wal Katha Sinhala

Dive into the gripping story of වශී කරපු අම්​මා, where real emotions and captivating twists are brought to life for Sinhala readers seeking a true Wal Katha Sinhala experience. Connect with the depth and allure of this unforgettable tale that captures the heart of Sri Lankan passion.

වශී කරපු අම්​මා කතාවේ කලින් කොටස් කියවන්න: සියලුම කොටස්

එදා වෙඩින් එකට යන්න ලෑස්තිවෙලා හිටපු තැනින්නේ ඉවරවුනේ. අද එතැන් සිට.

එතකොටම අයියලගෙ කාර් එක ආවා. තරුශි අක්කා හරි ලස්සනට ඇඳලා ඇවිත් අම්මවයි පුංචිවයි බදාගත්තා. එයාට නම් පුදුම සුන්දර ලස්සනක් තියෙන්නේ. සුදු කියන්නෙ බටර් පාටයි ඇඟ, රවුම් මූන, හිනාවෙනකොට වලගැහෙන කම්බුල්. පුංචි දැක්කා මං වශී වෙලා වගේ අක්කා දිහා බලාගෙන ඉන්නවා.

“එයාවත් ඕනද?”

“එයා තමයි මගේ ලිස්ට් එකේ උඩින්ම ඉන්නෙ.”

තරුශි අක්කා මාවත් බදාගත්තා. කෙම්මුර දවසක් වුනානම් මෙලහකට වශීවෙලා. මෙයා කට්ටිය ඉස්සරහ මෙහෙම හිටියට ටිකක් සැරයි. අයියා නම් අක්කට බයයි, එයාගෙ වචනෙකින් පිට වැඩකරන්නේ නෑ.

අයියයි අක්කයි ඉස්සරහ සීට් එකට නැග්ගා. මාව මැද්දට දාලා අම්මයි පුංචියි දෙපැත්තෙන් වාඩිවුනා. මෙහෙ ඉඳන් කිලෝමීටර් 70 වගේ තමයි යන්න තියෙන්නෙ, අන්තිම හරියෙ කඳු තියෙන්නේ. පුංචි මගෙ අතින් අල්ල ගත්තා, අම්මත් ටිකකින් අනිත් අතින් අල්ලගත්තා. ඊට වැඩි දෙයක් වුනේ නෑ, තරුශි අක්කා කොයි වෙලෙත් පිටිපස්ස හැරෙන නිසා. අම්මා රඟපාන්නෙ අපි අතරෙ සම්බන්ධයක් නැති ගානට, පුංචි ට්‍රයි කරන්නෙ අම්මව මේකට අල්ලගන්න. පුංචි අත අල්ලන් යන ගමන් පුංචි අත තදකරනවා, හොල්ලනවා, අත ගානවා. අම්මත් ඒ විදිහට කරනවා. දෙන්නා මූනෙන් මූන බලලා හිනාවෙනවා, කතා නොකලට දෙන්නම මොනවද කියනවා.

අපි නමයටත් කලින් මගුල් ගෙදර ගියා. පෝරුව දහයකුත් ගානට තියෙන්නේ. අම්මයි පුංචියි මනමාලි බලන්න ගියා. අක්කයි අයියයි මිදුලෙ වාඩිවෙලා හිටියා. මං පොඩ්ඩක් ඇවිදින්න ගියා වත්ත වටේ.

“පුතා.”

මං හැරිලා බලනකොට සීයගෙ මල්ලි කෙනෙක් වෙන සෝමදාස සීයා. මනමාලිගෙ තාත්තා තමයි මේ පවුලෙ බාලයා, සෝමදාස සීයා දෙවෙනියා, අපේ සීයා වැඩිමලා. මෙයත් මේ පැත්තෙ ගුරුකං වැඩ කරනවා. අපෙ අම්මා නම් මෙයාට කැමති නෑ, මෙයා ඉන්නෙ සීයලගෙ මහගෙදර තනියෙන්. පොඩි කාලෙ මං මෙයාට බයයි.

“ආ! රතු සීයනේ, මං බැලුවා කවුද කියලා.”

“මං දන්නවා පුතා අද එනවා කියලා.”

“සීයා කොහොමද දන්නෙ?”

“මට උඹලගෙ සීයා කිව්වේ.”

“සීයා?”

“ඔව් පුතා අපිට ගොඩක් වැඩ කරන්න තියනවා. පුතා ගැන තමයි සීයා බලාපොරොත්තු තියං හිටියේ. පුතා බලගතු යෝගයකින් ඉපදිලා තියෙන්නේ, පුතාට සීයගෙ බැල්ම තියනවා, පුතා ඒක දන්නවනේ. මගුල් ගෙදරින් වැඩක් නෑ, අපි මහගේ පැත්තට යමු.”

රතු සීයා මං ගැන දන්නවා. මං අම්මට හුකන බවත් දන්නවද දන්නෙ නෑ. මට හිතාගන්න බෑ වෙන දේවල්, මොනව වුනත් බැඳගත්ත බෙරේ ගහන්නම වෙනවා. මං අයියට කිව්වා ගඟ පැත්තට යනව කියල, එහෙම කියලා සීයා එක්ක මහගෙදර ගියා. ඒක තියෙන්නේ ගඟ ලඟ උස් බිමක. සෑහෙන කාලෙකින් මං ගෙදර ආවේ, ගේ නම් හොඳටම අබලන් වෙලා, කොයිවෙලේ කඩං වැටෙයිද කියල හිතෙනවා.

“පුතා ඔයාට අම්මා සීයා ගැන, සීයගෙ තාත්තා ගැන, මං ගැන මොනවද කියල තියෙන්නේ?”

“සීයා මන්තර ගුරුකම් කලා කියල දන්නවා. ඒ පොත් එහෙමත් අම්මා මට දුන්නා. එච්චරයි දන්නෙ.”

“පුතා අපේ පරම්පරාව රජ කාලෙ ඉඳන් මන්තර ශාස්තර වැඩ කරපු අය, යක්කු පවා බැඳගෙන වැඩගත්තු අය. සීයගෙ තාත්තා ඒ හැමදෙයක්ම සීයට දුන්නේ. ඒවා එහෙම ආවට ගියාට දෙන්නෙ නෑ, කේන්දර බලල සුදුසු නම් තමයි දෙන්නෙ. තාත්තා මට වත් මල්ලිට වත් කිසිදෙයක් ඉගැන්නුවේ නෑ. සීයා ශාස්තරේ ඉගෙන ගෙන ඉවරවෙන කොටම වගේ තාත්තා මැරුනා. සීයා ගෑනු ආශ්‍රයට බර වුනා. එයාට ඕන වුනා ගෑනු වශීකරගන්න බෙහෙතක් හදන්න, ඒත් ඒක හදාගන්න එයාට බැරිවුනා. ඒ වුනාට සීයට ගෑනු ගොඩක් හිටියා, සීයට සල්ලිබාගේ එහෙම තිබුනනෙ මන්තර ගුරුකම් වලට, ගාල්ලෙන් පවා හොයාගෙන ආවා.”

සීයා වශීකරගන්න බෙහෙතක් හදපු බව මෙයා දන්නෙ නෑ. ඒක මං දන්නවා කියල කොහොමටත් දන්නෙ නෑ. ඒ විදිහට ඉන්න ඕන.

“සීයට හිටියේ දුවලම පස්දෙනෙක්නෙ, ඒ කවුරුවත් මේ ශාස්තරේ ඉගෙන ගන්න තරම් බලවත් අය නෙමෙයි, ඒකයි සීයා පුතාව හැදුවේ. ඒත් පුතාට ශාස්තරේ දෙන්න සීයාට ජීවත් වෙන්න බැරිවුණා.”

“මං සීයව හීනෙන් දැක්කා. එයා කිව්වෙ එයාට උදව් කරන්න පුළුවන් මට විතරයි කියල. මං කොහොමද සීයට උදව් කරන්නෙ?”

“සීයගෙ ආත්මේ හිරකරන් ඉන්නෙ, අපි සීයව බේරගන්න ඕන.”

“කවුද හිරකරගෙන ඉන්නෙ?”

“තවත් මන්තර ශාස්තර දන්න පවුලක් හිටියා අල්ලපු ගමේ, ඒ අය අපේ ජන්මාන්තර වෛරක්කාරයෝ. ඒගොල්ලෝ තමයි සීයව හිරකරගෙන ඉන්නෙ.”

“ඉතින් අපි කොහොමද සීයව බේරගන්නෙ?”

“ඒ පවුලෙ කවුරුත් දැන් ගමේ නෑ. ඒ පවුලේ ගෑනු කෙනෙක් සීයටත් එක්ක යාලු වෙලා අපේ මන්තර ගුරුකම් ලබාගෙන තියනවා. අපි ඒ ගෑනිව තමයි ඉස්සෙල්ලා අල්ල ගන්න ඕන. කොහොමහරි ඒ ගෑනිගෙන් විස්තර දැනගන්න ඕන. ඕක මට කරන්න පුළුවන් දෙයක් නෙමෙයි, මාව උන් අඳුරනවා. පුතේ ඔයා මේක කොහොම හරි කරන්න ඕන.”

“පුතේ මේ වත්තේ පහල නිධානයක් තියනවා, ඒක ගන්න තමයි ඒ අය හැදුවේ. ඒක ගන්න අපේ මන්තර වලින් විතරක් බෑ, දෙගොල්ලොම එකතුවුනොත් තමයි ගන්න පුළුවන්, ඒත් මේක එහෙම සමගියෙන් ගන්නත් බෑ.”

මේක නම් මාර කතාවක්, නිධානෙ කෙසේවෙතත් සීයව නම් බේරගන්න වෙනවා. මට මෙච්චර සැප ලබා දුන්න කෙනාට උදව් නොකර කොහොමද?

“පුතා ඔයා මෙහෙ නතර වෙන්න එන්න. මේක ඔයාගෙ ගෙදර, සීයා මේ ගෙදරයි වත්තයි ඔයාට ලියල තියෙන්නේ, අම්මා ඒක කියල නැද්ද?”

“නැහැනේ.”

“මට අර ගෑනි ඉන්න දිහාව ගැන හෝඩුවාවක් ලැබිල තියනවා. මං අවුරුදු ගානක් ඕකුන් ඉන්න දිහාවක් ගැන හෙව්වා. ගෑනි ඉන්න තැන හොයාගත්තට පස්සෙ ඉතුරු ටික පුතාට බාරයි.”

“සීයේ මං දැන් යන්නම්, අම්මා හොයනවත් ඇති. මං ලබන සතියෙ එන්නං.”

“ටික දවසක් නැවතිලා යන්න එන්න, අපි දෙන්නට ගොඩක් වැඩ තියනවා කරන්න.”

මං මගුල් ගෙදරට ආවේ සීයගෙ කතා අහල ෆුල් හොල්මන් වෙලා. මේවා කොහෙන් කෙලවර වෙයිද දන්නෙ නෑ. එක්කෝ ඔය නිධාන ඕන නෑ, ගෑනු ටික වශීකරගෙන ආතල් එකේ හිටියනං ඉවරයි, ඒත් මට සීයා ගැනයි දුක. බැරිවෙලා වත් සීයා මට දීලා තියන බලය නැවැත්තුවොත් එහෙම. ඒ නිසා කොහොම හරි සීයට උදව් කරන්න ඕන.

මං යනකොට පෝරුවෙ වැඩ ඉවර වෙලා. අම්මයි පුංචියි ගාව පොඩි පුංචි ඉන්නවා. එයාව දැක්ක ගමන් මගෙ පයිය නැග්ගා, තුන්දෙනාම එක වගේ. පොඩි පුංචි කුමුදු අනිත් දෙන්නටත් වඩා ලස්සනයි, මෙයාව නම් ඉක්මනින් අල්ලගන්න ඕන. එයා ලඟ එයාගේ හස්බන්ඩ් හිටියා. ඒ මේසෙම ලොකු අම්මා එයාගෙ හස්බන්ඩ් එක්ක හිටියා, එයා අපේ අම්මට වඩා අවුරුදු දෙකක් වැඩිමහල්. අනිත් තුන්දෙනාට වඩා එයා වෙනස්, එයා මහතයි, කොන්ඩෙ කොටට කපල ඉන්නෙ, සුදුයි හැබැයි ලස්සනයි, මේ පවුල්වල හැමෝම ලස්සනයි.

මේ පවුලේ බාලයා සුදු පුංචි ඕලු. එයා වෙනම මේසෙක එයාගේ අවුරුදු දහයක විතර පුතා එක්ක හිටියේ. එයා එක්ක අනිත් සහෝදරියෝ තරහයි, එයා නොගැලපෙන විවාහයක් කර ගත්තා කියලා. එයාගෙ හස්බන්ඩ් ඇවිල්ලා නෑ වගේ. ඕලු පුංචි අනිත් අයට වඩා පොඩියි සුදුයි, එයාගේ මූනේ හරිම දුක්බර පෙනුමක් තිබුනේ. ඒ වුනාට එයා ලස්සනයි, අවුරුදු තිස් පහක් නිසා අනිත් අයට වඩා තරුණයි.

මමත් අම්මලා හිටපු මේසෙට වෙලා කෙල්ලොන්ගෙ ලස්සන බල බල හිටියා. මේ වෙඩින් එකේ හෝම්කමින් එක සෙනසුරාදා තියෙන්නේ හක්මන. එහෙට අපේ ගෙදර ඉඳන් ලොකු දුරක් නෑ. ඒකට ලොකු පුංචිට එන්න වෙන්නෙ නෑ, එයාගේ හොඳම යාලුවගේ දුවගේ වෙඩින් එකත් එදාටයි යෙදිලා තියෙන්නේ. අපේ අයියට එන්න වෙන්නෙත් නෑලු. කුමුදු පුංචි කිව්වා ඒගොල්ලොත් එක්ක අපිට එන්න පුළුවන් කියලා, ඒ කියන්නෙ සෙනසුරාදට කුමුදු පුංචිව අල්ල ගන්න පුළුවන්. මට සෙනසුරාදා වෙනකං ඉවසුම් නෑ, මෙයත් අනිත් දෙන්නා වගේම කාමුක ඇති. මෙයාව බැන්දෙ හුඟක් පරක්කුවෙලා, කුමුදු පුංචිත් ගුරුවරියක්, එයා බැන්ද කෙනා ප්‍රින්සිපල් කෙනෙක්, එයා පුංචිට වඩා අවුරුදු දහයක් වැඩිමල්. මේගොල්ලන්ට දරුවෝ නෑ. කුමුදු පුංචිට අවුරුදු හතලිහක්, මහින්ද මාමට පනහක්, මිනිහා පුංචිට හුකනවද දන්නෙත් නෑ.

කෑමෙන් පස්සෙ මං ගියා සුදු පුංචි ගාවට, එයාට හරි සතුටුයි මං ආවාට.

“කොහොමද පුංචි?”

“හොඳින් ඉන්නවා පුතේ. ඔයා විතරයි මාත් එක්ක කතාවට ආවේ, අම්මා බනියිද දන්නෙ නෑ.”

“මං අම්මට ඕන විදිහට වැඩ කරන්නෙ නෑ.”

“ෂහ් පුතා චන්ඩියා වෙලානේ, අයියා නම් වචනයක් කතා කලෙත් නෑ අම්මා දකියිද බයේ.”

“මං එහෙම නෑ. යං පුංචි, ඉන්නෙ කොහෙද?”

“වැලිගම.”

“මාමා ආවේ නැත්තෙ ඇයි?”

“එයා රට ගියා, දැන් අවුරුද්දක් වෙනවා.”

“මට ආසයි පුංචිලගෙ දිහා එන්න.”

“ඉරිදට විතරයි මං ගෙදර ඉන්නෙ, අනික් දවස්වල වැඩ. ඉරිදකට එන්න, වැලිගම ටවුමෙ ඉඳල පයින් යන දුර.”

“සෙනසුරාදත් වැඩද?”

“සෙනසුරාදා ගෙදර එනකොට හතර විතර වෙනවා.”

“ඔය දෙන්න විතරද ගෙදර ඉන්නෙ?”

“ඔව්, ඕගොල්ලන්ගේ වගේ ලොකු ගෙයක් නෙමෙයි, තාම හදාගෙන යන්නේ.”

“මං සෙනසුරාදාක එන්නම්, නැවතිලා ඉරිදා යන්න බැරියැ.”

“අනෙ කොච්චර දෙයක්ද, ඒත් අම්මා නම් ඉඩ දෙන එකක් නෑ පුතේ.”

“ඒක මං බලාගන්නම්කො, ඔය තරහ මරහ හැමදාම තියාගන්න බෑනේ.”

පුංචිට හරි සතුටුයි, සෙනසුරාදාක වශී කරගන්න යන්න ඕන.

අපි තුනහමාරට විතර එහෙන් පිටත්වුනා. පුංචි මගින් බැස්සා, හෙට ඉස්කෝලේ යන්න තියන හන්දා. අයියා අපිව ගෙදරට දාලා ගියා. ගෙට ගිය ගමන් අම්මව බදාගෙන තොලක් දැම්මා.

“අම්මා, ලස්සනට සාලේ වටේ ඇවිදින්න.”

එහෙම කියලා මං ෆෝන් එකෙන් වීඩියෝ කරන්න ගත්තා. අම්මා මූනේ හිනාවක් එක්ක ටොක් ටොක් ගගා හීල්ස් දෙකත් දාගෙන ඇවිදිනවා. මං පයිය එලියට අරන් ලාවට හොල්ලමින් වීඩියෝ කලේ. අම්මා තොල් ලෙවකාලා කාමුක විදිහට දිව එලියට දාලා හෙලෙව්වා.

“අම්මා ඇවිත් පුතාගේ පයිය ලෙවකන්න.”

අම්මා කියන පරක්කුවෙන් ඇවිත් දනගහලා පයිය කටට ගත්තා. අම්මගෙ රතු පාට ලිප්ස්ටික් ගාපු තොල් දෙක අස්සට මගෙ පයිය යනකොට ලස්සනේ බෑ. මං වීඩියෝ කරන එක නවත්තලා පයියට ලැබෙන සතුට විඳගත්තා. ඊටපස්සෙ මං අම්මව සැටිය උඩ දනගස්සලා සාරිය උස්සල පෑන්ටිය ගැලෙව්වා, ඒක ජූස් වලින් පෙඟිලා.

“මේ මොකද මේක තෙමිලා?”

“ඔයා ගැන හිතලා.”

“මන් ගැනද, වෙඩින් එකේ හිටපු කොල්ලො ගැන හිතලද?”

“මන් හිතන්නේ ඔයා ගැන විතරයි, මට වෙන කවුරුත් ඕන නෑ.”

“හිටපන් මන් උඹේ අමාරුව යවන්න.”

මං පිටිපස්සෙන් කිම්බට දාලා ගහන්න ගත්තෙ පෑන්ටිය අම්මගෙ කටේ ඔබලා. දවස පුරාම මෝල් වෙලා හිටපු මට වැඩිවෙලාවක් ඉන්න වුනේ නෑ. මට යන්න කලින් අම්මට ගියා. අම්මා පෑන්ටිය කටේ තියන් ගොරවනවා වගේ සද්ද කරමින් සුරාන්තයට පත්වුනේ.

මහන්සියටත් එක්ක මට හවස නින්ද ගියා. නැගිටිනකොට තාත්තත් ඇවිල්ලා, අම්මා එයාට මගුල් ගෙදර විස්තර කියනවා. තාත්තා කොහොමත් වැඩි කතාබහ නැති කෙනෙක්, දැන් ඉස්සරටත් වඩා කතා නෑ. අම්මත් දැන් තාත්තගෙ නිහඬ බවට කැමතියි, නිකං සිරිතට වගේ අවශ්‍ය දෙයක් විතරයි කතා කරන්නෙ. තාත්තා ටීවී බලමින් සාලෙ ඉද්දිම අම්මා කාමරේට ආවා හවුස්කෝට් එකක් ඇඳන්. මං එවෙලේ වල් කතාවක් කියවමින් හිටියේ. අම්මා උණු වතුර බේසමක් අරන් ආවේ.

“පුතා කකුල් රිදෙනව කිව්වනෙ, උණු වතුරෙන් තැව්වම හරියයි.”

මං ඇඳෙන් බිමට කකුල් දෙක දැම්මා. අම්මා පොඩි පුටුවෙ වාඩිවෙලා කකුල් තවන්න ගත්තා, උණු වතුරෙන් තවනකොට හරි සනීපයි.

“පුතේ නංගි මට වටින් ගොඩින් ඔයා ගැන කිව්වා.”

“මොනවද කිව්වේ?”

“ඔයාගේ පයිය දැක්කා කිව්වා, ඒක හරි ලොකුයි කිව්වා. තව එක එක කතා කියල අන්තිමට කිව්වා, ඔයා එක්ක ඉන්න ඉඩ දෙන්න කියල. තව කිව්වා මටත් ඔයා එක්ක කරන්න කියල. මං ඇහුවා මගේ පුතා එක්ක කොහොමද එහෙම දෙයක් කරන්නෙ කියල.”

“අම්මෝ උඹ බබා, ඉතින් එකපාරට කියන්න බැහැනෙ. ඔයාමනෙ කිව්වා නොකියා ඉන්න කියල.”

“ඉතින් ඊටපස්සෙ?”

“මං කිව්වා කමක් නෑ ඔයා පුතා එක්ක කරන්න කියල, එයාට පුදුමයි මං එච්චර ලේසියෙන් කැමැත්ත දුන්නු එකට. ලබන සිකුරාදා එනවා කිව්වා. දැන් මට කෝල් කරල අහයි ඔයත් එක්ක මුකුත් කලාද කියල, මං මොකක්ද කියන්නෙ?”

“ඔයා කියන්න හිකුවා කියල. මට උඹල දෙන්නට එකට හුකන්න ඕන, ආප්ප සෙල්ලම බලන්නත් ඕන.”

“පුතේ නංගි ඉස්සරහ මාව හියුමිලේට් කරන්න එපා.”

“ඒ මොකද?”

“මට එයාගෙත් සෙක්ශුවල් ස්ලේව් වෙන්න වෙයිද?”

“ඔයා ආස නැද්ද?”

“නැහැ, එයා මගෙ නංගිනෙ.”

“හැබැයි එයා ඔයාට වඩා මාව සතුටු කලේ, එයා මගෙ හිත දිනාගෙන තියෙන්නේ.”

“මං ඕන විදිහකට ඔයාව සතුටු කරන්නං. එයා මොනවද කලේ කියන්න, මං ඒ ඕන දෙයක් ඊට වැඩිය හොඳට කරන්නං.”

“හ්ම්… ඇඳට නැගලා කකුල් ලෙවකාපන්.”

මං මුනින් අතට හැරිලා නිදාගත්තා. අම්මා යටිපතුල් විලුඹ ලෙවකන්න ගත්තා. සෑහෙන්න වෙලා ලෙවකෑවට පස්සෙ මං අනිත් පැත්ත හැරුනා.

“ඇඟිලි සූප්පු කරපන්.”

අම්මා ඇඟිලි දහයම හොඳට සූප්පු කලා.

“කට රිදෙනවද?”

“නෑ.”

“එහෙනම් පුක ලෙවකාපන්.”

මං ආයෙත් මුනින් අතට හැරුනා. අම්මා අත් දෙකෙන් පුක්පලු ඈත් කරල ලෙවකන්න ගත්තා.

“පුංචිට මැසේජ් එකක් දාන්න මගෙ ඇඳේ නිදාගන්නෙ කියල.”

අම්මා මට තුරුල් වෙලා වට්සප් එකක් දැම්මා. ‘කොහොම හරි පුතාගෙ එක බලන්න පුළුවන් නම් අල්ලන්න, පුතා කැමතියි’ එයා දැම්මා, අපි දෙන්නා බදාගෙන නිදාගත්තා.

සෙනසුරාදා උදේ හතට විතර ඇහැරුනා. අම්මා හෙලුවෙන් නිදි. ඊයෙ රෑ අම්මට හුකලා පුකෙත් ඇරලා නිදාගත්තෙ. අම්මා පුංචිට වට්සප් කරලා මං හිකුවා කියලා. පුංචි හෙට එනවලු, එයාට ලබන සතිය වෙනකං ඉන්න බෑලු. එයා ඊයෙම අපේ ගෙවල් කිට්ටුව පොඩි ඉස්කෝලෙකට ට්‍රාන්ස්ෆර් එකක් ඉල්ලලා, ඒ ඉස්කෝලෙට ගුරුවරු අඩු නිසා ට්‍රාන්ස්ෆර් එක ලබන සතියෙම ලැබෙයිලු.

මට ඊයේ රෑත් සීයව හීනෙන් පෙනුනා. මං හිතාගත්තා ලබන බදාදා එහෙ යන්න, මට නතර වෙන්න වෙන්නෙ ගරා වැටුනු මහගෙදර තමයි. කෑමත් කොහොමද දන්නෙ නෑ, ඒත් සීයා වෙනුවෙන් යන්නම ඕන, නිධානෙක කතාවකුත් කිව්වනෙ. මං අම්මා නැගිටින්නත් කලින් සොල්දරේට නැගල සීයගෙ පොත්පත් පෙරලන්න ගත්තෙ මොකක් හරි වැදගත් දෙයක් ලැබෙයි කියලා. සීය ඇඳපු චිත්‍රයක් හම්බවුනා, ඒකේ ලොකු ගෑනු රූප අටකුයි පොඩි රූපයකුයි තිබුනා. සේපාලී, මානෙල්, නෙළුම්, කුමුදු, ඕලු කියල ලොකු ගෑනු රූප යටින් ලියල තිබුනා, ඒ කියන්නෙ සීයගෙ දූලා පස්දෙනා. පොඩි රූපෙ යටින් අමා කියල ලියල තිවුනා. අනික් රූප තුනේ නම් ලියල තිබුනේ නෑ. කවුද මේ අමා? අමා කවුද කියලා හොයාගන්න එක ඉතා වැදගත් වෙන්න ඕන. ලොකු අම්මා සේපාලිගෙ දුව කවීෂා, එච්චරයි දුවෙක්ට ඉන්නෙ. රතු සීයට පුත්තු දෙන්නයි දුවයි, දුව නිරාශා, එයා බැඳලා බද්දේගම ඉන්නෙ. අනික් සීයාගෙ දුව රුවිනි, අද හෝම්කමින් එක එයාගේ. අනික් රූප තුනේ ඉන්නෙ කවුද? මොකක් වුනත් මේක හෝඩුවාවක්.

මං දවල් කන්න විතරයි පල්ලෙහාට ආවේ, කාපු ගමන් ආයි උඩට ගියා. ගොඩක් තියෙන්නේ වෙද පොත්, කෙම් ක්‍රම එහෙමත් තියනවා, ගුරුකම් පොත් නෑ. සමහර ඒවා තේරුම් ගන්න බෑ, ඒවා ලියල තියෙන්නෙම තේරුම් ගන්න බැරිවෙන්න. කේන්දර බලන හැටි ගැන විස්තර පොත් එහෙමත් තිබුනා. මං වශී බේත හදලා බුලත් කොලේක ගාලා තියාගත්තා, ඕන වෙලාවට අතේ ගාගන්න. මං පල්ලෙහාට ආවේ හතරට විතර. අම්මා නාලා ඇවිත් ඇඳුම් අයන් කරනවා.

“මොනවද පුතා ඔච්චර වෙලා කලේ?”

“සීයගෙ වෙද පොත් බැලුවා, තව කේන්දර බලන හැටි ගැන කියෙව්වා.”

“පුතා ඕවා බැලුවට ඔය කේන්දර බලන වැඩ කරන්නෙ නෑනේ, හොඳට ඉගෙන ගෙන රස්සාවක් කරන්න.”

“හරියට කේන්දර බලන්න පුළුවන් නම් ඒකත් හොඳ රස්සාවක්.”

“අනේ ඔයා නම් ඒවා කරන්න එපා, ඕවා මහ කරදර වැඩ.”

“අම්මා සීයා මැරුනෙ මොනව වෙලාද?”

“සීයා මැරුනෙත් ඔය ගුරුකම් කරන්න ගිහිල්ලා, ඒකයි මං කියන්නෙ ඕවා කරන්න යන්න එපා කියල.”

“අම්මමනෙ මට සීයා දුන්න කියල පුස්කොල පොත් පෙට්ටියක් දුන්නෙ.”

“සීයා ඒක ඔයාට දෙන්න කියල මට කියල තිබ්බෙ, ඒකයි දුන්නෙ. සීයා ජීවත්වෙලා හිටියනම් පුතාට ඕවා උගන්නයි.”

“සීයා මැරෙන කොට මට වයස කීයද?”

“ඔයාට මාස තුනයි.”

“එච්චර පොඩිද? සීයා මට ගමේ ගෙදර ලිව්වේ එච්චර පොඩි කාලෙදිද?”

“කවුද ඔයාට ඒ කතාව කිව්වේ?”

අම්මා ඒක තදින් ඇහුවේ, අම්මට හුකන්න ගත්තට පස්සෙ එයා තදින් කතා කලාමයි.

“රතු සීයා.”

“එයා මොනවද කිව්වේ?”

අම්මා ඒක හෙමින් ඇහුවේ.

“මේ ගෙදර මට ලියල කිව්වා, ඒක මගෙ උරුමෙ කිව්වා. එයා දන්න ශාස්තරේ උගන්නන්න එහෙ එන්න කිව්වා. මං බදාදා එහෙ යන්න ඉන්නෙ, දවස් දෙතුන් විතර ඉඳල එන්නම්.”

“අනේ පුතේ එහෙ යන්න එපා. මං කියන දේත් අහන්න, එහෙ යන්න එපා.”

“මං එනවා කියල කිව්වනෙ, මං ඉක්මනට එනවා.”

“අනේ රත්තරන් ඔය ගමට යන්න එපා. ඔය සීයත් එච්චර හොඳ හොඳ කෙනෙක් නෙමෙයි.”

“ඇයි මට යන්න එපා කියන්නෙ? මට හේතුව කියන්න.”

“පුංචිත් එන්නෙ ඔයා එක්ක ඉන්න.”

“අපි දෙන්නට හිතේ හැටියට හුකාගෙන මෙහෙ ඉන්න පුතේ, ඔයා නැතුව අපිට ඉන්න බෑ.”

“හරි අම්මේ, මං යන්නෙ බදාදා, එතකං ඔය දෙන්නට මදි නොකියන්න හුකන්නං.”

“මං නං කීයටවත් කැමති නෑ ඔය ගමනට. ඕවට ගිහින් මට තාත්තවත් නැති වුනා, මට ඔයාව නම් නැති කරගන්න බෑ.”

“ඇයි අම්මෙ සීයයට මොකද වුනේ?”

“සීයා ගමට කිට්ටුව මැරිල වැටිල හිටියේ. එයාගේ පිට රතු වෙලා තිබුනා. ඉස්පිරිතාලෙන් කිව්වේ හාට් ඇටෑක් කියල, ඒත් හැමෝම කිව්වේ යකෙක් ගහල කියල. ඕක යන්න හොඳ ගමනක් නෙමෙයි පුතේ, අනික ඔය ගමේ තරහකාරයොත් ඉන්නවා.”

“කවුද තරහ? මොනවටද තරහ?”

“ඒත් ඔය ගුරුකම් කරන කට්ටියක්.”

“අම්මා බයවෙන්න එපා, මට මුකුත් වෙන්නෙ නෑ, තේරුනද?”

මං අම්මගෙ කට මිරිකල කිව්වා. අම්මා අදත් සාරියක් ඇඳලා හිටියෙ. අම්මා එන්න එන්නම ලස්සන වෙනවා. පොඩි පුංචි මගට එන නිසා අපි එතෙන්ට ත්‍රීවීල් එකකින් යනවා. අපි එලියට යනකොට තාත්තා සාලේ ඉඳන් බලන් හිටියා. මිදුලට බැහැල අපි අත් පටලන් ගියෙ අලුත බැඳපු ජෝඩුවක් වගේ.

“තාත්තට ඉරීසියද දන්නෙ නෑ, එයාගේ කෑල්ල පුතත් එක්ක ජෝඩු දාලා යනවට.”

“මං දැන් එයාගේ කෑල්ල නෙමෙයි.”

“තාත්තා අහන්නෙ නැද්ද ඇයි මගෙ කාමරේ නිදාගන්නෙ කියල?”

If you love reading heartfelt stories, this Wal Katha Novel takes you on a journey through desire, drama, and family secrets. Discover what’s hidden beneath the surface and let your imagination run wild with every page of this compelling narrative.

“නැහැනෙ, වචනයක් වත් ඇහුවෙ නැහැ.”

“අම්මා හිතන්නේ තාත්තා දන්නවද මං ඔයාට හුකනවා කියලා?”

“නැතුව ඇති නේද? එහෙම දෙයක් තාත්තා ඉවසයිද? හැබැයි එදා ඔයා පුංචිට හුකපු දවසෙ නම් එයාගේ කෑගැහිල්ල ඇහුනද මන්දා. එච්චර කෑගහන්න ඔයා මොනවද කලේ?”

“අවුරුදු ගානකින් පයියක් බහිද්දි කෑගැස්සෙනවා නේද?”

“හ්ම්… ඒකත් එසේ මෙසේ එකක් නෙමෙයිනෙ.”

අපි ගොඩගම හයිවේ එන්ට්‍රන්ස් එක හරියෙ හිටියා පොඩි පුංචිලා එනකං. මං වශී බේත සාක්කුවේ දාගෙන ආවේ, ඕන වෙලාවට ගාගන්න. කාර් එකේ පිටිපස්සෙන් නැගපු හන්දා පුංචිව අල්ලන්න හම්බවුනේ නෑ, පාටියට ගිහින් බේත ගාගෙන අල්ලනවා.

අපි හයාමාරට විතර එහෙට ගියා. රුවිනි අක්කා බැඳපු ප්‍රසාද් අයියලාගෙ ගෙදර තිබුනේ ප්‍රධාන පාරෙන් ටිකක් ඇතුලට වෙන්න. අපේ පවුලෙන් ගිහින් හිටියෙ අපි විතරයි. අපි හතර දෙනා වත්තෙ මේසෙක හිටියේ. පුංචියි අම්මයි මැද්දෙ මං හිටියේ. පුංචි කලු ගවුමක් ඇඳලා හිටියේ, ඒක දනිස්සෙන් පොඩ්ඩක් උඩට පලලා, එයා කකුලක් පිට දාගත්තම කලව හරියත් පේනවා. මෙයා අම්මටයි, ලොකු පුංචිටයි වැඩිය ටිකක් පාටයි. අනිත් දෙන්නට තරම් කොන්ඩෙ නෑ. අනිත් දෙන්නට වඩා ඉස්සරත් මෙයා හරි සුහදයි. මට නිකමට හිතුනා මෙයා මට ඕනකමින් කකුල පෙන්නන්නෙ කියල, එයාගෙ කකුල මට විතරයි පේන්නෙ.

“යසස් පුතා දැන් ලොකු කොල්ලෙක්නෙ, අම්මා තරමට උසයි නේද?”

“ඔව් නංගි, ලොකු පුතෙක් ඉන්න එක අම්මලාට හයියක්.”

“හ්ම් ඒක ඇත්ත. දැන් කෙල්ලෙක් එහෙම ඉන්නවද?”

“මොනවද කුමුදු අහන්නෙ?”

වසන්ත මාමා සැරෙන් ඇහුවා. එයා වැඩිය කතා බහ නැති කෙනෙක්, හැබැයි හරි හොඳයි, ප්‍රින්සිපල් කෙනෙක්. පුංචිට වඩා අවුරුදු 10 ක් වැඩිමල්.

“මොකද අනේ කෑගහන්නෙ, පුතාට කෙල්ලෙක් ඉන්නවා, අක්කත් ඒක දන්නවා.”

“එක්කෙනෙක් නම් බැරියැ.”

අපේ අම්මා හිනාවෙවී කිව්වා. මට හිතාගන්න බෑ පුංචි කියපු කතාව. මට හිතෙන්නේ ලොකු පුංචි මෙයාට මොනවහරි කියල තියනවා, මෙයා මට කකුල පෙන්නං ඉන්නෙත් ඒ නිසා තමයි. මට එයාව වශී කරගන්න ඕන වෙන එකක් නෑ වගේ, එයා මාව අල්ලගන්නයි හදන්නෙ. පුංචි දෙතුන් පාරක්ම මගෙ කකුලෙ එයාගේ කකුල වැද්දුවා.

ඔන්න ඔය වෙලාවේ මට රොශෙල් කෝල් කලා. මං ෆෝන් එකත් අරන් වෙන පැත්තකට ගියා, පැයකාලක් විතර කෝල් එක ඇදිල ගියා. එහෙ එන්න කියල වදේ. ගෑනි මං ගැන හස්බන්ඩ්ට කියල, මිනිහත් කැමතියිලු මාව හම්බවෙන්න. මං කිව්වා සඳුදට එන්නං කියල. අතේ සල්ලිත් නෑ, ගමේ යන්න කලින් කීයක් හරි කඩාගන්න ඕන. රොශෙල්ට හුකන්නත් ලොකු ආසාවක් ආවා. ඒකිගෙ ඇඟ මතක් වුනත් ඇති, නගිනවා.

මං වශී බෙහෙත අරන් අතේ ගාගෙන මේසෙ ගාවට යනකොට කට්ටිය එතන නෑ. ඒගොල්ලෝ රුවිනි අක්කගෙ ගෙදර කට්ටිය ඉන්න මේසේට ගිහින්. එතකොට කපල් එක ටේබල් රවුන්ඩ්ස් එනවා. මාත් ඉක්මනට අම්මලා ඉන්න මේසෙට ගියා. දැන් කපල් එක ඒ මේසෙට ආවා. ඉතිං අතට අත දීලා කතාකරනවනේ, වශී බේත ගාගෙන ඉන්නෙ කියල මටත් ගානක් තිබුනෙ නෑ. රුවිනි අක්කයි හස්බන්ඩුයි අතට අත දුන්නා. ඒත් එක්කම මට කරන්ට් එක වැදුනා හිතුවෙ නැති විදිහට, රුවිනි අක්කව වශී වුනා. එයත් නිකං කලබල වුනා වගේ ඊලඟ මේසෙට ගියා. මං බලන කොට එයත් හැරිලා බැලුවා, එයාගේ ඇස්වලින් මොකක්ද කියන්න හදන්නේ. මට අක්කා ගැන මාර ආසාවක් ආවේ, රතු සාරිය ඇඳලා අක්කා හරි හැඩයි. ඒත් මේ සෙනග අස්සෙ මනමාලිට හුකන්නෙ කොහොමද? දැන් කට්ටිය කන්න යන්න හදන්නෙ. වසන්ත මාමා නං බොන්න ගිහින්. මාත් රුවිනි අක්කා ගැන සිහියෙන් ගිහින් කන්න අත හේදුවා. ඒත් එක්කම වශී බේතත් හේදිලා ගියා. පොඩි පුංචිව වශීකරගන්න වුනෙත් නෑ. ආවේ ඒකට, ඒත් වුනේ වෙන එකක්, ඒකත් හොඳයි, පුංචිව නම් වෙනවෙලාවක හරි අල්ල ගන්න බැරියැ.

බත් කන කොට අම්මා මට බත් කටක් කැව්වා. පුංචිත් එතකොට මට බත් කටක් කැව්වා.

“අක්කගෙ විතරක් නෙමෙයි, ඔයා මගෙත් පුතා.”

කියලා මං ලොකු පුංචිට වට්සප් කලා, ‘ඔයා පොඩි පුංචිට මොනවත් කිව්වද’ අහලා. එයා සේරම කතාව කියල, එයාට හුකපු හැටියි, මගේ පයියෙ සයිස් එකයි. දැන් ෂුවර් මෙයාටත් මාව ඕන වෙලා කියලා. මං කන ගමන්ම වම් අත මේසේ යටින් දාලා පුංචිගෙ දනිස්ස උඩින් තිබ්බා. එයාගෙන් අවුලක් නෑ, මං හෙමින් කලවා හරිය අතගෑවා, හරිම සිනිඳුයි සීතලයි. ඊට වැඩි දෙයක් එතන කරන්න බෑ. පුංචිත් ආසාව උතුරන දෑසින් මං දිහා බලං හිටියා.

කාලා ඉවරවෙලා ආයිත් ඇවිත් වාඩිවුනා. වසන්ත මාමත් කෑම බෙදාගෙන ආවා, එයා වැඩිය බොන්නෙ නෑ. පොඩ්ඩක් බිව්වත් කියවන්න ගන්නවා. ඒ පාර මාමා වාඩිවුන විදිහට පුංචිව අතගාන්න බෑ. ගමේ කවුද නැන්දා කෙනෙක් ඇවිත් අම්මත් එක්ක කතාව. පුංචි ටොයිලට් එකට යන්න කියල නැගිට්ටා.

“පුතා පොඩ්ඩක් පුංචි එක්ක යන්න.”

වසන්ත මාමා එහෙම කිව්වා. ඉබ්බා දියට දාන්න යද්දි ඇන්නෑවේ කිව්වලු. ටොයිලට් එක ගේ පිටිපස්සෙ තියෙන්නේ, මං පුංචිත් එක්ක ගියා. ඒත් ඒකෙ කවුද ඉන්නවා.

“අර පැත්තට යං” කියල පුංචි තවත් වත්ත පහලට ගියා. ඒ හරියට එලියත් නෑ, කලුවරයි, මාත් පුංචි පස්සෙ ගියා. එකපාරටම පුංචි මාව පොල් ගහකට හේත්තු කරල තොලක් දාන්න ගත්තා. එයා තමයි මෙතන ඩොමිනන්ට්. තොල දාන ගමන් කලිසම උඩින් මගෙ පයිය මිරිකුවා, එතකොටත් මගෙ පයිය උපරිමේට නැගලා. තොල දාන හැටියට නම් අනිත් දෙන්නට දෙවෙනි නෑ. වල්කම මුන්ගෙ ජානවලින් ආපු එකක්ද කොහෙද? පුංචි තොල දාන ගමන් මගෙ කලිසම ගලවන්න හදනවා. මං ඉක්මනට කලිසම පාත් කලා, මගෙ පයිය කෙලින් වෙලා වැනෙන්න ගත්තා.

“අම්මෝ මේකෙ ලොකු… නෙළුම් කිව්වට මං හිතුවෙ නෑ මෙච්චර ලොකුයි කියල.”

පුංචි පයිය අල්ලගෙන කිව්වේ. මගෙ කරුමෙට කවුද එනවා පෙනුනා, මං ඉක්මනට කලිසම උස්ස ගත්තා. අපි දෙන්නා ගේ පැත්තට ආවා.

“පුතා කවද්ද අපි මීට් වෙන්නෙ?”

“හෙට වුනත් පුළුවන්, ලොකු පුංචි නම් හෙට එහෙ එනවා.”

“මං කොහොමද හෙට එන්නෙ, මාමා ඔහොම හිටියට මං ගැන ඇහැ ගහගෙන ඉන්නෙ.”

“මං බදාදා වෙනකං ගෙදර ඉන්නවා.”

“පුතාට බැරිද එහෙ එන්න?”

පුංචිලා ඉන්නෙ ඉමදූවේ ඉස්කෝලේ ක්වාටර්ස් එකේ.

“මාමා මුකුත් හිතෙන්නේ නෑ, ඔයා මගෙ පුතානෙ.”

“එහෙනම් ඊලඟ සතියෙ බලමු, අනිත් දෙන්න යන්න දෙයිද දන්නෙ නෑ.”

“ඔයා අම්මටත් කලාද?”

“ඔව්.”

“ඔයා නම් යකෙක්.”

අපි කතා කරකර මේසෙට ආවා. රුවිනි අක්කා ඈත ඉඳන් මට අතින් කතා කලා, මං ශේප් එකේ ගේ ඇතුලට ගියා. ප්‍රසාද් අයියා ලඟ නෑ, අක්කා මාව එයා ලඟින් වාඩි කරගත්තා.

“වෙඩින් එකේදිත් මල්ලි එක්ක කතා කරන්නත් බැරිවුණා, ඉතින් මල්ලි දැන් මොකද කරන්නෙ?”

“මුකුත් නෑ අක්කෙ, රිසාල්ට් එනකං ඉන්නවා.”

“ඔයාට ෆෝන් එකක් තියනවද?”

“ඔව්, අක්කා සේව් කරගන්න මගෙ නම්බර් එක.”

“අක්කා මෙහේද ඉන්නෙ?”

“නෑ මල්ලි, ලබන සතියෙ ගමේ යනවා. එහේ ඔෆිස් එකේනෙ වැඩ. පස්සෙ ට්‍රාන්ස්ෆර් එකක් හදාගන්න ඕන.”

“ෂහ්, මං මේ බදාදා ගමේ යන්නයි ඉන්නෙ.”

“අයියෝ අපරාදේ, ඊලඟ සතියෙ යං, මාත් එන්නං.”

“බෑ අක්කෙ මං මේ සතියේ යන්න ඕන. මං අක්කට කෝල් කරන්නං, ඊටපස්සෙ හම්බවෙමු.”

“කෝල් කරන්න මල්ලි, මං බලාගෙන ඉන්නෙ. ඔයාගේ ෆොටෝ එකක් වට්සප් කරන්න, අද රෑම කරන්න, මට බලලා අතේගහන්න.”

මං එහෙම කියලා නැගිටලා ගියා.

එනකොට පුංචි ඩ්‍රයිව් කරන්න ගත්තා, මාමට වෙරි හන්දා.

“අක්කෙ පුතාව එහෙ එවන්නකො, සතියක් විතර ඉඳල එන්න.”

“අනේ පුතාව එවන්න බෑ.”

“ඔයා එහෙ එන්න.”

“අනේ අක්කේ, දවස් දෙතුන් විතරකටවත් එවන්නකො, මට එන්න බෑනෙ.”

“බලමු බලමු.”

පුංචි අපිව ගෙදරටම බැස්සුවා. මං ඇඟපත හෝදගෙන කාමරේට ගියා. අම්මා තාත්තට හෝම්කමින් එකේ විස්තර සිරිතට වගේ කියලා කාමරේට ආවා.

“හෙට පුංචිත් එනවා.”

“එහෙනම් හෙට ආප්ප කන්න පුළුවන්.”

“ඒක කරන්නම ඕන ද?”

“නැතුව, ඔයා එදා ඉරේශාගෙ එක ඉරුවේ ආසාවෙන්.”

“අනේ මං නං ආසාවෙන් ඉරුවෙ නෑ.”

“බලමුකො පුංචි ආවම, නංගිගෙ කිම්බ රස කරකර උරන හැටි.”

“පුතේ මට එයාගේ වැඩකාරි වෙන්න නම් බෑ.”

“සෙක්ස් ස්ලේව් වෙන්න?”

“මට බෑ නංගිගෙ සෙක්ස් ස්ලේව් වෙන්න. මං ඔයාගේ සෙක්ස් ස්ලේව්නේ, නංගිවත් ඔයාගේ සෙක්ස් ස්ලේව් කරගන්න.”

“මට ආසයි ඔයා ලොකු පුංචිගෙයි, පොඩි පුංචිගෙයි දෙන්නගෙම සෙක්ස් ස්ලේව් වෙනවනම්.”

“අනේ! ඇයි මට එහෙම කරන්නෙ? ඒ දෙන්න මගෙ ස්ලේව්ලා කරන්න.”

“බෑ, ඔයා තමයි සෙක්ස් ස්ලේව්. ඔයා ඒකට ආසවෙයි අම්මා. මං ඔයාට තරුශිවයි, නිමලා ඇන්ටිවයි ස්ලේව්ලා කරල දෙන්නං.”

“එහෙනම් එක ඉල්ලීමක් කරන්නං, ඒ දෙන්න ඉස්සරහ මට ගහන්න එපා. අර එදා ඔයා මගෙ තන් දෙකට සෙරෙප්පුවෙන් ගැහුවේ, එහෙම කරන්න එපා. ඒ දෙන්නටත් එහෙම කරන්න කියන්න එපා.”

“බලමු, මං පොරොන්දු වෙන්නෙ නෑ. ඔයා ආස නැද්ද ඒ වගේ පනිෂ්මන්ට් වලට?”

“ඔයා මට ඕන පනිෂ්මන්ට් එකක් දෙන්න, ඒත් ඒගොල්ලෝ ඉස්සරහ එපා.”

“එදා තන් දෙකට ගහපු එක රිදුනද?”

“ඔව් හොඳටම රිදුනා.”

“මං ආසයි ඔයාට රිද්දන්න, ඔයා කඳුලු පෙරන් අඬනවා දකින්න්න.”

“නපුරා, මං ඔයාගෙ අම්මා.”

“ඒක තමයි මං රිද්දන්න ආස.”

“ඔයාට මාව රිද්දල සතුටු වෙන්න ඕන නම් රිද්දන්න.”

“ඔයත් පුරුදු වෙන්න, මං රිද්දන කොට වේදනාව අතරෙන් සතුටු වෙන්න. අර එදා ගහද්දී ඔයාව තෙත්වෙලා තිබ්බෙ, අන්න එහෙම සතුටු වෙන්න.”

“ඔයා නම් සීයාමයි, එයත් ඔයා වගේ නපුරෙක්. අපි ගෑනු ලමයි කියල නෑ, වේවැලෙන් ගැහුවේ.”

“ඔයා ආසයිද මගෙන් වේවැල් පාර කන්න?”

“අනේ! වේවැලෙන් ගහන්න එපා. පුතේ අපි කරමුද?”

“මොනවද?”

“හුකන්නකො.”

“අනේ අනේ, අම්මා කෙනෙක් කියන කතාද? පුතාට හුකන්න කියල.”

“අනේ මට ඉන්න බෑ. හුකන්න රත්තරන්, අම්මට හුකන්න, බැල්ලියෙක්ට වගේ හුකන්න.”

“උඹ බැල්ලියෙක්ද?”

මං අම්මගෙ කොන්ඩෙන් ඇදන් ඇහුවා.

“ඔව් මං උඹේ වේස බැල්ලි.”

චටාස්! ගාල මං අම්මගෙ කම්බුලට ගැහුවා.

“ගහපන් මට, රිද්දපන්.”

“උඹට ඕන රිද්දන්නද?”

“ඔව්.”

“ගලෝපන් ඇඳුම්.”

මං ලාච්චුවෙන් මාංචු කුට්ටම අරන් අත් පිටිපස්සට කරල මාංචු දැම්මා.

“දනගහපන්.”

මං අම්මව බිත්තියට හේත්තු කලා, පයිය ලංකරන කොට අම්මා කට ඇරියා. මං ඒක උගුරටම එබුවා. අම්මට කැස්සක් ආවා, ඒත් පයිය එලියට දාන්න දුන්නෙ නෑ, ඔලුව බිත්තියට හේත්තු කරලා තියෙන්නෙ. මං කටට හුකාගෙන හුකාගෙන ගියා. අම්මාගේ කටින් කෙල වැක්කෙරෙනවා, චොක් චොක් ගාලා සද්දෙ එනවා අරිනකොට, ඇස්වලින් කඳුලුත් එනවා. මං පයිය එලියට ගත්තම අම්මා හයියෙන් හයියෙන් හුස්ම ගත්තා. මං අනිත් පැත්ත හැරිලා පුක කටට ලංකලාම අම්මා පුක ලෙවකන්න ගත්තා.

ඊටපස්සෙ අම්මව ඇඳේ මෙට්ටෙට හේත්තු කරල බෙල්ල දෙපැත්තෙන් කකුල් දාලා කටට හුකන්න ගත්තා. මට අම්මගෙ මූන පේන්නෙ නෑ, මං හුකාගෙන යනවා, අම්මා දඟලනවා, මං එයාගේ කොන්ඩෙන් ඇදන් ඉන්නේ. අත් දෙකට මාංචු දාලා හින්දා එයාට වැඩි දෙයක් කරන්න බෑ. මගේ දිග පයිය අම්මගෙ උගුරටම යනවා, මට දැනෙනවා පයිය දිගේ කෙල වැක්කෙරෙනවා. මං පයිය උගුරට ඔබාගෙන හිටියා, අම්මා දඟලනකොට පයිය එලියට ගත්තා. අම්මා එකපාරටම වමනෙ දැම්මා, බත් ඇට පිටින් තියනවා, කාපු ඔක්කොම වමනෙ දැම්මා. අම්මගෙ ඇස් යට කලු වෙලා, අම්මා බයවෙලා බලං ඉන්නවා. මං ආයෙත් අම්මගෙ කටට ඔබලා හුකන්න ගත්තා, කෙලවරටම එබුවේ නෑ. මං හුකන කොට අම්මා අමාරුවෙන් වුනත් කට ඇරන් හිටියා.

මගේ පයිය මෙච්චර ලොකු නොවුනනම් කටට හුකන්න එක අම්මට මේ තරම් අමාරු වෙන්නෙ නෑ. කටට හුකන්න එකෙන් මට හුඟක් සතුටක් ආවා, අම්මා සම්පූර්ණයෙන් අසරණයි. අත් දෙකත් පිටිපස්සට කරල මාංචු දාල නිසා කට ඇරන් ඉන්න විතරයි පුළුවන්, කිම්බයි පුකයි තරම් හිරට නැතත් කටට හුකද්දි මට යන්න ආවා. මං කැරි යනකං දිගටම කටේ ඇරියා, කැරිත් උගුරටම විද්දා. පයිය කටේ තියාගෙන අම්මා සද්ද නොකර හිටියා.

“මේක සුද්ද කරපන්.”

අම්මගෙ මාංචු ගලවලා කියලා මං බාත් රූම් එකට ගියා. රුවිනි අක්කා ෆොටෝ දාලා, බාත් රූම් එකේ ඉඳන් අරන් තියෙන්නේ, අමු හෙලුවෙන් ඉන්න ෆොටෝ එවලා. අක්කගෙ කිම්බෙ ක්ලෝස් අප් ෆොටෝ එකේ කිම්බෙ කට ඇරිලා නෑ, හොඳ හිරට ඇති, මෙලහකටත් අරූ පෙට්ටිය කඩල ඇති. මටත් ආසාවක් ආවා කන්‍යාවියක් එක්ක ඉන්න, ඒකිගෙ පෙට්ටිය කඩන්න. ඒත් කන්‍යාවියක් වශීකරගන්න පුළුවන් කසාද බඳින්න විතරයි.

මං කාමරේට එනකොට අම්මා වමනෙ අස්කරලා හෙලුවෙන් දනගහගෙන ඉන්නවා. මං ඇඳේ වාඩිවෙලා තෙත කකුල දික්කලා, අම්මා මගේ යටිපතුල් ලෙවකන්න ගත්තා. මං කකුල් දික්කරන් හිටියා, අම්මා ඇඟිලිත් සූප්පු කරන්න ගත්තා.

ඒ අතරෙ මං ෆෝන් එක අරන් වට්සප් ගෲප් එකක් හැදුවා, ඒකේ නම ‘වේස බැල්ලියෝ’. මං ඒකට අම්මවයි, ලොකු පොඩි පුංචිලා දෙන්නයි ඇඩ් කලා. ඊටපස්සෙ අම්මට පයිය සූප්පු කරන්න කියලා ඒක වීඩියෝ කරල ගෲප් එකට දැම්මා. පුංචිලා දෙන්නම ඒකට ලයික් කරලා ‘කන්ග්‍රැජුලේෂන්ස්’ කියලත් දාලා. ටිකකින් ලොකු පුංචි දැම්මා ඇඟිලි ගහන වීඩියෝ එකක්.

මං වට්සප් වීඩියෝ කෝල් එකක් අරගත්තා. පුංචිලා දෙන්නා ජොයින් වුනාට පස්සෙ අම්මට ෆෝන් එක පෙන්නුවා, එතකොටත් අම්මා පයිය සූප්පු කරකර හිටියේ. අම්මට කරකියාගන්න දෙයක් නෑ, අම්මා ෆෝන් එක දිහා බැලුවෙ පයිය කටේ තියාගෙනමයි.

“උරන්න අක්කේ, අපි බලං ඉන්නං, මට හෙට එනකං ඉවසන් ඉන්න බෑ.”

“අපේ අක්කා නම් හරිම ලකී, අපිට කොහෙද මෙහෙම පුත්තු නේද නෙළුම්?”

“ඒකනේන්නම්, අපි එච්චර පින් කරල නෑ.”

“අක්කේ පුතා දැන් අපි ඔක්කොමගෙ හරිද, අක්කෙ මොනවහරි කියන්නකො.”

අම්මට ටිකවෙලාවක් ගියා සාමාන්‍ය තත්ත්වයට පත්වෙන්න.

“මගේ පුතා මට වගේම උඹලටත් අයිතියි, අපි ඔක්කොම පුතාව සතුටු කරන්න ඕන, ඒක තමයි අපේ සතුට.”

“අදට දැන් ඇති.”

මං කෝල් එක කට් කලා.

“මොකද හිතෙන්නේ?”

“මොනවා හිතන්නද, මට දැන් ලැජ්ජාවක් කියල දෙයක් නෑ.”

“නැඟපන් ඇඳට, පුක උස්සලා දනගහපන්, උඹේ පුකේ අරින එක වීඩියෝ කරල ගෘප් එකට දාන්න යන්නෙ.”

“අනේ එපා රත්තරන්.”

අම්මා දනගහන් ඉන්න ගමන් හැරිලා කිව්වා.

“ඇයි දැන් ලැජ්ජාවක් නෑ කිව්වේ?”

“අනේ ඒ වුනාට ඒගොල්ලන්ට පෙන්නන්න එපා රත්තරන්.”

“ඇයි උඹට ලැජ්ජද?”

“අනේ දාන්න එපා පුතේ.”

අම්මා අඬන්න වගේ කිව්වා.

“හැරියන්.”

මං පස්සට සැරෙන් ගහලා කිව්වා. අම්මා ඇඳට මූන තියාගෙන පස්ස ඉස්සුවා. මං ක්‍රීම් ටිකක් ගාලා පුකට බැස්සුවා. මුල ටික දානකොට කොහොමටත් අමාරුයි, අම්මා අත් දෙකෙන් පුක පලල් කරල අල්ලන් හිටියා. ටොපා බැස්සට පස්සෙ මුලු පයියම ඇතුලට ඔබලා හුකන්න ගත්තා, අම්මගෙ කොන්ඩෙන් ඇදන් හයියෙන් පුකේ ඇරියා අම්මට කෙඳිරි ගෑවෙන්න. මෙහෙම ටිකක් වෙලා ඇරලා පයිය එලියට ගත්තා, එතකොට පුකේ කට ඇරිලා පේනවා. මං ඇඳේ නිදාගෙන අම්මට කිව්වා පයිය සූප්පු කරන්න කියලා. අම්මගෙ පුක ඇතුලෙ මෙච්චර වෙලා තිබ්බ පයිය කිසිම අප්පිරියාවක් නැතුව අම්මා සූප්පු කලා.

“වාඩිවෙලා පුකට දාගනින්.”

අම්මා මගෙ පැත්තට මූන දාලා පයිය පුකට බස්සගන්න වාඩිවෙන්න හැදුවා. මං පයිය ගාවින් අතේ ඇඟිලි දෙක තිබ්බම අම්මා පාත්වුනා, ඇඟිලි දෙක පුකට බැස්සා. මං ඇඟිලි වලින් පුකට ඇනලා එලියට අරන් කටට දුන්නා, අම්මා ඇඟිලි දෙකත් හොඳට සූප්පු කලා. ඒ වෙනකොට අම්මා පයිය පුකට බස්සගෙන හිටියේ.

මං අම්මට කරන්න දීලා බලාගෙන හිටියා. අම්මා තොල විකාගෙන ඉස්සි ඉස්සි පුකේ ඇරගන්නවා, තන් දෙකයි චේන් එකයි තාලෙට නැටවෙනවා. මං අම්මව මගෙ ලඟට අරගත්තා. අම්මා පුකේ ඇරගන්න ගමන්ම මගෙ තොල් සූප්පු කරන්න ගත්තා. මං අම්මව බදාගෙන වේගෙන් පුකේ අරින්න්න ගත්තා, මගෙ පයිය දිග නිසා එලියට එන්නෙ නෑ, හොඳට අරින්න පුළුවන්. අම්මා තොල දදා කෙඳිරි ගානවා.

මං අරින එක නැවැත්තුවම අම්මා ඉන උස්ස උස්ස ඇරගන්නවා. ඊටපස්සෙ මං අම්මව පස්සට කලා. දැන් අම්මා අත් දෙක පිටිපස්සට දාලා මගෙ කකුල් දෙක අල්ලන් පිටිපස්සට නැවිලා පුකේ ඇරගන්නවා, කිම්බ කට ඇරිලා තියනවා. මං ඒක ඇඟිලි වලින් ටියුන් කලා.

“ඉන්න බෑ රත්තරන්, ඇතුලට දාන්නකෝ.”

“හා දාගනින්.”

කියන පරක්කුවෙන් අම්මා පයිය උඩින් වාඩිවුනා, පයිය ඇතුලට යනකොට අම්මා කෑගැහුවා. අම්මා ආවේස වෙලා වගේ පයිය උඩ පැන පැන හුකාගන්නවා.

“ඉස්සා… ඉන්න බෑ රත්තරන්, මාව පිච්චෙනවා වගේ.”

අම්මව හොඳටම ඇවිස්සිලා, වශී බෙහෙතෙන් ගෑනුන්ගෙ කාම නිල ඔක්කොම අවදිවෙනවා. ඊටපස්සෙ ගෑනුන්ට ඕන හුකන්න විතරයි, අම්මත් ඒ තත්ත්වයෙ ඉන්නෙ. මං අම්මගෙ තන් දෙක මිරිකුවා, තනයක් උස්සලා කට ගාවට කලාම අම්මා ඒක කාමුක විදිහට සූප්පු කලා. ඒක දැක්කම මටත් ඉන්න බැරිවුණා, මාත් පස්ස හොලවමින් හුකන්න ගත්තා. දෙන්නම ටිකවෙලාවක් සැරේට හුකාගත්තා. අම්මා මාව බදාගන්න කොට මං දැනගත්තා අම්මට යන්න හදන්නෙ කියල, මටත් යන්න කිට්ටුවට ඇවිල්ලා තිබ්බේ. අපි දෙන්නටම එකටම වගේ ගියේ, අම්මා මාව බදාගෙන හයියෙන් කෑගැහුවා.

Experience unique storytelling at Walkatha Zone, where tales like this bring together a community of Sinhala literature lovers. From suspense to deep emotion, savor every moment with stories crafted especially for fans of modern Sri Lankan narratives.